दक्षयज्ञध्वंसः—वीरभद्रप्रेषणं, देवविष्ण्वोः पराजयः, पुनरनुग्रहः
प्रदीपितमहाशालं दृष्ट्वा यज्ञो ऽपि दुद्रुवे तं तदा मृगरूपेण धावन्तं गगनं प्रति
pradīpitamahāśālaṃ dṛṣṭvā yajño 'pi dudruve taṃ tadā mṛgarūpeṇa dhāvantaṃ gaganaṃ prati
Voyant cette vaste salle flamboyer d'un éclat ardent, Yajña lui-même s'enfuit terrifié ; puis, prenant la forme d'un cerf, il courut — s'élançant vers le ciel.
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)