पश्चान्नास्तीति यो ब्रूयात्स च वै ब्रह्महा स्मृतः । यश्च विद्याभिमानेन निस्तेजयति सद्द्विजम्
paścānnāstīti yo brūyātsa ca vai brahmahā smṛtaḥ | yaśca vidyābhimānena nistejayati saddvijam
Et celui qui dit plus tard 'Il n'y a rien' est considéré comme un tueur de brahmane. De même celui qui, par orgueil de son savoir, dépouille un vertueux brahmane de sa dignité et de son éclat.
Lomaharṣaṇa (Sūta), deduced from Māheśvarakhaṇḍa context
Scene: Two linked scenes: (1) A brāhmaṇa petitioner, already invited, stands hopeful; the householder turns away saying ‘nāsti’, creating visible hurt. (2) A proud scholar publicly belittles a serene, virtuous brāhmaṇa; the latter’s ‘tejas’ is symbolized as a dimming aura.
Deceit in charity and arrogance in scholarship that humiliates the righteous are treated as extremely grave moral failures.
No sacred site is referenced; it is a general dharma admonition.
It supports the ethic of dāna and humility; it condemns inviting and then refusing, and condemns humiliating the worthy.