Shloka 2
Adhyaya 47 — Bharata-varsha
मार्कण्डेय उवाच—
कथयाम्येष ते ब्रह्मन् ससर्ज भगवान् यथा ।
लोककृत् शाश्वतः कृत्स्नं जगत् स्थावरजङ्गमम् ॥
mārkaṇḍeya uvāca kathayāmy eṣa te brahman sasarja bhagavān yathā / lokakṛc chāśvataḥ kṛtsnaṃ jagat sthāvarajaṅgamam
માર્કંડેયે કહ્યું—હે બ્રાહ્મણ, નિત્ય લોકકર્તા એવા ભગવાને સ્થાવર અને જંગમ સહિત સમગ્ર જગત કેવી રીતે સર્જ્યું, તે હું તને કહું છું।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The world is portrayed as an ordered totality (‘kṛtsnaṃ jagat’), inviting a dharmic attitude: one’s actions should harmonize with a structured cosmos, not merely personal desire.
Directly ‘Sarga’: narration of the origination of the manifested world, including categorical division into moving and unmoving beings.
‘Sthāvara–jaṅgama’ can be read inwardly as the stable and the restless in consciousness; creation is the arising of both stillness-forms and movement-forms from a single source.