ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमण्डले । कृत्वा प्राभातिकं कर्म समाहूयाथ पुष्पकम्
tataḥ prabhāte vimale prodgate ravimaṇḍale | kṛtvā prābhātikaṃ karma samāhūyātha puṣpakam
Puis, à l’aube pure et lumineuse, lorsque le disque du soleil s’éleva, après avoir accompli les devoirs du matin, il fit appeler Puṣpaka, le char aérien.
Narrator (Sūta continues contextually from 101.1)
Type: kshetra
Scene: At spotless dawn, the sun’s disc rises; Rāma completes morning observances and calls for the Puṣpaka aerial chariot, preparing for onward journey.
Daily discipline—beginning with morning purity and duties—supports dharmic action; auspicious beginnings are rooted in right conduct.
No specific tīrtha is named in this verse; it sets the auspicious morning context for onward travel within the Māhātmya narrative.
Prābhātika karma (morning observances) is referenced generally, without detailing specific rites.