Adhyaya 119

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि महादेवीं महाप्रभाम् । बलातिबलदैत्यघ्नीं नाम्नेति प्रथितां क्षितौ

Īśvara dijo: Entonces, oh Gran Diosa, debe acudirse a la Mahādevī de suprema refulgencia, célebre en la tierra con el nombre de «la que da muerte a los asuras Balā y Atibalā».

Verse 2

अनादिनिधनां देवीं तत्र क्षेत्रे व्यवस्थिताम् । कोटिभूतपरीवारां सर्वदैत्यनिबर्हिणीम्

Esa Diosa—sin comienzo ni fin—permanece en aquel lugar sagrado, acompañada por crores de bhūtas, y es la aniquiladora de todos los demonios.

Verse 3

देव्युवाच । बलातिबलदैत्यघ्नी कथमुक्ता त्वया प्रभो । बलातिबलनामानौ कथं दैत्यौ निपातितौ

La Diosa dijo: Oh Señor, ¿por qué la has llamado «la que mata a Balā y Atibalā»? ¿Y cómo fueron abatidos esos dos demonios llamados Balā y Atibalā?

Verse 4

कुत्र तिष्ठति सा देवी किंप्रभावा महेश्वर । माहात्म्यमखिलं तस्याः सर्वं विस्तरतो वद

¿Dónde mora esa Diosa, oh Maheśvara, y cuál es su poder? Dime por completo, y con detalle, toda su grandeza.

Verse 5

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशनीम् । यां श्रुत्वा मानवो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः

Ishvara dijo: Escucha, oh Diosa; te contaré un relato destructor de pecados, el cual, al ser escuchado con devoción, libera al ser humano de todas las faltas.

Verse 6

आसीद्रक्तासुरोनाम महिषस्य सुतो बली । महाकायो महाबाहुर्हिरण्याक्ष इवापरः

Había un asura llamado Raktasura, un poderoso hijo de Mahisha, de cuerpo enorme y grandes brazos, como otro Hiranyaksha.

Verse 7

बलातिबल नामानौ तस्य पुत्रौ बभूवतुः । तौ विजित्य सुरान्सर्वान्देवेन्द्राग्निपुरोगमान्

Tuvo dos hijos llamados Bala y Atibala. Habiendo conquistado a todos los dioses, liderados por Indra y Agni, los sometieron a su poder.

Verse 8

त्रैलोक्येऽस्मिन्निरातंकौ चक्रतू राज्यमञ्जसा । तयोः सेना मुखे वीरास्त्रयस्त्रिंशत्प्रकीर्तिताः

En este triple mundo gobernaban con facilidad, libres de temor. Al frente de su ejército, treinta y tres héroes son celebrados.

Verse 9

रौद्रात्मानो महायोधाः सहस्राक्षौहिणीमुखाः । सिंहस्कन्धा महाकाया दुरात्मानो महाबलाः

De naturaleza feroz, eran grandes guerreros, líderes de vastos ejércitos. Con hombros de león y cuerpos enormes, de alma perversa pero poderosos en fuerza.

Verse 10

धूम्राक्षो भीमदंष्ट्रश्च कालवश्यो महाहनुः । ब्रह्मघ्नो यज्ञकोपश्च स्त्रीघ्नः पापनिकेतनः

Dhūmrākṣa, Bhīmadaṃṣṭra, Kālavaśya y Mahāhanu; Brahmaghna y Yajñakopa; Strīghna y Pāpaniketana: tales eran sus nombres entre los suyos.

Verse 11

विद्युन्माली च बन्धूकः शंकुकर्णो विभावसुः । देवांतको विकर्मा च दुर्भिक्ष क्रूर एव च

Y también Vidyunmālī, Bandhūka, Śaṃkukarṇa y Vibhāvasu; Devāntaka, Vikarmā; Durbhikṣa y Krūra asimismo—(contados entre sus caudillos).

