Adhyaya 36

Verse 1

ऋषय ऊचुः । चित्रेश्वरमिदं पीठमगस्त्यमुनिनिर्मितम् । यत्प्रमाणं यत्प्रभावं तदस्माकं प्रकीर्तय

ઋષિઓએ કહ્યું—અગસ્ત્ય મુનિએ સ્થાપિત કરેલું આ ચિત્રેશ્વર નામનું પીઠ છે. તેનું પ્રમાણ (વિસ્તાર/રૂપ) અને તેનો પ્રભાવ અમને વિસ્તારે કહો.

Verse 2

सूत उवाच । तस्य पीठस्य माहात्म्यं वक्तुं नो शक्यते द्विजाः । सहस्रेणापि वर्षाणां मुखानामयुतैरपि

સૂતએ કહ્યું—હે દ્વિજોએ, તે પવિત્ર પીઠનું માહાત્મ્ય સંપૂર્ણ રીતે કહેવું શક્ય નથી; હજાર વર્ષ બોલીએ તો પણ, અયુત મુખો હોય તો પણ નહીં.

Verse 3

तत्र सिद्धिमनुप्राप्ताः शतशोऽथ सहस्रशः । अनुध्यानसमायुक्ता योगिनः शंसितव्रताः

ત્યાં સૈકડો અને હજારો યોગીઓએ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી છે—અવિરત ધ્યાનમાં યુક્ત, અને પ્રશંસિત તથા સંયમિત વ્રતોમાં સ્થિત.

Verse 4

अन्यपीठेषु या सिद्धिर्वर्षानुष्ठानतो भवेत् । दिनेनैकेन तां सिद्धिं लभंते योगिनो ध्रुवम्

અન્ય પીઠોમાં જે સિદ્ધિ વર્ષો સુધીના અનુષ્ઠાનથી થાય, એ જ સિદ્ધિ અહીં યોગીઓ નિશ્ચિતપણે એક જ દિવસે પ્રાપ્ત કરે છે.

Verse 5

यस्तत्राथ र्वणान्मंत्राञ्जपेच्छ्रद्धासमन्वितः । तेषामर्थोद्भवं कृत्स्नं फलं प्राप्नोति स ध्रुवम्

જે ત્યાં શ્રદ્ધાપૂર્વક અથર્વણ મંત્રોનો જપ કરે છે, તે તેમના અર્થમાંથી ઉત્પન્ન થતું સંપૂર્ણ ફળ નિશ્ચિતપણે પ્રાપ્ત કરે છે.

Verse 6

पुत्रकामो नरस्तत्र पुंलिंगान्यो जपेन्नरः । स लभेतेप्सितान्पुत्रान्यद्यपि स्याज्जरान्वितः

પુત્રકામના ધરાવતો પુરુષ ત્યાં પુુલ્લિંગ મંત્રોનો જપ કરે. તે વૃદ્ધ હોય તોય ઇચ્છિત પુત્રોને પ્રાપ્ત કરે છે.

Verse 7

गर्भोपनिषदं तत्र पुत्रकामो जपेन्नरः । अपि वन्ध्याप्रसंगेन स्यात्स पुत्रसमन्वितः

પુત્રકામના ધરાવતો પુરુષ ત્યાં ગર્ભોપનિષદનો જપ કરે. બંધ્યત્વનો દુર્ભાગ્ય પ્રસંગ હોય તોય તે સંતાનવાળો બને છે.

Verse 8

शत्रुलोकविनाशाय यो जपेच्छतरुद्रियम् । तस्मिन्पीठेऽरयस्तस्य सद्यो गच्छंति संक्षयम् ०

શત્રુસમૂહના વિનાશ માટે જે ત્યાં શતરુદ્રીયનો જપ કરે છે, તે પીઠ પર તેના શત્રુઓ તત્કાળ ક્ષય પામે છે.

