Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 191
यस्मिन्निदं यतश्चेदं तिष्ठत्यपैति जायते । मृन्मयेष्विव मृज्जातिस्तस्मै ते ब्रह्मणे नमः
yasminnidaṃ yataścedaṃ tiṣṭhatyapaiti jāyate | mṛnmayeṣviva mṛjjātistasmai te brahmaṇe namaḥ
જેનામાં આ સર્વ જગત સ્થિત છે, જેણેથી તે ઉત્પન્ન થાય છે, જેના બળે ટકે છે અને જેમાં અંતે લય પામે છે તથા ફરી જેણેથી જન્મે છે—મૃણ્મય પદાર્થો જેમ માટી જ હોય—તે બ્રહ્મસ્વરૂપ તમને નમસ્કાર।
Aitareya
Scene: A sage/devotee offers añjali to an all-pervading, formless radiance; the universe (creation, maintenance, dissolution) appears as cycles within that luminous Brahman, with clay-pot imagery subtly shown (pots returning to clay).
FAQs
All cosmic change rests on one reality, as many forms of clay are still clay—teaching unity behind diversity and devotion to Brahman.
No site is mentioned; the verse is a universal cosmological declaration.
None; it is doctrinal praise (stuti) affirming the Lord as cause and ground of all.