ब्राह्मणः पतनीयेषु वर्तमानो विकर्मसु । दाम्भिको दुष्कृतप्रायः स च शूद्रसमः स्मृतः
brāhmaṇaḥ patanīyeṣu vartamāno vikarmasu | dāmbhiko duṣkṛtaprāyaḥ sa ca śūdrasamaḥ smṛtaḥ
Le brāhmaṇa qui s’adonne à des actes dégradants entraînant la chute (pātana), qui vit d’œuvres interdites (vikarma), qui est hypocrite et porté surtout au mal—celui-là est tenu pour égal à un śūdra dans l’appréciation du dharma.
Sūta (Lomaharṣaṇa) speaking to the sages (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A hypocritical priestly figure is shown turning away from the shrine, while a sincere pilgrim performs humble service; a sage points to a dharma-text, illustrating that conduct defines spiritual worth at Prabhāsa.
Dharma is safeguarded by integrity: hypocrisy and forbidden conduct negate spiritual authority, regardless of birth.
Prabhāsakṣetra, whose Māhātmya includes practical dharma instructions for right living in a sacred place.
It sets a dharmic criterion: a brāhmaṇa living by vikarma and patanīya acts is assessed as ‘śūdra-like’ for ritual and ethical considerations.