Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 186

The Description of the Skanda Purāṇa’s Anukramaṇī

Index/Summary

शंखावर्तमोक्षतीर्थगोष्पदाच्युतसद्मनाम् । जालेश्वरस्य हुंकारेश्वरचंडीशयोः कथा ॥ १८६ ॥

śaṃkhāvartamokṣatīrthagoṣpadācyutasadmanām | jāleśvarasya huṃkāreśvaracaṃḍīśayoḥ kathā || 186 ||

Il y a aussi le récit concernant Śaṅkhāvarta, Mokṣa-tīrtha, Goṣpada et Acyuta-sadman ; ainsi que la narration de Jāleśvara, avec Huṃkāreśvara et Caṇḍīśa.

शंखावर्त-मोक्षतीर्थ-गोष्पद-अच्युत-सद्मनाम्of the abodes/temples (named) Śaṅkhāvarta, Mokṣatīrtha, Goṣpada, Acyuta
शंखावर्त-मोक्षतीर्थ-गोष्पद-अच्युत-सद्मनाम्:
Sambandha (सम्बन्ध/षष्ठी)
TypeNoun
Rootशंखावर्त + मोक्षतीर्थ + गोष्पद + अच्युत + सद्मन् (प्रातिपदिक; समासाङ्गानि)
Formनपुंसकलिङ्ग (n.), षष्ठी-विभक्ति (6th/Genitive), बहुवचन (Plural); ‘सद्मन्’ (n.) → ‘सद्मनाम्’ (gen.pl.); समासः—बहुपद-तत्पुरुषः, अन्तपदम् ‘सद्मन्’
जालेश्वरस्यof Jāleśvara
जालेश्वरस्य:
Sambandha (सम्बन्ध/षष्ठी)
TypeNoun
Rootजालेश्वर (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग (m.), षष्ठी-विभक्ति (6th/Genitive), एकवचन (Singular); समासः—तत्पुरुषः (जालस्य ईश्वरः)
हुंकार-ईश्वर-चंडीशयोःof Huṃkāreśvara and Caṇḍīśa
हुंकार-ईश्वर-चंडीशयोः:
Sambandha (सम्बन्ध/षष्ठी)
TypeNoun
Rootहुंकार + ईश्वर + चंडीश (प्रातिपदिक; समासाङ्गानि)
Formपुंलिङ्ग (m.), षष्ठी-विभक्ति (6th/Genitive), द्विवचन (Dual); समासः—द्वन्द्वः (इतरेतर)
कथाthe account
कथा:
Karta (कर्ता/विषयः)
TypeNoun
Rootकथा (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग (f.), प्रथमा-विभक्ति (1st/Nominative), एकवचन (Singular)

Suta (Anukramaṇikā-style listing of contents; traditionally Sūta narrating to sages)

Vrata: none

Primary Rasa: adbhuta

Secondary Rasa: shanta

A
Acyuta (Vishnu)
J
Jaleshvara (Shiva)
H
Humkareshvara
C
Candisha

FAQs

It functions as an Anukramaṇikā (table-of-contents) verse, pointing to multiple tīrthas and deity-stories—especially liberation-oriented pilgrimage themes (Mokṣa-tīrtha) and temple-abodes (Acyuta-sadman).

By naming Acyuta (Viṣṇu) and related sacred abodes alongside Īśvara-forms, it signals that devotion expressed through remembrance, hearing kathā, and tīrtha-sevā is a recognized devotional framework within Purāṇic practice.

The verse primarily reflects Purāṇic anukrama (systematic indexing) rather than a specific Vedāṅga; its practical takeaway is the organized cataloguing of tīrthas and kathās used for ritual planning and pilgrimage sequencing.