Verse 12

हयग्रीवोऽश्वकर्णश्च केतुमान्वृषभो द्विजः । शरभः शलभो व्याघ्रो निकुंभो मणिको बकः

Hayagrīva y Aśvakarṇa; Ketumān, Vṛṣabha y Dvija; Śarabha, Śalabha, Vyāghra, Nikuṃbha, Maṇika y Baka—(también estos fueron nombrados entre ellos).

Verse 13

शूर्पको विक्षरो माली कालो दण्डककेरलः । एते दैत्या महाकायास्तयोः सेनाधिकारिणः

Śūrpaka, Vikṣara, Mālī, Kāla y Daṇḍaka-kerala: estos Daitiyas de gran corpulencia eran los comandantes de los ejércitos de los dos hermanos.

Verse 14

एवं तैः पृथिवी व्याप्ता पञ्चाशत्कोटि विस्तरा । एवं ज्ञात्वा तदा देवा भयेनोद्विग्नमानसाः

Así, la tierra—extendida hasta cincuenta koṭis de amplitud—fue invadida por ellos. Al saberlo, los dioses quedaron con el corazón turbado por el temor.

Verse 15

सर्वैर्देवर्षिभिः सार्धं जग्मुस्ते हिमवद्वनम् । स्तोत्रेणानेन तां देवीं तुष्टुवुः प्रयतास्तदा

Junto con todos los rishis divinos, fueron al bosque del Himavat. Entonces, con la mente recogida y disciplinada, alabaron a aquella Diosa con este himno.

Verse 16

देवा ऊचुः । जयाक्षरे जयाऽनंते जयाऽव्यक्ते निरामये । जय देवि महामाये जय देवर्षिवंदिते

Los dioses dijeron: ¡Victoria a Ti, oh Imperecedera; victoria a Ti, oh Infinita; victoria a Ti, oh Inmanifestada, oh Inmaculada! ¡Victoria, oh Diosa de la gran Māyā; victoria a Ti, venerada por los rishis divinos!

Verse 17

जय विश्वेश्वरे गंगे जय सर्वार्थसिद्धिदे । जय ब्रह्माणि कौमारि जय नारायणीश्वरि

¡Victoria a Ti, oh Gaṅgā, Señora del Señor del Universo; victoria a Ti que otorgas el cumplimiento de todos los fines! ¡Victoria a Ti, oh Brahmāṇī, oh Kaumārī; victoria a Ti, oh Nārāyaṇī, Diosa soberana!

Verse 18

जय ब्रह्माणि चामुंडे जयेन्द्राणि महेश्वरि । जय मातर्महालक्ष्मि जय पार्वति सर्वगे

¡Victoria a Ti, oh Brahmāṇī; victoria a Ti, oh Cāmuṇḍā! ¡Victoria a Ti, oh Indrāṇī; victoria a Ti, oh Mahēśvarī, Gran Soberana! ¡Victoria a Ti, oh Madre Mahālakṣmī; victoria a Ti, oh Pārvatī, que todo lo impregnas!

Verse 19

जय देवि जगत्सृष्टे जयैरावति भारति । जयानंते जय जये जय देवि जलाविले

¡Victoria a Ti, oh Diosa, origen de la creación del mundo; victoria a Ti, oh Airāvatī; victoria a Ti, oh Bhāratī! ¡Victoria a la Infinita—victoria, victoria! ¡Victoria a Ti, oh Diosa, cuya forma es el agua que se agita y se desborda!

Verse 20

जयेशानि शिवे शर्वे जय नित्यं जयार्चिते । मोक्षदे जय सर्वज्ञे जय धर्मार्थकामदे

¡Victoria a Ti, oh Īśānī; victoria a Ti, oh Śivā, oh Śarvā! Victoria por siempre a Ti, a quien se venera con el clamor de “jaya”. Victoria a Ti, dadora de mokṣa; victoria a Ti, Omnisciente; victoria a Ti, que otorgas dharma, artha y kāma.

