इत्यूर्जस्वलमाकर्ण्य वचः सूनोर्गरुत्मतः । विनता प्राह तं पुत्रं मातृभक्तिसमन्वितम्
ityūrjasvalamākarṇya vacaḥ sūnorgarutmataḥ | vinatā prāha taṃ putraṃ mātṛbhaktisamanvitam
Entendant ces paroles pleines de vigueur de son fils Garutmān, Vinatā s’adressa alors à ce fils, tout imprégné de dévotion filiale.
Narrative voice within Kāśī Khaṇḍa (deductively: Skanda in discourse to Agastya)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Frame-ṛṣis / internal audience
Scene: After Garuḍa’s vigorous words, Vinatā turns toward him, composed enough to speak; Garuḍa stands attentive, embodying mātṛ-bhakti.
It praises mātṛ-bhakti (devotion to one’s mother) as a noble dharmic quality that moves the narrative toward liberation.
No specific tīrtha is mentioned; the sacred Kāśī Khaṇḍa frame remains implicit.
None.