Shloka 151
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
अभिराम: सुरगणो विराम: सर्वसाधन: । ललाटाक्षो विश्वदेवो हरिणो ब्रह्म॒वर्चस:
abhirāmaḥ suragaṇo virāmaḥ sarvasādhanaḥ | lalāṭākṣo viśvadevo hariṇo brahmavarcasaḥ ||
વાયુદેવે કહ્યું—તે અભિરામ, આનંદદાયક છે; સુરગણ, દેવસમૂહસ્વરૂપ છે; વિરામ, સર્વ ક્રિયાઓને વિરામ આપનાર છે; સર્વસાધન, સર્વ સાધનો દ્વારા સાધ્ય છે. તે લલાટાક્ષ—લલાટે તૃતીય નેત્ર ધારણ કરનાર; વિશ્વદેવ—સમગ્ર વિશ્વમાં વ્યાપ્ત દિવ્ય સત્તા; હરિણ—મૃગરূপે પ્રગટ; અને બ્રહ્મવર્ચસ—બ્રહ્મતેજથી દીપ્ત છે।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent recognition of the Divine through many names and attributes: the same supreme reality can be approached as joy-giving, all-pervading, the goal of every discipline, and as the awe-inspiring third-eyed lord—encouraging inclusive devotion and steadiness in dharma.
Vāyu-deva is reciting a sequence of divine epithets as part of a praise-context, enumerating names that describe the deity’s cosmic nature, ascetic accessibility, and iconic features (like the third eye), thereby intensifying the devotional and ethical atmosphere of the discourse.