Verse 9

भूतप्रेतपिशाचादिरक्षार्थं तत्र मानवः । यो जपेद्वामदेव्यं च स स्याद्धि निरुपद्रवः

ભૂત-પ્રેત-પિશાચ વગેરેમાંથી રક્ષા માટે જે માણસ ત્યાં વામદેવ્યનો જપ કરે છે, તે નિશ્ચયે ઉપદ્રવમુક્ત બને છે.

Verse 10

कोऽदादिति नरस्तत्र कन्यार्थं यो जपेदृचम् । यां कन्यां ध्यायमानस्तु स तां प्राप्नोत्यसंशयम्

કન્યાપ્રાપ્તિ માટે જે પુરુષ ત્યાં ‘કોઽદાદિતિ’થી શરૂ થતી ઋચાનો જપ કરે છે, તે જે કન્યાનું ધ્યાન કરે છે તેને નિઃસંદેહ પ્રાપ્ત કરે છે.

Verse 11

यो भूपालप्रसादार्थमिमं देवा निशं जपेत् । निरर्गलः प्रसादः स्यात्तस्य पार्थिवसंभवः

હે દેવગણ! જે રાજાની કૃપા મેળવવા રાત્રે આ મંત્રનો જપ કરે છે, તેને શાસકની સદિચ્છાથી ઉત્પન્ન અવરોધરહિત રાજપ્રસાદ પ્રાપ્ત થાય છે।

Verse 12

स्वस्त्रीस्नेहकृतेयस्तु तं पत्नीभिरिति द्विजाः । जपेद्भार्या भवेत्साध्वी तस्य सा स्नेहवत्सला

હે દ્વિજગણ! જે પોતાની પત્નીનો સ્નેહ મેળવવા ‘તં પત્નીભિર…’ થી શરૂ થતો મંત્ર જપે છે, તેની પત્ની સાધ્વી અને પતિવ્રતા બની સ્થિર પ્રેમથી યુક્ત રહે છે।

Verse 13

यो लोकानुग्रहार्थाय जपेददितिरित्यपि । तस्य लोकानुरागः स्यात्सलाभश्च विशेषतः

જે લોકહિત માટે ‘અદિતિર…’ મંત્રનો પણ જપ કરે છે, તેને લોકોનો અનુરાગ મળે છે અને વિશેષરૂપે લાભ તથા સિદ્ધિ પ્રાપ્ત થાય છે।

Verse 14

वित्तार्थी यो जपेत्तत्र श्रीसूक्तं मनुजो द्विजाः । सर्वतस्तस्य वित्तानि समागच्छंत्यनेकशः

હે દ્વિજગણ! ધન ઇચ્છનાર મનુષ્ય ત્યાં શ્રીસૂક્તનો જપ કરે તો તેના પાસે સર્વ દિશાઓથી અનેક રીતે ધન આવી ભેગું થાય છે।

Verse 16

जपेद्रथंतरं साम यानार्थं तत्र यो नरः । स प्राप्नोति हि यानानि शीघ्रगानि शुभानि च

વાહનપ્રાપ્તિની ઇચ્છાથી જે પુરુષ ત્યાં રથંતર સામનો જપ કરે છે, તે નિશ્ચયે શુભ અને ઝડપી ગતિ ધરાવતા વાહનો તથા યાત્રાસાધનો મેળવે છે।

Verse 17

गजार्थी यो जपेत्तत्र गणानां द्विजसत्तमाः । स प्राप्नोति गजान्मर्त्यो मदप्लावितभूतलान्

હે દ્વિજશ્રેષ્ઠો! જે કોઈ હાથીની ઇચ્છાથી ત્યાં ‘ગણાનામ્…’ મંત્રનો જપ કરે છે, તે મનુષ્ય મદથી ભૂમિને છલકાવતાં મહાબળ હાથીઓ પ્રાપ્ત કરે છે।

Verse 18

न तद्रक्षेति यो मन्त्रं जपेद्र क्षाकृते नरः । तस्य स्यात्सर्वतो रक्षा समेषु विषमेषु च

