वेखलोया मया प्रोक्ता कुत्सवंशे समुद्भवाः । प्रवरत्रयसंयुक्ताः शृणुत्वं च नृपोत्तम
vekhaloyā mayā proktā kutsavaṃśe samudbhavāḥ | pravaratrayasaṃyuktāḥ śṛṇutvaṃ ca nṛpottama
J’ai exposé les Vekhaloyā, nés dans la lignée de Kutsa et pourvus de la triade des pravara. Écoute encore, ô meilleur des rois.
Narrator (contextual Purāṇic teacher addressing a king; exact speaker not in snippet)
Listener: King (nṛpottama)
Scene: A seated purāṇic narrator instructs a king in a forest hermitage setting, gesturing as he enumerates a lineage and its pravara-triad; palm-leaf manuscripts and sacrificial implements nearby.
Dharma is safeguarded by remembering authentic lineage markers (gotra and pravara) and listening attentively to sacred instruction.
The broader setting is Dharmāraṇya; this verse itself focuses on lineage description rather than a distinct named tīrtha.
No explicit ritual is prescribed; the emphasis is on śravaṇa (listening) and correct pravara identification.