Verse 21

जय गायत्रि कल्याणि जय सह्ये विभावरि । जय दुर्गे महाकालि शिव दूति जयाऽजये

¡Victoria a Ti, oh Gāyatrī, la Bienaventurada; victoria a Ti, oh Sahyā, Noche Radiante! Victoria a Ti, oh Durgā, oh Mahākālī; oh mensajera de Śiva: victoria a Ti, oh Ajayā, la Inconquistable.

Verse 22

जय चण्डे महामुण्डे जय नन्दे शिवप्रिये । जय क्षेमंकरि शिवे जय कल्याणि रेवति

¡Victoria a Ti, oh Caṇḍā; victoria a Ti, oh Mahāmuṇḍā! Victoria a Ti, oh Nandā, amada de Śiva. Victoria a Ti, oh Śivā que otorgas bienestar; victoria a Ti, oh Kalyāṇī; victoria a Ti, oh Revatī.

Verse 23

जयोमे सिद्धिमांगल्ये हरसिद्धे नमोस्तु ते । जयापर्णे जयानन्दे महिषाऽसुरघातिनि

¡Victoria a Ti, dadora de siddhi y de buen augurio; salutación a Ti, oh Harasiddhā! Victoria a Ti, oh Jayāparṇā; victoria a Ti, oh Jayānandā; oh matadora del asura Mahiṣa: victoria a Ti.

Verse 24

जय मेधे विशालाक्षि जयानंगे सरस्वति । जयाशेषगुणावासे जयावर्ते सुरान्तके

¡Victoria a Ti, oh Medhā (Inteligencia); victoria a Ti, oh de Ojos Amplios! Victoria a Ti, oh Sarasvatī, de miembros inmaculados. Victoria a Ti, morada de virtudes sin fin; victoria a Ti, oh Jayāvartā; victoria a Ti, destructora de las fuerzas hostiles.

Verse 25

जय संकल्पसंसिद्धे जय त्रैलोक्यसुंदरि । जय शुंभनिशुंभघ्ने जय पद्मेऽद्रिसंभवे

¡Victoria a Ti, oh cumplidora del santo propósito; victoria a Ti, oh hermosura de los tres mundos! ¡Victoria a Ti, vencedora de Śumbha y Niśumbha; victoria a Ti, oh Padmā, nacida en la montaña!

Verse 26

जय कौशिकि कौमारि जय वारुणि कामदे । नमोनमस्ते शर्वाणि भूयोभूयो जयाम्बिके

¡Victoria a Ti, oh Kauśikī; victoria a Ti, oh Kaumārī! ¡Victoria a Ti, oh Vāruṇī; victoria a Ti, dadora de los dones deseados! Reverencias una y otra vez a Ti, oh Śarvāṇī; una y otra vez, victoria a Ti, oh Ambikā.

Verse 27

त्राहि नस्त्राहि नो देवि शरण्ये शरणागतान्

Protégennos, protégennos, oh Diosa; oh Refugio, salva a quienes hemos acudido buscando Tu amparo.

Verse 28

सैवं स्तुता भगवती देवैः सर्वैर्वरानने । आत्मानं दर्शयामास भाभासितदिगन्तरम्

Así alabada por todos los dioses, la Bienaventurada Diosa, de hermoso rostro, manifestó su propia forma, iluminando los confines del horizonte en todas direcciones.

Verse 29

नमस्कृत्य तु तामूचुः सुरास्ते भयनाशनीम् । बलातिबलनामानौ हत्वा दैत्यौ महाबलौ । तेषां चैव महत्सैन्यं पाह्यतो महतो भयात्

Tras postrarse ante Ella, los dioses dijeron a la Diosa que disipa el temor: “Habiendo dado muerte a los poderosos demonios llamados Balātibala, protégenos ahora de su inmenso ejército; sálvanos de este gran terror.”

Verse 30

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा दत्त्वा तेभ्योऽभयं ततः । बभूवाद्भुतरूपा सा त्रिनेत्रा चेन्दुशेखरा

Al oír sus palabras y concederles la ausencia de temor, ella asumió entonces una forma maravillosa: de tres ojos, con la luna como joya en su cimera.