રક્ષણ માટે ત્યાં ‘ન તદ્રક્ષે…’ મંત્રનો જપ કરનાર મનુષ્યને સર્વ દિશાઓથી રક્ષા મળે છે—સુગમ અને કઠિન બંને પરિસ્થિતિમાં।

Verse 19

सप्तर्षय इति श्रेष्ठां यो जपेत्तु समाहितः । ऋचं रोगविनाशाय स रोगैः परि मुच्यते

જે એકાગ્રચિત્તે રોગવિનાશ માટે ‘સપ્તર્ષયઃ…’ થી શરૂ થતી શ્રેષ્ઠ ઋચાનો જપ કરે છે, તે સર્વ રોગોથી સંપૂર્ણ મુક્ત થાય છે।

Verse 20

यदुभी यो जपेत्तत्र ग्रहपीडार्दितो जनः । सानुकूला ग्रहास्तस्य प्रभवंति न संशयः

ગ્રહપીડાથી પીડિત વ્યક્તિ ત્યાં ‘યદુભી…’ થી શરૂ થતું પદ જપ કરે તો તેના માટે ગ્રહો અનુકૂળ બને છે—એમાં સંશય નથી।

Verse 21

भूतपीडार्दितो यश्च बृहत्साम जपेन्नरः । पितृवज्जायते तस्य स भूतोऽप्यंतकोऽपि चेत्

ભૂતપીડાથી પીડિત મનુષ્ય જો બૃહત્સામનો જપ કરે, તો તે ભૂત તેના પ્રત્યે પિતાની જેમ બની જાય છે, ભલે તે પ્રાણાંતક હોય તોય।

Verse 22

यात्रासिद्धिकृते यश्च जपेत्सूक्तं च शाकुनम् । तस्य संसिध्यते यात्रा यद्यपि स्यादकिंचनः

યાત્રાની સિદ્ધિ માટે જે શાકુનસૂક્તનો જપ કરે છે, તેની યાત્રા નિશ્ચયે સફળ થાય છે, તે નિર્ધન હોય તોય।

Verse 23

सर्पनाशाय यस्तत्र सार्पसूक्तं जपेन्नरः । न तस्य मंदिरे सर्पाः प्रविशंति कथंचन

સર્પનાશ માટે જે ત્યાં સાર્પસૂક્તનો જપ કરે છે, તેના ઘરમાં સર્પો કોઈ રીતે પણ પ્રવેશતા નથી।

Verse 24

विषनाशाय यस्तत्र जपेच्छ्र द्धासमन्वितः । उत्तिष्ठेति विषं सद्यस्तस्य नाशं प्रयास्यति

વિષનાશ માટે જે ત્યાં શ્રદ્ધાસહ ‘ઉત્તિષ્ઠ’થી આરંભ થતા મંત્રનો જપ કરે છે, તેના વિષનો તરત જ નાશ થાય છે।

Verse 25

स्थावरजगमं वापि कृत्रिमं यदि वा विषम् । तस्य नाम्ना विनिर्याति तमः सूर्योदये यथा

વિષ સ્થાવરથી હોય કે જંગમથી, અથવા કૃત્રિમ હોય—તે (મંત્ર)ના નામોચ્ચાર માત્રથી તે દૂર થઈ જાય છે, જેમ સૂર્યોદયે અંધકાર।

Verse 26

व्याघ्रसाम जपेद्यस्तु तत्र श्रद्धासमन्वितः । तस्य व्याघ्रादयो व्याला जायंते सौम्यचेतसः

જે ત્યાં શ્રદ્ધાસહ વ્યાઘ્રસામનો જપ કરે છે, તેના માટે વાઘ વગેરે ક્રૂર પશુઓ પણ સૌમ્યચિત્ત બની જાય છે।

