एषा ते कथिता राजन्सिद्धिश्चाणक्यभूभृतः । तथान्यत्तव वक्ष्यामि शृणुष्वैकाग्रमानसः
eṣā te kathitā rājansiddhiścāṇakyabhūbhṛtaḥ | tathānyattava vakṣyāmi śṛṇuṣvaikāgramānasaḥ
Ô Roi, je t’ai ainsi rapporté l’accomplissement du souverain Cāṇakya. À présent je te dirai encore autre chose : écoute l’esprit recueilli.
Mārkaṇḍeya (explicit in next adhyāya opening; inferred here)
Listener: A king (rājan/nareśvara)
Scene: A sage-narrator addresses a seated king, concluding one account and inviting concentrated listening for the next teaching; a calm hermitage or riverbank assembly setting.
Sacred narratives yield fruit when heard with concentration and receptivity.
It functions as a transition after the Śuklatīrtha episode, preparing for further tīrtha-glorification.
Śravaṇa (attentive listening) is the implied discipline—‘listen with one-pointed mind’.