Verse 31

सिंहारूढा महादेवि नानाशस्त्रास्त्रधारिणी । सुवक्त्रा विंशतिभुजा स्फूर्जद्विद्युल्लतोपमा

Montada en un león, oh Gran Diosa, portando muchas armas y proyectiles; de bello rostro, de veinte brazos, fulguraba como una ráfaga de relámpago.

Verse 32

ततों ऽबिका निनादोच्चैः साट्टहासं मुहुर्मुहुः

Entonces Ambikā rugió en voz alta, una y otra vez, con carcajadas resonantes.

Verse 33

तस्या नादेन घोरेण कृत्स्नमापूरितं नभः । प्रकंपिताखिला चोर्वी सरिद्वारिधिमेखला

Por su terrible rugido, el cielo entero quedó colmado; y la tierra toda—ceñida por ríos y océanos—tembló con violencia.

Verse 34

शैलतुंगस्तनी रम्या प्रमदेव भयातुरा । तेऽपि तत्रासुराः प्राप्ताश्चतुरंगबलान्विताः

La hermosa Pramadā-devī, de pechos altos como cumbres de montaña, quedó presa del temor. Allí también llegaron los asuras, provistos del ejército de cuatro divisiones.

Verse 35

सम्यग्विदितविक्रान्ताः कालान्तकयमोपमाः । रक्षो दानवदैत्याश्च पाताले येऽपि संस्थिताः

Renombrados por su bravura, semejantes a Yama, el que pone fin al tiempo—rākṣasas, dānavas y daityas—, aun los que moraban en Pātāla, el inframundo, salieron al frente.

Verse 36

ते सर्व एव दैत्येन्द्राः कोटिशः समुपागताः । ततोऽभवन्महायुद्धं देव्यास्तत्रासुरैः सह

Todos aquellos señores de los daityas se congregaron por millones. Entonces, allí surgió una gran batalla entre la Diosa y los asuras.

Verse 37

बभूव सर्वब्रह्माण्डे ह्यकाण्डक्षयकारणम् । अक्षौहिणीसहस्राणि त्रयस्त्रिंशत्सुरेश्वरि

Oh Reina de los dioses, en todo el universo aquello se volvió causa de destrucción repentina: treinta y tres mil akṣauhiṇīs (divisiones completas de ejército) fueron implicadas/abatidas.

Verse 38

एकविंशत्सहस्राणि शतान्यष्टौ च सप्ततिः । सानुगानां सयोधानां रथानां वातरंहसाम्

Veintiún mil, y ochocientos, y setenta: carros de guerra veloces como el viento, con sus séquitos y guerreros.

Verse 39

हत्वा सा लीलया देवी निन्ये क्षयमनाकुला

La Diosa, con ligereza como en un juego, los mató sin turbación y los condujo a la destrucción.

Verse 40

ततो देव्या हतानां च दानवानां महौजसाम् । गजवाजिरथानां च शरीरैरावृता मही

Entonces la tierra quedó cubierta con los cuerpos de los poderosos Dānavas muertos por la Diosa, así como con los de elefantes, caballos y carros.

Verse 41

कबंधनृत्यसंकुले स्रवद्वसास्थिकर्द्दमे । रणाजिरे निशाचरास्ततो विचेरुरूर्जिताः

En ese campo de batalla, abarrotado con la 'danza' de troncos sin cabeza y fangoso por la grasa y los huesos que fluían, los poderosos caminantes nocturnos se movían.

Verse 42

शृगाल गृधवायसाः परं प्रपातमादधुः । क्वचित्परे निशाचराः प्रपीतशोणितोत्कटाः । प्रतर्प्य चात्मनः पितॄन्समर्चयंस्तथा ऋषीन्

Chacales, buitres y cuervos cayeron sobre él en gran número. En algunos lugares, otros caminantes nocturnos, feroces por beber sangre, satisfacían a sus propios antepasados y adoraban a los Ṛṣis.

