यावदित्थं कथां चक्रुस्तावत्संयमिनीपतिः । धर्मराजोभिसंप्राप्तो देवदुंदुभि निःस्वनैः
yāvaditthaṃ kathāṃ cakrustāvatsaṃyaminīpatiḥ | dharmarājobhisaṃprāpto devaduṃdubhi niḥsvanaiḥ
Tandis qu’ils s’entretenaient ainsi, Dharmarāja, seigneur de Saṁyamanī, y parvint, accompagné du fracas retentissant des timbales célestes.
Narrator (contextual Purāṇic narration within Kāśīkhaṇḍa; traditionally Skanda to Agastya in Kāśīkhaṇḍa)
Tirtha: Kāśī (Muktipurī)
Type: kshetra
Listener: Pilgrim-audience within the Purāṇic frame
Scene: A radiant Dharmarāja arrives from Saṁyamanī amid booming deva-dundubhis, descending into the luminous Kāśī setting where sages converse; the air vibrates with celestial percussion.
Dharma is portrayed as a living authority—Dharmarāja himself appears, underscoring that moral conduct is witnessed and affirmed.
The setting is Kāśī (Vārāṇasī) within the Kāśīkhaṇḍa, where dharma and liberation are repeatedly celebrated.
No explicit ritual is prescribed in this verse; it introduces Dharmarāja’s arrival as part of the narrative.