अप्सरस ऊचुः । लोभावृतो ह्ययं विप्रो लोभात्पापस्य संग्रहः । हनूमन्तेश्वरे राजन्ये मृताः सत्त्वमास्थिताः
apsarasa ūcuḥ | lobhāvṛto hyayaṃ vipro lobhātpāpasya saṃgrahaḥ | hanūmanteśvare rājanye mṛtāḥ sattvamāsthitāḥ
Les Apsaras dirent : «Ce brāhmane est vraiment voilé par l’avidité ; de l’avidité naît l’amoncellement du péché. Mais ceux de lignée royale morts à Hanūmanteśvara ont atteint la vertu ferme (sattva).»
Apsarases
Tirtha: Hanūmanteśvara
Type: kshetra
Listener: Implied royal interlocutor within the episode (context continues with Śatabāhu)
Scene: Apsarases speak as luminous witnesses, pointing to a brāhmaṇa clouded by greed; in the background stands a Śiva-linga shrine named Hanūmanteśvara, with royal warriors’ souls rising upward in sattva.
Greed obscures dharma and gathers sin, while dying in a sanctified field of merit like Hanūmanteśvara is portrayed as leading to sattva and upliftment.
Hanūmanteśvara, explicitly named as the place where an auspicious spiritual state is attained.
No explicit ritual; it gives an ethical diagnosis (lobha) and a tīrtha-based spiritual outcome (attaining sattva).