तौ स्वकर्मवशाद्यातौ गृहं त्यक्त्वा त्विदं क्वचित् । तव कर्मवशात्त्वं च तिष्ठस्यस्मिन्महीतले
tau svakarmavaśādyātau gṛhaṃ tyaktvā tvidaṃ kvacit | tava karmavaśāttvaṃ ca tiṣṭhasyasminmahītale
Ces deux-là (tes parents), sous l’empire de leur propre karma, sont partis, quittant la maison pour aller ailleurs. Et toi aussi, sous l’empire de ton karma, tu demeures ici sur la terre.
An instructing sage/teacher figure in the Setukhaṇḍa dialogue (contextual; exact speaker not in snippet)
Tirtha: Setu (Setubandha/Rāmeśvara-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: dvija
Scene: The sage indicates two paths: one fading into the distance (parents’ gati) and one continuing on earth (the listener’s gati), emphasizing karma’s pull like unseen winds.
Separation and departure occur according to karma; understanding this reduces despair and supports righteous action.
The Setukhaṇḍa framework ultimately glorifies Rāmasetu and Rāmanātha, though this verse is doctrinal about karma.
Not yet; the verse establishes karmic reasoning that leads into instructions for preta-kārya later.