Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 149
ततस्तं वह्निरभ्यागाद्ददर्श च सुतं गुहम् । षट्छीर्षं द्विगुणश्रोत्रं द्वादशाक्षिभुजक्रमम्
tatastaṃ vahnirabhyāgāddadarśa ca sutaṃ guham | ṣaṭchīrṣaṃ dviguṇaśrotraṃ dvādaśākṣibhujakramam
ત્યારે પાવક (અગ્નિ) તેની પાસે આવી પોતાના પુત્ર ગુહને જોયો—ષણ્મુખ, દ્વિગુણ કાનવાળો, અને દ્વાદશ નેત્ર તથા ભુજાઓના સુશોભિત ક્રમથી યુક્ત।
Narrator (likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Scene: Agni approaches and beholds Guha—resplendent, six-headed, with doubled ears and a symmetrical array of eyes and arms—standing as a newly manifested divine child, luminous like fire itself.
FAQs
The divine child’s extraordinary form signifies superhuman guardianship and cosmic power, inspiring reverence and devotion.
No tīrtha is named; the focus is on the epiphany of Guha’s form.
None directly; this is descriptive iconography within the narrative.