Verse 43

गजान्नरांस्तुरंगमान्बभक्षिरे सुनिर्घृणाः । रथोडुपैस्तथा परे तरंति शोणितार्णवम्

Despiadadamente devoraron elefantes, hombres y caballos. Otros, usando carros como botes, cruzaron el océano de sangre.

Verse 44

इति प्रगाढसंगरे सुरारिसंघसंकुले । विराजतेऽम्बिका धनुः शराऽसिशूलधारिणी

Así, en esa intensa batalla abarrotada con las huestes de los enemigos de los dioses, Ambikā resplandeció, portando arco, flechas, espada y lanza.

Verse 45

गजेन्द्रदर्पमर्द्दनी तुरंगयूथपोथिनी । सुरारिसैन्यनाशिनी इतस्ततः प्रपश्यती

Ella, que aplasta el orgullo de los elefantes señoriales, que desbarata las manadas de caballos, destructora de los ejércitos de los enemigos de los dioses, miró a un lado y a otro.

Verse 46

सिंहाष्टकयुक्ते महा प्रेतके भूधरहंसशुभ्रोज्जलद्भास्वराभे वृषभसमाने मानिनीमथो ते दैत्येन्द्रवीराः पश्यंतः समुद्भूतरोषास्ततोऽपि जग्मुर्नदन्तो रवन्तो रवं मेघनादाः

Al verla—montada en un gran vehículo a modo de féretro, uncido a ocho leones, resplandeciente como el haṃsa blanco que brilla sobre la montaña, y altiva como un toro—los heroicos caudillos de los Daityas, con la ira alzándose, avanzaron aún más, rugiendo y bramando como nubes de tormenta.

Verse 47

हाहाकारं विकुर्वाणा हन्यमानास्ततोऽसुराः । केचित्समुद्रं विविशुरद्रीन्केचिच्च दानवाः

Mientras eran abatidos, los Asuras lanzaron gritos de espanto. Unos se precipitaron al mar, y algunos de los Dānavas huyeron hacia las montañas.

Verse 48

केचिल्लुञ्चितमूर्धानो जाल्मा भूत्वा वनेऽवसन् । दयाधर्मं ब्रुवाणाश्च निर्ग्रंथव्रतमास्थिताः

Algunos, con la cabeza rapada y hechos miserables, habitaron en los bosques. Hablaban de “compasión” y de “dharma”, y aun así asumieron el voto de los Nirgranthas.

Verse 49

केचित्प्राणपरा भीताः पाखण्डाश्रममास्थिताः । हेतुवादपरा मूढा निःशौचा निरपेक्षकाः

Algunos, aterrados y aferrados a la vida, se refugiaron en órdenes heréticas. Engañados y entregados a la mera disputa, se volvieron impuros e indiferentes a la recta disciplina.

Verse 50

ते चाद्यापीह दृश्यन्ते लोके क्षपणकाः किल । तथैव भिन्दकाश्चान्ये शिवशास्त्रबहिष्कृताः

Aun hoy, se dice que en este mundo se les ve como Kṣapaṇakas; y del mismo modo hay otros llamados Bhindakas: aquellos excluidos de la enseñanza del śāstra de Śiva.

Verse 51

केचित्कौलव्रता ह्यस्मिन्दृश्यन्ते सकलैर्जनैः । सुरास्त्रीमांसभूयिष्ठा विकर्मस्थाश्च लिङ्गिनः

Aquí algunos son vistos por todos como observantes de los votos Kaula, abundantes en licor, mujeres y carne; llevan signos religiosos, pero permanecen en actos prohibidos.

Verse 52

प्रायो नैष्कृतिकाः पापा जिह्वोपस्थपरायणा । एवं देव्या हताः सर्वे बलातिबलसंयुताः

En su mayoría eran malvados y traicioneros, entregados a los antojos de la lengua y al deseo carnal. Así, todos fueron abatidos por la Diosa, aunque estuviesen dotados de la poderosa fuerza de Balātibala.

