एवं प्रणमतोर्देवः श्रद्धाभक्तिसमन्वितम् । प्रससाद परं शंभुः स्तुवतोरावयोर्द्वयोः
evaṃ praṇamatordevaḥ śraddhābhaktisamanvitam | prasasāda paraṃ śaṃbhuḥ stuvatorāvayordvayoḥ
Ainsi, lorsque nous deux nous prosternâmes et louâmes avec foi et dévotion, le suprême Śambhu se montra bienveillant et pleinement satisfait de nous.
Narrator within Māheśvarakhaṇḍa context (self-referential ‘we two’)
Tirtha: Aruṇācala
Type: kshetra
Scene: Two devotees prostrate and sing hymns; an unseen Śiva’s presence is suggested by a soft radiance and a calming aura over Arunachala.
Śraddhā (trust) joined with bhakti (devotion) draws Śiva’s prasāda (gracious response).
Aruṇācala, presented as a place where sincere praise quickly ripens into divine favor.
Implicitly, praṇāma (prostration) and stuti (praise) performed with śraddhā-bhakti.