Ramayana — Bala Kanda, Sarga 65, Shloka 4
विश्वामित्रस्य ब्राह्मर्षित्वप्राप्तिः
Viśvāmitra Attains Brahmarṣi Status
तस्य वर्षसहस्रस्य व्रते पूर्णे महाव्रत:।।।।भोक्तुमारब्धवानन्नं तस्मिन् काले रघूत्तम।इन्द्रो द्विजातिर्भूत्वा तं सिद्धमन्नमयाचत।।।।
tasya varṣasahasrasya vrate pūrṇe mahāvrataḥ |
bhoktum ārabdhavān annaṃ tasmin kāle raghūttama |
indro dvijātir bhūtvā taṃ siddham annam ayācata ||
હે રઘુશ્રેષ્ઠ, જ્યારે તેની હજાર વર્ષોની વ્રતસાધના પૂર્ણ થઈ, ત્યારે મહાવ્રતી તે સિદ્ધ અન્ન ભોજન કરવા લાગ્યો. એ જ ક્ષણે ઇન્દ્ર બ્રાહ્મણનું રૂપ ધારણ કરીને, તૈયાર થયેલું તે અન્ન ભિક્ષા રૂપે માંગવા આવ્યો.
O Best of Raghus dynasty (Rama)! when the thousand-year-old vow was over (Viswamitra) the great practitioner of vows began to partake cooked rice. At this moment Indra assumed the guise of a brahmin and asked him for the rice (he was going to eat).
FAQs
The verse sets up the dharma-test of generosity and truthfulness: a petitioner arrives at the moment of personal need, challenging whether the ascetic will honor the duty of giving (dāna) without compromise.
After completing a thousand-year vow, Viśvāmitra is about to eat, when Indra appears disguised as a brāhmaṇa and begs for the prepared food.
Viśvāmitra’s steadfastness in vow and readiness to be tested—his tapas is not only endurance but moral firmness under provocation.