Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 190
वचस्युपरते प्राप्यो य एको मनसा सह । अनामरूपचिन्मात्रः सोऽव्यान्नः सदसत्परः
vacasyuparate prāpyo ya eko manasā saha | anāmarūpacinmātraḥ so'vyānnaḥ sadasatparaḥ
જ્યારે વાણી નિવૃત્ત થાય, ત્યારે અંતર્મુખ મન સાથે તે એક જ પ્રાપ્ત થાય છે—નામ-રૂપથી પરે શુદ્ધ ચૈતન્યમાત્ર. સત્તા-અસત્તાથી પર એવો અવ્યય પરમેશ્વર અમારું રક્ષણ કરે।
Aitareya
Tirtha: Mauna-tīrtha (silence as pilgrimage culmination)
Type: kshetra
Scene: A near-abstract tableau: the sage in profound silence; the deity represented as a boundless, luminous void beyond form; the words themselves seem to dissolve into stillness, ending with a protective benediction.
FAQs
The highest reality is approached in silence and inwardness, beyond conceptual labels—yet remains the protector of devotees.
No tīrtha is identified; this is contemplative theology within a hymn.
Implied practice: mauna (sacred silence) and meditative inward turning of mind.