ब्राह्मणानां धनं पुत्र सद्विद्या साधुसंगमः । सच्छ्रोत्रियास्त्वनूचाना दीक्षिताः सोमयाजिनः
brāhmaṇānāṃ dhanaṃ putra sadvidyā sādhusaṃgamaḥ | sacchrotriyāstvanūcānā dīkṣitāḥ somayājinaḥ
Ô fils, la vraie richesse d’un brāhmaṇa est la connaissance juste et la compagnie des vertueux : de dignes śrotriyas, des récitateurs savants, des dīkṣitas consacrés et des accomplisseurs du Soma-yajña.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context) narrating to Agastya
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: ‘putra’ (son) addressed within the narrative
Scene: An elder instructs a young householder in Kāśī: a quiet courtyard near a ghat, palm-leaf manuscripts, Vedic reciters seated, a dīkṣita with sacred marks, and a soma-yāga memory evoked through ritual vessels.
For a brāhmaṇa, real wealth is knowledge and saintly association, not material accumulation.
The instruction occurs within the Kāśīkhaṇḍa setting of Kāśī, emphasizing the culture of Vedic virtue associated with sacred Kāśī.
Soma-yāga is referenced (Soma-sacrifice performers), implying esteem for Vedic sacrificial discipline.