Pañca-prakṛti-nirūpaṇa and Mantra-vidhi: Rādhā, Mahālakṣmī, Durgā, Sarasvatī, Sāvitrī; plus Sāvitrī-Pañjara
पीत्वा तन्मंत्रितं तोयं सहस्रं प्रत्यहं मुने । महाकविर्भवेन्मंत्री वत्सरेण न संशयः ॥ १०५ ॥
pītvā tanmaṃtritaṃ toyaṃ sahasraṃ pratyahaṃ mune | mahākavirbhavenmaṃtrī vatsareṇa na saṃśayaḥ || 105 ||
Ô sage, en buvant chaque jour mille gorgées d’eau consacrée par ce mantra, le pratiquant devient en un an un grand poète et un maître du mantra, sans aucun doute.
Sanatkumara (teaching Narada in a technical/vidyā context)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta (wonder)
Secondary Rasa: vira (heroic)
It presents a disciplined mantra-prayoga: daily intake of mantra-consecrated water as a sustained sādhana that ripens into mantra-mastery and refined speech (kāvya-śakti).
While framed as a technical practice, it implies devotional reverence to mantra as sacred sound; steady, faith-filled daily observance is treated as the basis for spiritual and intellectual transformation.
It highlights mantra-prayoga (ritual application of sacred sound) and the cultivation of vāṅmaya/kāvya (refined speech), aligning with technical disciplines connected to Chandas and Śikṣā in practice-oriented instruction.