Verse 53

प्रभासं क्षेत्रमासाद्य संस्थिता सा तदाम्बिका । योगिनीनां चतुःषष्ट्या संयुता पापनाशिनी । बलातिबलनाशीति प्रभासे प्रथिता क्षितौ

Al llegar al sagrado campo de Prabhāsa, Ambikā se estableció allí entonces, acompañada por las sesenta y cuatro Yoginīs, destructora del pecado. En Prabhāsa se hizo célebre en la tierra como “Balātibala-nāśinī”, la que dio muerte a Balātibala.

Verse 54

देव्युवाच । चतुःषष्टिस्त्वया प्रोक्ता योगिन्यो याः सुरेश्वर । तासां नामानि मे ब्रूहि सर्वपापहराणि च

La Diosa dijo: «Oh Señor de los dioses, has hablado de las sesenta y cuatro Yoginīs. Dime también sus nombres: nombres que borran todos los pecados».

Verse 55

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि योगिनीनां महोदयम् । सर्वरक्षाकरं दिव्यं महाभयविनाशनम्

Īśvara dijo: «Escucha, oh Diosa; proclamaré la gran manifestación de las Yoginīs: divina, otorgadora de toda protección y destructora del gran temor».

Verse 56

आदौ तत्र महालक्ष्मीर्नंदा क्षेमंकरी तथा । शिवदूती महाभद्रा भ्रामरी चन्द्रमण्डला

Las primeras entre ellas son Mahālakṣmī, Nandā y Kṣemaṃkarī; también Śivadūtī, Mahābhadrā, Bhrāmarī y Candramaṇḍalā.

Verse 57

रेवती हरसिद्धिश्च दुर्गा विषमलोचना । सहजा कुलजा कुब्जा मायावी शांभवी क्रिया

Ella es Revatī y Harasiddhi; ella es Durgā, la de mirada prodigiosa e incomparable. Ella es Sahajā (innata), Kulajā (nacida de linaje noble) y Kubjā (el Poder misterioso de forma curvada); ella es Māyāvī (señora de la ilusión divina) y Śāṃbhavī Kriyā, la fuerza sagrada de la acción espiritual nacida de Śiva.

Verse 58

आद्या सर्वगता शुद्धा भावगम्या मनोतिगा । विद्याविद्या महामाया सुषुम्ना सर्वमंगला

Ella es la Primordial, omnipresente y pura: conocida por la devoción interior y más allá de la mente. Ella es conocimiento e ignorancia, la Gran Māyā; ella es Suṣumnā y la fuente de toda bendición auspiciosa.

Verse 59

ओंकारात्मा महादेवि वेदार्थजननी शिवा । पुराणान्वीक्षिकी दीक्षा चामुण्डा शंकरप्रिया

Oh Gran Diosa, tu esencia misma es Oṃ; eres Śivā, la Madre que engendra el sentido de los Vedas. Eres Purāṇa y la indagación sagrada; eres la iniciación misma; eres Cāmuṇḍā, amada de Śaṅkara.

Verse 60

ब्राह्मी शांतिकरी गौरी ब्रह्मण्या ब्राह्मणप्रिया । भद्रा भगवती कृष्णा ग्रहनक्षत्रमालिनी

Ella es Brāhmī, la que otorga la paz; ella es Gaurī, guardiana del dharma y amada por los brāhmaṇas. Ella es Bhadrā, la Señora Bienaventurada; ella es Kṛṣṇā, y lleva como guirnalda los planetas y las constelaciones.

Verse 61

त्रिपुरा त्वरिता नित्या सांख्या कुंडलिनी ध्रुवा । कल्याणी शोभना निरया निष्कला परमा कला

Ella es Tripurā y Tvaritā; ella es Nityā, Sāṃkhyā, Kuṇḍalinī y la Inconmovible. Ella es Kalyāṇī y la Hermosa; ella está más allá de toda caída, sin partes y sin mancha: en verdad, el Arte y el Poder supremos.

