Gṛhastha-praveśa: Vivāha-bheda, Ācāra-śauca, Śrāddha-kāla, and Vaiṣṇava-lakṣaṇa
आर्द्रास्थि च तथोच्छिष्टं शूद्रं च पतितं तथा । सर्पं च भषणं स्पृष्ट्वा सचैलं स्नानमाचरेत् ॥ ३० ॥
ārdrāsthi ca tathocchiṣṭaṃ śūdraṃ ca patitaṃ tathā | sarpaṃ ca bhaṣaṇaṃ spṛṣṭvā sacailaṃ snānamācaret || 30 ||
Après avoir touché un os humide, des restes de nourriture, un Śūdra, un déchu (hors caste), un serpent ou un bijou, qu’on accomplisse un bain de purification en gardant ses vêtements, afin de rétablir la pureté rituelle.
Sanatkumara (teaching Narada on dharma and śauca)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
It emphasizes śauca (ritual purity) as a support for dharma: after certain contacts considered ritually contaminating, one restores steadiness for worship, japa, and daily rites through prescribed bathing.
While not directly teaching bhakti, it safeguards devotional practice by prescribing purification so that pūjā, mantra, and remembrance of the Divine are performed in a ritually fit state.
Kalpa (ritual procedure) is implicit: it specifies a concrete prayoga—sacaila-snana—as a remedial rite (śuddhi) after particular forms of contact impurity.