Shloka 3
Adhyaya 47 — Brahma’s Awakening and the Ninefold Scheme of Creation
पद्मावसाने प्रलये निशासुत्पोत्थितः प्रभुः ।
सत्त्वोद्रिक्तस्तदा ब्रह्मा शून्यं लोकमवैक्षत ॥
padmāvasāne pralaye niśāsutpotthitaḥ prabhuḥ / sattvodriktaḥ tadā brahmā śūnyaṃ lokam avaikṣata
પાદ્મકલ્પના અંતે પ્રલય થતાં, મહારાત્રિ પછી પ્રભાતે ઉઠેલા ભગવાન બ્રહ્મા સત્ત્વગુણથી પરિપૂર્ણ થઈ જગતને શૂન્ય સમાન જોયું।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Even cosmic structures undergo dissolution; recognizing periodic emptiness undermines arrogance and supports vairāgya (dispassion) and steadiness in change.
Bridges ‘Saṃsthā’ (dissolution) to ‘Sarga’ (creation): the empty world after pralaya is the narrative starting point for the next creation.
The ‘empty world’ reflects the meditative interval where forms subside; sattva predominance indicates clarity as the precondition for re-manifestation.