Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
फलव्यापारयोर्द्धातुराश्रये तु तिङः स्मृताः । फले प्रधानं व्यापारस्तिङ्र्थस्तु विशेषणम् ॥ ८८ ॥
phalavyāpārayorddhāturāśraye tu tiṅaḥ smṛtāḥ | phale pradhānaṃ vyāpārastiṅrthastu viśeṣaṇam || 88 ||
Quant à la racine (dhātu), support à la fois du fruit (phala) et de l’acte/processus (vyāpāra), on enseigne les désinences verbales (tiṅ). Lorsqu’on exprime le fruit, l’acte est premier, tandis que le sens porté par la désinence tiṅ sert de qualificatif.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It frames precise understanding of speech (śabda) through Vyākaraṇa as a support for right knowledge; clarity about action and result aids disciplined study of śāstra, which is treated as a means toward Mokṣa-oriented discernment.
Indirectly: by sharpening grammatical comprehension, it strengthens correct recitation, hearing, and interpretation of Vishnu-centered teachings—supporting bhakti practices that rely on accurate mantra and śāstra understanding.
Vyākaraṇa (grammar): it distinguishes the dhātu’s relation to action (vyāpāra) and result (phala), and explains that tiṅ-endings contribute qualifying information such as person/number/tense/mood to the verb’s meaning.