Verse 27

कृषिकर्मप्रसि द्ध्यर्थं यो जपेल्लांगलानि च । वृष्टिहीनेऽपि लोकेऽस्मिन्कृषिस्तस्य प्रसिध्यति

કૃષિકર્મની સિદ્ધિ માટે જે ત્યાં ‘લાંગલાની’ મંત્રોનો જપ કરે છે, આ લોકમાં વરસાદ ન હોય તોય તેની ખેતી સફળ અને પ્રસિદ્ધ થાય છે।

Verse 28

ईतिनाशाय तत्रैव जपेद्देवव्रतं नरः । ततः संकीर्त्तना देव ईतयो यांति संक्षयम्

ઉપદ્રવ અને મહામારીના નાશ માટે મનુષ્યે ત્યાં જ ‘દેવવ્રત’નો જપ કરવો; તે સંકીર્તન/જપથી દેવકૃપાએ સર્વ ઈતિઓ ક્ષય પામે છે।

Verse 29

अनावृष्टिहते लोके पंचेंद्रं तत्र यो जपेत् । तस्य हस्तकृते होमे तन्मंत्रैः स्याज्जलागमः

જ્યારે લોક અનાવૃષ્ટિથી પીડિત હોય, જે ત્યાં ‘પંચેન્દ્ર’નો જપ કરે—તેના હાથથી કરેલા હોમમાં તે મંત્રોના બળે જલાગમન, એટલે વરસાદ, થાય છે।

Verse 30

दंष्ट्राभ्या मिति यस्तत्र नरश्चौरार्दितः पठेत् । नोपद्रवो भवेत्तस्य कदाचिच्चौरसंभवः

ચોરોથી પીડિત મનુષ્ય જો ત્યાં ‘દંષ્ટ્રાભ્યામ્’નું પાઠ કરે, તો ચોરજન્ય કોઈ ઉપદ્રવ તેને ક્યારેય થતો નથી।

Verse 31

विवादार्थं जपेद्यस्तु संसृष्टमिति तत्र च । विवादे विजय स्तस्य पापस्यापि प्रजायते

વિવાદ માટે જે ત્યાં ‘સંસૃષ્ટમ્’નો જપ કરે છે, તેને વિવાદમાં વિજય મળે છે—પાપીને પણ।

Verse 32

यो रिपूच्चाटनार्थाय नरो रुद्रशिरो जपेत् । तस्य ते रिपवो यांति देशं त्यक्त्वा कुबुद्धितः

શત્રુઓને દૂર હાંકી કાઢવા માટે જે પુરુષ રુદ્રશિરનો જપ કરે છે, તેના શત્રુઓ પોતાની કુમતિથી સ્થાન ત્યજી દૂર ચાલ્યા જાય છે।

Verse 33

मोहनाय रिपूणां च यो जपेद्विष्णुसंहिताम् । तस्य मोहाभिभूतास्ते जायंते रिपवो ध्रुवम्

શત્રુઓને મોહિત કરવા માટે જે વિષ્ણુસંહિતાનો જપ કરે છે, તેના શત્રુઓ નિશ્ચયે મોહથી આચ્છન્ન થાય છે।

Verse 34

वशीकरणहेतोर्यः कूष्मांडीः प्रजपेन्नरः । शत्रवोऽपि वशे तस्य किं पुनः प्रमदादयः

વશીકરણ માટે જે પુરુષ કૂષ્માંડી મંત્રનો જપ કરે છે, તેના વશમાં શત્રુઓ પણ આવી જાય છે; તો સ્ત્રીઓ વગેરેની તો વાત જ શું!

