तं ज्ञात्वा धर्मराजस्तु बुद्ध्या परमया युतम् । चिंतयामास मेधावी लेख कोऽयं भवेद्यदि
taṃ jñātvā dharmarājastu buddhyā paramayā yutam | ciṃtayāmāsa medhāvī lekha ko'yaṃ bhavedyadi
Reconnaissant en lui une intelligence suprême, Dharmarāja, le sage, se mit à réfléchir : «Si celui-ci était mon scribe (lekha), que pourrait-on accomplir ?»
Īśvara (Śiva), continuing narration
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Dharmarāja (Yama) observes Citra’s heightened intellect and contemplates appointing him as ‘lekha’ (scribe); imagery can include a ledger, stylus, and attendants (Citragupta-like iconography) while keeping Citra distinct.
True knowledge gains recognition even in cosmic governance; dharma values clarity, accuracy, and discerning intelligence.
Indirectly, the Prabhāsakṣetra setting is upheld as the backdrop that enabled Citra’s rise through Sūrya’s grace.
None; this is narrative development showing the social/cosmic implications of the boon.