Graha–Ketu–Utpāta Lakṣaṇas: Solar/Lunar Omens, Comets, Eclipses, and Calendar Rules
अग्निप्रदस्तेयचरवनसर्पविनाशकृत् । विशाखा मित्रयोर्याम्यपार्श्वगः पापगः शशी ॥ २१ ॥
agnipradasteyacaravanasarpavināśakṛt | viśākhā mitrayoryāmyapārśvagaḥ pāpagaḥ śaśī || 21 ||
Lorsque la Lune se tient en Viśākhā, on dit qu’elle entraîne la destruction du feu, du vol, des êtres mobiles, des forêts et des serpents ; alors la Lune chemine au flanc méridional des deux Mitra et l’on la tient pour de mauvais augure.
Sanatkumara (in instruction to Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhayanaka
Secondary Rasa: shanta
It frames Jyotiṣa as a dharmic aid: the Moon’s placement in Viśākhā is marked as inauspicious, warning a practitioner to avoid or pacify adverse timings so that spiritual and ritual efforts are not obstructed.
Indirectly: by advising caution about inauspicious lunar conditions, it supports steady sādhana—devotional practices are best protected by choosing favorable times or performing prāyaścitta/śānti when a “pāpa-ga” transit is indicated.
Jyotiṣa (Vedāṅga astrology): it assigns a specific nakṣatra (Viśākhā) and describes the Moon’s inauspicious status and associated negative outcomes, guiding ritual timing and remedial observances.