Shloka 129
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
जातिस्मरत्वमाप्रोति स्नात्वा तत्र न संशय: । माहेश्वरपुरं गत्वा अर्चयित्वा वृषध्वजम्
jātismaratvam āpnoti snātvā tatra na saṁśayaḥ | māheśvarapuraṁ gatvā arcayitvā vṛṣadhvajam |
ઘૂલસ્ત્યએ કહ્યું—તે તીર્થમાં સ્નાન કરવાથી મનુષ્યને પૂર્વજન્મ સ્મરણ કરવાની શક્તિ નિશ્ચિત મળે છે; તેમાં સંશય નથી. અને માહેશ્વરપુર જઈ વૃષધ્વજ શંકરની પૂજા (અને વ્રત-ઉપવાસ) કરવાથી મનુષ્ય મનોઇચ્છિત ફળ પ્રાપ્ત કરે છે; તેમાં પણ રત્તીભર શંકા નથી.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the transformative power of tīrtha-practice: ritual bathing, worship, and fasting are presented as disciplined acts that purify the person, strengthen spiritual insight (even to the point of recalling past births), and help fulfill legitimate aims when directed toward devotion and self-restraint.
Ghūlastya is describing the fruits of visiting specific sacred sites: bathing at a particular tīrtha grants jātismaratva (memory of former births), and going to Māheśvarapura to worship Śiva (Vṛṣadhvaja) with fasting yields the attainment of desired goals.