ऋतावृतौ हि नारीणां सेवनाज्जायते सुतः । सुतात्स्वर्गश्च मोक्षश्च इत्येवं श्रुतिभाषितम्
ṛtāvṛtau hi nārīṇāṃ sevanājjāyate sutaḥ | sutātsvargaśca mokṣaśca ityevaṃ śrutibhāṣitam
Car, au temps de la fécondité, de l’union avec la femme naît un fils; et du fils viennent le ciel et même la délivrance : ainsi l’enseigne la Śruti.
Mārkaṇḍeya
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: river
Scene: A didactic scene: a sage instructs householders on ṛtu-dharma beside the flowing Revā; a couple stands respectfully, with a cradle symbolizing putra and a śruti manuscript indicating scriptural authority.
It presents progeny within gṛhastha dharma as linked to ancestral continuity and religious merit, citing Śruti authority.
No site is named in this verse; it supports the broader Somnātha narrative in Revā Khaṇḍa.
It implies ṛtu-kāla conduct (timely marital union) as a dharmic observance; no separate pilgrimage rite is stated.