Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 62, Shloka 11
अयोध्याकाण्डे द्विषष्टितमः सर्गः
Kausalyā consoles Daśaratha; grief, remorse, and nightfall
सा मूर्ध्निबध्वा रुदती राज्ञः पद्ममिवाञ्जलिम्।सम्भ्रमादब्रवीत् त्रस्ता त्वरमाणाक्षरं वचः।।।।
sā mūrdhni badhvā rudatī rājñaḥ padmam ivāñjalim | sambhramād abravīt trastā tvaramāṇākṣaraṃ vacaḥ || 2.62.11 ||
રડતી કૌસલ્યાએ રાજાના કમળ સમાન જોડેલા હાથને સંભ્રમથી પોતાના મસ્તક પર મૂક્યા; ભયભીત અને વ્યાકુલ થઈ, ઉતાવળે અટકતા અક્ષરોમાં બોલી.
Frightened Kausalya, weeping and raising her palms folded like lotus on to her head, and charged with emotions said with stumbling syllables:
FAQs
Dharma includes humility and repentance: when one recognizes excess in speech or action, one seeks reconciliation with respectful submission.
Kausalya’s anger breaks; she becomes frightened and emotional, and begins to plead with Dasharatha.
Kausalya’s humility and readiness to reconcile are emphasized.