Bharata’s Attachment and the Palanquin Teaching on ‘I’ and ‘Mine’
समाहृतैः स्वयं द्रव्यैः समित्कुशमृदादिभिः । फलैः पुष्पैंस्तथा पत्रैस्तुलस्याः स्वच्छवारिभिः ॥ १२ ॥
samāhṛtaiḥ svayaṃ dravyaiḥ samitkuśamṛdādibhiḥ | phalaiḥ puṣpaiṃstathā patraistulasyāḥ svacchavāribhiḥ || 12 ||
Avec les matières recueillies de ses propres mains—telles que les bûchettes du sacrifice, l’herbe kuśa, l’argile et autres—ainsi qu’avec des fruits, des fleurs et des feuilles, et avec l’eau pure offerte avec la tulasī, qu’on accomplisse le culte.
Sanatkumara (teaching Narada in the Moksha-Dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It emphasizes purity and sincerity in worship: offerings gathered by one’s own effort—simple, sattvic items like tulasī, clean water, fruits, and flowers—are presented as spiritually effective means within Moksha-Dharma.
Bhakti here is shown as accessible and heart-centered: devotion does not depend on costly materials, but on clean intent and reverent offering—especially tulasī and pure water, classic markers of Vaiṣṇava worship.
Ritual practicality is highlighted (Kalpa-style procedure): selecting appropriate dravya for worship—samit, kuśa, clay, flowers, fruits, leaves, and pure water—reflecting correct ritual material culture rather than grammar or astrology.