चतुर्विंशतिसाहस्रं नाना वृत्तान्तसंयुतम् । धर्मार्थकाममोक्षैश्च साधुवृत्तसमन्वितम्
caturviṃśatisāhasraṃ nānā vṛttāntasaṃyutam | dharmārthakāmamokṣaiśca sādhuvṛttasamanvitam
On dit qu’il renferme vingt-quatre mille vers, riches de nombreux récits, et pourvus d’enseignements sur le dharma, l’artha, le kāma et la mokṣa, ainsi que sur la conduite des vertueux.
Sūta (Lomaharṣaṇa) — deduced
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Pilgrim-audience/ṛṣi interlocutors (contextual)
Scene: A learned narrator enumerates the Purāṇa’s scope: four puruṣārthas depicted symbolically—dharma (scale), artha (grain/coins), kāma (flower), mokṣa (lamp/lotus)—with sages listening.
A complete sacred text guides human life through all four aims—ethical duty, prosperity, rightful desire, and liberation—grounded in the example of the virtuous.
The verse is embedded in Prabhāsa-kṣetra’s māhātmya discourse, but it chiefly summarizes Purāṇic scope rather than a single tirtha.
No explicit ritual; it characterizes a Purāṇa by its verse-count and its coverage of puruṣārthas and sādhu conduct.