उत्तरायणसंक्रांतौ लिंगपूरणकेन हि । शिवरात्रौ विशेषेण संपूज्य उमया सह । रात्रौ जागरणं कृत्वा परमं लोकमाप्नुयात्
uttarāyaṇasaṃkrāṃtau liṃgapūraṇakena hi | śivarātrau viśeṣeṇa saṃpūjya umayā saha | rātrau jāgaraṇaṃ kṛtvā paramaṃ lokamāpnuyāt
Lors de l’Uttarāyaṇa Saṅkrānti, par le rite du « liṅga-pūraṇa » (remplir/achever le liṅga), et tout spécialement à Śivarātri, en adorant (Śiva) avec Umā et en veillant toute la nuit, on atteint le monde suprême.
Narrator (contextual, within Dvārakā Māhātmya dialogue)
Tirtha: Indreśvara (contextual)
Type: temple
Scene: Night-long Śivarātri vigil in a coastal temple: Śiva-liṅga adorned, Umā’s presence honored, lamps blazing; devotees singing through the night; Uttarāyaṇa rite of liṅga-pūraṇa depicted as offering/‘completing’ the liṅga with substances.
When devotion is joined to vrata-discipline (timely worship and night vigil), it is said to elevate the devotee to the highest spiritual attainment.
The Dvārakā-region Śaiva tīrtha milieu continuing from Indreśvara and associated sacred waters described in this adhyāya.
Liṅga-pūraṇa at Uttarāyaṇa Saṅkrānti; special Śivarātri worship of Śiva with Umā; night-long jāgaraṇa (vigil).