Mahāviṣṇu-Mantras: Aṣṭākṣarī, Sudarśana-Astra, Nyāsa Systems, Āvaraṇa-Pūjā, and Prayogas
समुद्यदादित्यनिभं शंखचक्रगदांबुजैः । लसत्करं पीतवस्रं स्मरेच्छ्रीपुरुषोत्तमम् ॥ ९१ ॥
samudyadādityanibhaṃ śaṃkhacakragadāṃbujaiḥ | lasatkaraṃ pītavasraṃ smarecchrīpuruṣottamam || 91 ||
Qu’on médite sur Śrī Puruṣottama—resplendissant tel le soleil levant—dont les mains lumineuses portent la conque, le disque, la massue et le lotus, et qui est vêtu de vêtements jaunes.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It prescribes a precise dhyāna-form of Śrī Puruṣottama: remembering Viṣṇu’s radiant, auspicious iconography to steady the mind and sanctify ritual and daily conduct.
Bhakti is expressed here as smaraṇa (devotional remembrance): repeatedly visualizing the Lord’s form—sunlike brilliance, pītāmbara, and the four emblems—so the heart stays anchored in Viṣṇu-consciousness.
It reflects the practical use of dhyāna in ritual discipline: a standardized visualization used alongside mantra and procedure, aiding correct focus and continuity in worship.