Previous Verse
Next Verse

Shloka 107

देवैर्विष्णोः शरणागमनम्—शिवलिङ्गस्थापनं, शिवसहस्रनामस्तवः, सुदर्शनचक्रप्रदानं च

मुखानिलः सुनिष्पन्नः सुरभिः शिशिरात्मकः वसंतो माधवो ग्रीष्मो नभस्यो बीजवाहनः

mukhānilaḥ suniṣpannaḥ surabhiḥ śiśirātmakaḥ vasaṃto mādhavo grīṣmo nabhasyo bījavāhanaḥ

Il est Mukhānila, le souffle de vie qui s’écoule de la bouche; Suniṣpanna, le pleinement manifesté; Surabhi, le Parfumé; Śiśirātmaka, de nature fraîche et apaisante. Il est le Printemps et Mādhava; l’Été et Nabhasya (saison/mois des pluies); et Bījavāhana, le Porteur de la semence, qui porte en tous les êtres la puissance de création.

mukhānilaḥthe mouth-breath, vital wind issuing from the mouth
mukhānilaḥ:
suniṣpannaḥperfectly accomplished, fully manifested
suniṣpannaḥ:
surabhiḥfragrant, sweet-smelling, delightful
surabhiḥ:
śiśirātmakaḥof a cool/dewy nature, embodying winter-coolness
śiśirātmakaḥ:
vasaṃtaḥSpring personified
vasaṃtaḥ:
mādhavaḥMādhava (month/season of Madhu
mādhavaḥ:
grīṣmaḥSummer personified
grīṣmaḥ:
nabhasyaḥNabhasya (rainy-season month/season
nabhasyaḥ:
bījavāhanaḥbearer/carrier of seed, sustainer of generative potency
bījavāhanaḥ:

Suta Goswami (transmitting a Shiva Sahasranama section within the Linga Purana narrative)