वाचया प्रवदेद्यस्तु ब्राह्मणस्य वधं नरः । चांद्रायणेन शुद्धिः स्यात्तस्य देवोऽब्रवीदिदम्
vācayā pravadedyastu brāhmaṇasya vadhaṃ naraḥ | cāṃdrāyaṇena śuddhiḥ syāttasya devo'bravīdidam
« Mais si un homme, par ses paroles, évoque le meurtre d’un brāhmaṇa, sa purification se fera par le vœu de Cāndrāyaṇa—ainsi l’a proclamé l’autorité divine. »
Nadī (the river) citing a divine injunction
Scene: A vow-visual: the moon’s phases above; a penitent measuring morsels (piṇḍa/anna) in regulated quantity, with a sage indicating the lunar calendar.
Speech is karmically potent; even verbal endorsement of grave violence requires disciplined expiation.
No site is named here; the verse provides general dharmic regulation within a tīrtha narrative.
Cāndrāyaṇa vrata is stated as the means of purification for such sinful utterance.