त्रिस्थानशुद्धं त्रिलयं सम्यक्कालव्यवस्थितम् । चित्ते चित्ते च नृत्ये च रसेषु लयसंयुतम्
tristhānaśuddhaṃ trilayaṃ samyakkālavyavasthitam | citte citte ca nṛtye ca raseṣu layasaṃyutam
Pur dans ses trois registres, il possédait les trois laya et était parfaitement établi dans le temps ; son rythme s’unissait à l’esprit et à l’émotion, à la danse et aux rasas.
Īśvara (Śiva) (continuing narration)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A tri-register (mandra–madhya–tāra) sound-ladder rendered as three luminous bands; dancers and musicians move in perfect synchrony, while a calm central figure symbolizes citta stabilized in rasa.
True worship integrates inner attention (citta) with disciplined rhythm and expressive devotion, making art a sacred offering.
Prabhāsa-kṣetra, presented as a locus where even celestial arts become acts of worship.
No formal prescription; it describes the qualities of an ideal devotional performance—proper time, rhythm, and heartfelt participation.