विष्णुरुवाच—एकाक्षर-प्रणव-लिङ्ग-व्याप्ति-शिवस्तोत्रम्
वेदगर्भाय गर्भाय विश्वगर्भाय ते शिव ब्रह्मोवाच विररामेति संस्तुत्वा ब्रह्मणा सहितो हरिः
vedagarbhāya garbhāya viśvagarbhāya te śiva brahmovāca virarāmeti saṃstutvā brahmaṇā sahito hariḥ
Hommage à Toi, ô Śiva — Toi qui es le sein des Veda, le sein même de toute manifestation, et le sein de l’univers. Après t’avoir ainsi loué, Hari (Viṣṇu), avec Brahmā, demeura silencieux; et Brahmā dit : «Que cela cesse».
Brahma (within Suta’s narration)