Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 56
प्रसन्नाऽभूत्ततो देवी तेषां तत्र नराधिप । स्वंस्वं स्थानं सुराः सर्वे परियांतु गतव्यथाः । गत्वा स्थानं स्वकं सर्वे परिपांतु गतव्यथाः
prasannā'bhūttato devī teṣāṃ tatra narādhipa | svaṃsvaṃ sthānaṃ surāḥ sarve pariyāṃtu gatavyathāḥ | gatvā sthānaṃ svakaṃ sarve paripāṃtu gatavyathāḥ
પછી, હે નરાધિપ, દેવી ત્યાં તેમના પર પ્રસન્ન થઈ અને બોલી—“સર્વ દેવો પોતાના-પોતાના ધામે પરત જાઓ, વ્યથા રહિત થાઓ; પોતાના સ્થાને જઈને તમે સૌ તમારા-તમારા લોકનું રક્ષણ કરો, તમારું દુઃખ દૂર થાઓ।”
Pulastya (quoting Devī’s assurance to the gods)
Tirtha: Varaparvata
Type: peak
Listener: King (narādhipa)
Scene: The Goddess, now gracious, gestures in blessing and instruction; the devas bow and begin to depart in orderly procession toward the skies, their faces calm—anguish lifted—carrying the mandate to protect their realms.
FAQs
Divine grace restores stability: once protected, beings must return to their duties—governance and protection in accord with dharma.
The assurance is given in the Arbuda/Varaparvata setting, strengthening its kṣetra-mahātmya.
No specific ritual is mentioned; the emphasis is on returning to svadharma (one’s proper duty).