Verse 62

योगिनी योगसद्भावा योगगम्या गुहाशया । कात्यायनी उमा शर्वा ह्यपर्णेति प्रकीर्तिता

Ella es Yoginī, cuya verdadera esencia es el Yoga; por el Yoga se la alcanza, y mora en la cueva secreta del corazón. Ella es Kātyāyanī, Umā, Śarvā; y también es celebrada con el nombre de Aparṇā.

Verse 63

चतुःषष्टिर्महादेवि एवं ते परिकीर्तिताः । स्तोत्रेणानेन दिव्येन भक्त्या यः स्तौति चंडिकाम्

Así, oh Gran Diosa, han sido proclamados tus sesenta y cuatro (nombres). Quien, con devoción, alaba a Caṇḍikā mediante este himno divino—

Verse 64

तं पुत्रमिव शर्वाणी सर्वापत्स्वभिरक्षति । चतुर्दश्यामथाष्टम्यां नवम्यां च विशेषतः

Śarvāṇī protege a ese devoto en todo peligro, como si fuera su propio hijo—especialmente en el decimocuarto día lunar, en el octavo y en el noveno.

Verse 65

उपवासैकभक्तेन तथैवायाचितेन च । गृहीतनियमा देवि ये जपंति च चंडिकाम्

Oh Diosa, quienes observan votos—ayuno, una sola comida y sustento de lo recibido sin pedir—y recitan en japa el nombre de Caṇḍikā.

Verse 66

वर्षार्धं वर्षमेकं वा सिद्धास्ते तत्त्वचारिणः । आश्वयुक्छुक्लपक्षे च मन्वादिष्वष्टकासु च

Tras medio año o un año entero, llegan a ser siddhas, practicantes veraces establecidos en la Realidad. Y esto es más eficaz en la quincena luminosa de Āśvayuja y en los días de Aṣṭakā que comienzan con Manvādi.

Verse 67

कृत्वा महोत्सवं देवीं यजेच्छ्रेयोऽभिवृद्धये । पादुके धारयेद्देव्या दुर्गाभक्तो हिरण्मये

Habiendo celebrado un gran festival para la Diosa, debe adorársela para el aumento del bienestar y la prosperidad. El devoto de Durgā ha de portar las pādukās doradas de la Diosa como emblema sagrado.

Verse 68

प्रमादविघ्नशांत्यर्थं क्षुरिकां च सदा पुमान् । पशुमांसासवैश्चैवमासुरं भावमाश्रिताः

Para apaciguar la negligencia y los obstáculos que estorban, el hombre debe llevar siempre un pequeño cuchillo. Pero quienes se entregan a la carne animal y a los licores embriagantes asumen una disposición asúrica, demoníaca.

Verse 69

ये यजन्त्यम्बिकां ते स्युर्दैत्या ऐश्वर्यभोगिनः । देवत्वं सात्त्विका यांति सात्त्विकीं भक्तिमास्थिताः

Quienes adoran a Ambikā pueden llegar a ser Daityas que gozan de poder y placeres mundanos; pero los sāttvikas, firmes en la devoción sāttvika, alcanzan el estado divino.

Verse 70

एतत्ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । बलातिबलनाशिन्या देव्या सर्वार्थसाधकम् । प्रभासक्षेत्रसंस्थायाः संक्षेपात्कीर्तिवर्धनम्

Oh Diosa, así se te ha narrado esta grandeza que destruye el pecado—la de la Diosa que aniquila a Balātibala—y que cumple todo propósito. Es un relato conciso de la deidad establecida en Prabhāsakṣetra, y acrecienta la fama y el santo renombre.

Verse 119

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलातिबलदैत्यघ्नीमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

Así concluye, en el santo Skanda Mahāpurāṇa—en la compilación de ochenta y un mil versos—en el séptimo, el Prabhāsa Khaṇḍa, y en el primero, el Prabhāsakṣetra Māhātmya, el capítulo titulado «Descripción de la grandeza de la Diosa que mata al daitya Balātibala», siendo el Capítulo 119.