अथ कामे निरुत्साहे संजाते द्विजसत्तमाः । व्याधिग्रस्ते जगत्यस्मिन्सृष्टिरोधो व्यजायत
atha kāme nirutsāhe saṃjāte dvijasattamāḥ | vyādhigraste jagatyasminsṛṣṭirodho vyajāyata
«Alors, lorsque le désir devint sans élan, ô meilleurs des deux-fois-nés, et que ce monde fut frappé par la maladie, il advint un arrêt de la création.»
Sūta (continuing narration)
Type: kshetra
Listener: dvijasattamāḥ
Scene: A symbolic tableau: Kāmadeva’s bow slack, spring deities subdued; the world appears sickly—fields barren, households childless—signifying sṛṣṭi-nirodha.
The cosmos depends on balanced forces; when a principle like kāma is corrupted or incapacitated, worldly continuity is disrupted.
No tīrtha is named in this verse; it provides the crisis that the later tīrtha-context typically resolves.
None here; it narrates a cosmic problem (sṛṣṭi-rodha) rather than a rite.