Verse 35

यः स्तंभाय रिपूणां वै प्राजापत्यं च वारुणम् । मंत्रं जपेद्द्विजश्रेष्ठाः सम्यक्छ्रद्धापरायणः । मंत्रसंस्तंभितास्तस्य जायंते सर्वशत्रवः

હે દ્વિજશ્રેષ્ઠો! જે યોગ્ય શ્રદ્ધાથી શત્રુઓને સ્તંભિત કરવા પ્રાજાપત્ય અને વારુણ મંત્રનો જપ કરે છે, તેના સર્વ શત્રુઓ તે મંત્રથી નિશ્ચયે સ્તંભિત થાય છે।

Verse 36

जपेत्काली करालीति यः शोषाय नरो द्विजाः । स शोषयति तत्कृत्स्नं यच्चित्ते धारयेन्नरः

હે દ્વિજોએ! શોષણ માટે જે ‘કાળી, કરાળી’ એમ જપ કરે છે, તે મનમાં જે વિષયને ધારણ કરે છે તેને સંપૂર્ણ રીતે શોષી નાખે છે।

Verse 37

एष मंत्रस्तदा जप्तो ह्यगस्त्येन महात्मना । यत्प्रभावान्नदीनाथस्तेन संशोषितो ध्रुवम्

આ જ મંત્ર તે સમયે મહાત્મા અગસ્ત્યે જપ્યો હતો; તેના પ્રભાવથી નદીનાથ (સમુદ્ર) તેણે નિશ્ચિતપણે સુકવી નાખ્યો।

Verse 38

एतत्प्रभावं यत्पीठं मंत्राणां सिद्धिकारकम् । ऐहिकानां फलानां च तन्मया वः प्रकीर्तितम्

મંત્રોને સિદ્ધિ આપનારું અને ઐહિક ફળો પણ આપનારું તે પવિત્ર પીઠનું પ્રભાવ મેં તમને પ્રકીર્તિત કર્યું છે।

Verse 39

यो वांछति पुनः स्वर्गं स तत्र द्विजसत्तमाः । स्नानं करोतु दानं च श्राद्धं चापि विशेषतः

હે દ્વિજશ્રેષ્ઠો! જે સ્વર્ગ ઇચ્છે છે, તે ત્યાં સ્નાન કરે, દાન આપે અને વિશેષ કરીને શ્રાદ્ધકર્મ પણ કરે।

Verse 40

अथ वांछति यो मोक्षं विरक्तो भवसागरात् । निष्कामस्तत्र संतुष्टस्तपस्तप्येत्सुबुद्धिमान्

અને જે મોક્ષ ઇચ્છે છે—ભવસાગરથી વિરક્ત—તે નિષ્કામ બની ત્યાં સંતોષથી રહી, સુબુદ્ધિથી તપ આચરે।

Verse 41

ऋषय ऊचुः । मंत्रजाप्यस्य माहात्म्यं यत्त्वया नः प्रकीर्तितम् । तत्कथं सिद्धिमायाति मंत्रजाप्यं हि सूतज

ઋષિઓએ કહ્યું—હે સૂતપુત્ર! તમે અમને મંત્રજપનું માહાત્મ્ય કહ્યું; તો મંત્રજપ સિદ્ધિને કેવી રીતે પ્રાપ્ત કરે છે?

Verse 42

सूत उवाच । अत्र तत्कथयिष्यामि यन्मया पितृतः श्रुतम् । वदतो ब्राह्मणेंद्रस्य पुरा दुर्वाससो मुनेः

સૂત બોલ્યા—અહીં હું તે કહેશ, જે મેં પિતાથી સાંભળ્યું હતું; પૂર્વકાળે બ્રાહ્મણશ્રેષ્ઠ મુનિ દુર્વાસાના વચનોથી।

Verse 43

तेन पूर्वं पिताऽस्माकं पृष्टो दुर्वाससा द्विजाः । मंत्रवादकृते यच्च शृणुध्वं सुसमाहिताः

હે દ્વિજગણ, અગાઉ દુર્વાસાએ અમારા પિતાને મંત્રવિદ્યાની સાધના વિષે પૂછ્યું હતું; તેમણે જે કહ્યું તે તમે એકાગ્રચિત્તે સાંભળો।

Verse 44

दुर्वासा उवाच । साधयिष्याम्यहं मन्त्रमभीष्टं कमपि व्रती । तस्य सिद्धिकृते ब्रूहि विधानं शास्त्रसंभवम्

