The Explanation of Sandhyā and Related Daily Observances
Saṅdhyā-ādi Nitya-karma-Vidhi
मुसली च विलासिन्या शूली विजययान्वितः । पाशी विरजया युक्तो कुशी विश्वासमन्वितः ॥ ९२ ॥
musalī ca vilāsinyā śūlī vijayayānvitaḥ | pāśī virajayā yukto kuśī viśvāsamanvitaḥ || 92 ||
Le manieur du musala (massue) est accompagné de Vilāsinī ; le porteur du trident est pourvu de Vijayā. Le porteur du lasso (pāśa) est uni à Virajā, et celui qui tient l’herbe kuśa est habité par Viśvāsa (confiance/foi).
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: vira
It links sacred implements (mace, trident, noose, kuśa) with inner virtues and attendant śaktis—joy, victory, purity, and faith—showing that worship is meant to cultivate these qualities, not merely external symbolism.
By presenting divine attributes as accompanied by specific powers, the verse guides devotees to meditate on the Lord together with uplifting qualities (faith, purity, victory, delight), making bhakti a disciplined inner transformation supported by mantra and contemplation.
It reflects a mantra-ritual style of Vedanga application—associating names, symbols, and qualities for correct contemplation in worship, and emphasizing kuśa-grass as a key ritual implement in Vedic rites.