देवतासु गुरौ पित्रोस्तथा राजकुलेषु च । कौटिल्यमाचरन्मोहात्सद्यो नश्यति सान्वयः
devatāsu gurau pitrostathā rājakuleṣu ca | kauṭilyamācaranmohātsadyo naśyati sānvayaḥ
Si, par égarement, on use de ruse et de duplicité envers les divinités, le guru, les parents, ou au sein des maisons royales, la lignée et la dignité s’anéantissent sur-le-champ.
Dvijakumārakau (contextual continuation of their reply)
Scene: Didactic moment: the youths (or narrator) articulate a moral law—deceit against deity, guru, parents, or king destroys lineage—shown as symbolic vignettes around a central figure of Dharma holding a staff/scale.
Deceit toward sacred authorities (deities, guru, parents, and king) destroys merit, reputation, and family continuity.
No tīrtha is mentioned; the verse is a dharma-warning.
None; it prescribes ethical restraint (avoidance of crooked conduct).