દુર્વાસા બોલ્યા—હું વ્રતધારી થઈ કોઈ અભીષ્ટ મંત્ર સિદ્ધ કરવા ઇચ્છું છું; તેની સિદ્ધિ માટે શાસ્ત્રસંમત વિધાન કહો।

Verse 45

लोमहर्षण उवाच । मंत्राणां साधनं कष्टं सर्वेषामपि सन्मुने । प्रत्यवायसमोपेतं बहुच्छिद्रसमाकुलम्

લોમહર્ષણ બોલ્યા—હે સન્મુને, મંત્રસાધના સર્વ માટે કઠિન છે; તેમાં પ્રત્યવાયનો ભય રહે છે અને તે અનેક વિઘ્ન-છિદ્રોથી વ્યાકુલ છે।

Verse 46

तस्मान्मंत्रकृते सिद्धिं यदि त्वं वांछसि द्विज । चमत्कारपुरे क्षेत्रे तत्र त्वं गंतुमर्हसि

અતએવ, હે દ્વિજ, જો તું મંત્રસાધનમાં સિદ્ધિ ઇચ્છે, તો ચમત્કારપુરના પવિત્ર ક્ષેત્રે તારે જવું યોગ્ય છે।

Verse 47

तत्र चित्रेश्वरीपीठमगस्त्येन विनिर्मितम् । सद्यः सिद्धिकरं प्रोक्तं मन्त्राणां हृदि वर्तिनाम्

ત્યાં અગસ્ત્ય મુનિએ સ્થાપિત કરેલું ચિત્રેશ્વરી પીઠ વિરાજે છે. હૃદયમાં સ્થિત મંત્ર ધરાવનારને તે તત્કાળ સિદ્ધિ આપનારું કહેવાયું છે।

Verse 48

न तत्र जायते छिद्रं प्रत्यवायो न च द्विज । नासिद्धिर्वरदानेन सर्वेषां त्रिदिवौकसाम्

હે દ્વિજ! ત્યાં કોઈ ખોટ ઊભી થતી નથી, ન તો કોઈ પ્રત્યવાય થાય છે. તે પીઠના વરદાનથી અસિદ્ધિ રહેતી નથી—આ વાત સ્વર્ગવાસીઓ પણ માને છે।

Verse 49

चातुर्युंग्यं हि तत्पीठं स्थितानां सिद्धिमाह रेत् । युगानुरूपतः सद्यस्ततो वक्ष्याम्यहं द्विज

તે પીઠ ચારેય યુગોમાં અસરકારક છે; ત્યાં સ્થિત રહેનારને તે યુગાનુરૂપે તત્કાળ સિદ્ધિ આપે છે. તેથી, હે દ્વિજ, હવે હું રીત કહું છું।

Verse 50

यो यं साधयितुं मन्त्रमिच्छति द्विजसत्तम । स तस्य पूर्वमेवाथ लक्षमेकं जपेन्नरः

હે દ્વિજસત્તમ! જે મનુષ્ય જે મંત્રને સિદ્ધ કરવા ઇચ્છે, તે પહેલાં એ મંત્રનો એક લાખ જપ કરે।

Verse 51

ततो भवति संसिद्धो मंत्रार्हः स नरः शुचिः । जपेद्ब्राह्मणशार्दूल ततो लक्षचतुष्टयम् । दशांशेन तु होमः स्यात्सुसमिद्धे हुताशने

પછી તે સાધક સંપૂર્ણ સંસિદ્ધ, શુચિ અને મંત્રધારણને યોગ્ય બને છે. હે બ્રાહ્મણશાર્દૂલ! ત્યારબાદ તે વધુ ચાર લાખ જપ કરે; અને જપના દશાંશ મુજબ સુપ્રજ્વલિત હુતાશનમાં હોમ કરે।

Verse 52

ततस्तु जायते सिद्धिर्नूनं तन्मंत्रसंभवा । तत्र सौम्येषु कृत्येषु होमः सिद्धार्थकैः सितैः

ત્યારબાદ મંત્રથી ઉત્પન્ન સિદ્ધિ નિશ્ચયે પ્રગટ થાય છે. ત્યાં સૌમ્ય અને શુભ કૃત્યોમાં શ્વેત રાઈ (સિદ્ધાર્થક) વડે હોમ કરવો જોઈએ.

