क्रोधाभिभूते विप्रे तु तडित्कोटिसभप्रभम् । सूर्येन्दुवह्निसंयोगाद्गुणत्रयसमन्वितम्
krodhābhibhūte vipre tu taḍitkoṭisabhaprabham | sūryenduvahnisaṃyogādguṇatrayasamanvitam
Mais pour un brāhmaṇa submergé par la colère, il flamboie d'une splendeur pareille à dix millions d'éclairs. De la conjonction du soleil, de la lune et du feu, il est doté des trois guṇas.
Skanda (deduced from continuing exposition on yajñopavīta’s potency)
Listener: vipra/viprendra (addressed)
Scene: A consecrated brāhmaṇa, eyes blazing in anger, radiates a storm of lightning-like brilliance; behind him a cosmic mandala shows the sun, moon, and sacrificial fire interlinked, symbolizing guṇa-traya.
Sacred power is real and intense; when joined with anger it becomes dangerously blazing—hence self-control is essential to dharma.
No specific tīrtha is named in this verse; it continues the chapter’s spiritual-ritual exposition.
No direct new ritual act is prescribed here; it provides a doctrinal description (symbolic/energetic) connected to the sacred thread and inner discipline.