इत्येतत्कथितं सर्वं यत्पृष्टं तु द्विजोत्तमाः । यतध्वं तत्प्रयत्नेन विष्णुप्राप्तौ च सत्वरम्
ityetatkathitaṃ sarvaṃ yatpṛṣṭaṃ tu dvijottamāḥ | yatadhvaṃ tatprayatnena viṣṇuprāptau ca satvaram
Ainsi, ô meilleurs des deux-fois-nés, tout ce que vous avez demandé a été exposé. Efforcez-vous avec ardeur—promptement—vers l’obtention de Viṣṇu.
Nārada (instructing sages/pilgrims; speaker attribution from immediate narrative context of Adhyāya 30)
Tirtha: Dvārakā (as means toward Viṣṇu-prāpti)
Type: kshetra
Listener: dvija-uttamāḥ / munayaḥ
Scene: A teacher-sage concluding a discourse to attentive brāhmaṇas, pointing toward the road leading to Dvārakā; the path is lit as if by an inner lamp, symbolizing swift resolve toward Viṣṇu.
Spiritual knowledge should lead to immediate practice—earnest effort toward Viṣṇu-realization.
Dvārakā remains the setting; the verse functions as a concluding exhortation within the Dvārakā Māhātmya discourse.
An injunction to apply the taught disciplines and strive promptly for Viṣṇu-prāpti (attainment of Viṣṇu).