Verse 53

तर्पणैः कन्यकानां च होमः स्यात्स फलप्रदः

કન્યાઓના હિતાર્થે તર્પણ અને હોમ કરવામાં આવે તો તે નિશ્ચયે ફળદાયક બની ઇષ્ટ પુણ્યફળ આપે છે.

Verse 54

एतत्कृतयुगे प्रोक्तं मंत्रसाधनमुत्त मम् । सर्वेषां साधकानां च मया प्रोक्तं द्विजोत्तम

આ કૃતયુગ માટે કહેલું સર્વોત્તમ મંત્રસાધન છે; હે દ્વિજોત્તમ, મેં આ સર્વ સાધકોને ઉપદેશ્યું છે.

Verse 55

एतत्त्रेतायुगे प्रोक्तं पादोनं मन्त्रसाधनम् । युग्मार्धं द्वापरे कार्यं चतुर्थांशं कलौ युगे

ત્રેતાયુગમાં આ મંત્રસાધન પાદોન (એક ચોથાઈ ઓછું) કહેલું છે; દ્વાપરમાં અર્ધ કરવું; અને કલિયુગમાં ચતુર્થાંશ કરવું.

Verse 56

एवं तत्र समासाद्य सिद्धिं मंत्रसमुद्भवाम् । तत्र पीठे ततः कृत्यं साधयेत्स्वेच्छया नरः

આ રીતે ત્યાં મંત્રજન્ય સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરીને, તે પવિત્ર પીઠ પર મનુષ્ય પોતાની ઇચ્છા મુજબ કાર્ય સિદ્ધ કરી શકે છે.

Verse 57

शापानुग्रहसामर्थ्यसंयुतस्तेज साऽन्वितः । अजेयः सर्वभूतानां साधूनां संमतस्तथा

શાપ આપવાની તથા અનુગ્રહ કરવાની સામર્થ્યથી યુક્ત અને દિવ્ય તેજથી સમન્વિત તે સર્વ ભૂતો માટે અજેય બને છે; તેમજ સાધુજનોએ પણ તેને સંમત કર્યો છે.

Verse 58

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स मुनिस्तस्य पितुर्मम वचोऽखिलम् । ततश्चित्रेश्वरं पीठं समायातोऽथ सन्मुनिः

સૂત બોલ્યા—તેના પિતાના હિતાર્થે મેં કહેલા મારા આ સર્વ વચનો સંપૂર્ણ સાંભળી તે સન્મુનિ ત્યારબાદ ચિત્રેશ્વરના પવિત્ર પીઠે આવી પહોંચ્યો.

Verse 59

तत्र संसाधयामास सर्वान्मंत्रान्यथाक्रमम् । विधिना शास्त्रदृष्टेन श्रद्धया परया युतः

ત્યાં તેણે યથાક્રમે સર્વ મંત્રોની સાધના કરી—શાસ્ત્રે દર્શાવેલી વિધિ મુજબ, પરમ શ્રદ્ધાથી યુક્ત થઈને.

Verse 60

इति संसिद्धमंत्रः स चमत्कारपुरं गतः । विप्राणां प्रार्थनार्थाय भूमिखंडकृते द्विजाः

આ રીતે મંત્રસિદ્ધ બની તે ચમત્કારપુર ગયો—હે દ્વિજજનોએ, વિપ્રોની પ્રાર્થનાર્થે, ભૂમિખંડ સંબંધિત વિષય માટે.