विधौतपापं महितं धर्मशक्त्या विशेन्न हत्या देवीभयात्प्रभीता । रक्ताम्बरा रक्तमाल्योपयुक्ता कृष्णा नारी रक्तदामप्रसक्ता
vidhautapāpaṃ mahitaṃ dharmaśaktyā viśenna hatyā devībhayātprabhītā | raktāmbarā raktamālyopayuktā kṛṣṇā nārī raktadāmaprasaktā
Dans le vénérable Vidhautapāpa, soutenu par la puissance du Dharma, le péché nommé « Hatyā » n’osa pénétrer, effrayé par la Déesse. Elle apparut comme une femme sombre, vêtue de rouge, parée de guirlandes rouges et attachée à un lien ou diadème rouge.
Purāṇic narrator (likely Sūta/Lomaharṣaṇa) addressing a King
Tirtha: Vidhauṭapāpa
Type: ghat
Scene: At the threshold of the tīrtha, Hatyā appears as a dark woman in red garments and red garlands, trembling and unable to enter, as an unseen Devī-force and Dharma-power bar her way.
Where Dharma and Devī’s protection prevail, sin has no entry—purity is not passive but guarded and enforced.
Vidhautapāpa tīrtha on/near the Narmadā, famed for washing away and repelling grave sins.
No explicit ritual; the verse provides a mythic assurance of the tīrtha’s protective boundary.