Adhyaya 12

Verse 1

ऋषभ उवाच । नमस्कृत्य महादेवं विश्वव्यापिनमीश्वरम् । वक्ष्ये शिवमयं वर्म सर्वरक्षाकरं नृणाम्

Ṛṣabha dijo: Habiendo rendido homenaje a Mahādeva, el Señor que todo lo penetra, declararé la armadura hecha de Śiva (varma), que otorga plena protección a los hombres.

Verse 2

शुचौ देशे समासीनो यथावत्कल्पितासनः । जितेंद्रियो जितप्राणश्चिंतयेच्छिवमव्ययम्

Sentado en un lugar puro, sobre un asiento dispuesto conforme al rito, con los sentidos dominados y el aliento disciplinado, uno debe contemplar a Śiva, el imperecedero.

Verse 3

हृत्पुंडरीकांतरसन्निविष्टं स्वतेजसा व्याप्तनभोवकाशम् । अतींद्रियं सूक्ष्ममनंतमाद्यं ध्यायेत्परानंदमयं महेशम्

Medítese en Maheśa, asentado en el loto del corazón; por su propio resplandor llena la inmensidad del cielo y del espacio: más allá de los sentidos, sutil, infinito, el Señor primordial, cuya esencia es la dicha suprema.

Verse 4

ध्यानावधूताखिलकर्मबंधश्चिरं चिदानंदनिमग्नचेताः । षडक्षरन्याससमाहितात्मा शैवेन कुर्या त्कवचेन रक्षाम्

Sacudidas por la meditación todas las ataduras del karma, con la mente largamente sumergida en conciencia y dicha, y el ser recogido mediante el nyāsa del mantra de seis sílabas, cúbrase uno con el kavaca śaiva para obtener protección.

Verse 5

मां पातु देवोऽखिलदेवतात्मा संसारकूपे पतितं गभीरे । तन्नाम दिव्यं वरमंत्रमूलं धुनोतु मे सर्वमघं हृदिस्थम्

Que me proteja ese Deva, esencia misma de todos los dioses, a mí que he caído en el hondo pozo del saṃsāra. Que su Nombre divino, excelente raíz de los mantras, sacuda y expulse todo pecado que mora en mi corazón.

Verse 6

सर्वत्र मां रक्षतु विश्वमूर्त्तिर्ज्योतिर्मयानंदघनश्चिदात्मा । अणोरणीयानुरुशक्तिरेकः स ईश्वरः पातु भयादशेषात्

Que el Señor, cuya forma es el universo, cuya esencia es luz, una masa compacta de dicha, el mismo Sí de la conciencia, me proteja en todas partes. Que ese único Īśvara, más sutil que lo más sutil y de poder sin medida, me libre de todo temor, sin resto.

Verse 7

यो भूस्वरूपेण बिभर्ति विश्वं पायात्स भूमेर्गिरिशोऽष्टमूर्तिः । योऽपां स्वरूपेण नृणां करोति संजीनं सोऽवतु मां जलेभ्यः

Que Girīśa, el Señor de las ocho formas, me proteja mediante su forma de Tierra: Él sostiene el universo siendo el propio fundamento. Y que Él, que se hace forma de las Aguas y da vida a los seres, me guarde de los peligros que provienen del agua.

Verse 8

कल्पावसाने भुवनानि दग्ध्वा सर्वाणि यो नृत्यति भूरिलीलः । स कालरुद्रोऽवतु मां दवाग्नेर्वात्यादिभीतेरखिलाच्च तापात्

Al término del kalpa, tras abrasar todos los mundos, Él danza en su inmenso juego. Que Kālarudra me proteja del incendio del bosque, de los terrores como los vientos impetuosos, y de toda aflicción ardiente.

Verse 9

प्रदीप्तविद्युत्कनकावभासो विद्यावराभीतिकुठारपाणिः । चतुर्मुखस्तत्पुरुषस्त्रिनेत्रः प्राच्यां स्थितं रक्षतु मामजस्रम्

Que Tatpuruṣa—de cuatro rostros y tres ojos, resplandeciente como relámpago encendido y oro, portando los signos del conocimiento, del don, de la intrepidez y el hacha—me proteja siempre, establecido en el oriente.

Verse 10

कुठारवेदांकुशपाशशूलकपालढक्काक्षगुणान्दधानः । चतुर्मुखो नीलरुचिस्त्रिनेत्रः पायादघोरो दिशि दक्षिणस्याम्

Que Aghora—de cuatro rostros y tres ojos, de tonalidad azul oscura—me proteja en la región del sur, portando el hacha, el Veda, el aguijón, el lazo, el tridente, la calavera, el tambor ḍhakkā, el rosario y la cuerda del arco.

Verse 11

कुंदेन्दुशंखस्फटिकावभासो वेदाक्षमालावरदाभयांकः । त्र्यक्षश्चतुर्वक्त्र उरुप्रभावः सद्योधिजातोवतु मां प्रतीच्याम्

Que Sadyojāta—de cuatro rostros y tres ojos, de inmenso esplendor, brillante como jazmín, luna, concha y cristal, portando el Veda y el rosario, y marcado por el don y la intrepidez—me proteja en la región del occidente.

Verse 12

वराक्षमालाभयटंकहस्तः सरोजकिंजल्कसमानवर्णः । त्रिलोचनश्चारुचतुर्मुखो मां पायादुदीच्यां दिशि वामदेवः

Que Vāmadeva—hermoso, de cuatro rostros y tres ojos, con manos que portan el don, el rosario, la intrepidez y una pequeña campanilla, y de tez como el polen del loto—me proteja en la región del norte.

Verse 13

वेदाभयेष्टांकुशटंकपाशकपालढक्काक्षकशूलपाणिः । सितद्युतिः पंचमुखोऽवतान्मामीशान ऊर्द्ध्वं परमप्रकाशः

Que me proteja Īśāna—resplandor supremo en lo alto, blanco en fulgor, de cinco rostros, que porta los Vedas, el gesto de intrepidez, el don, el aguijón, el hacha, el lazo, la calavera, el tambor ḍhakkā, el rosario y el tridente.

Verse 14

मूर्धानमव्यान्मम चंद्रमौ लिर्भालं ममाव्यादथ भालनेत्रः । नेत्रे ममाव्याद्भगनेत्रहारी नासां सदा रक्षतु विश्वनाथः

Que el Señor de la luna en la cresta proteja mi cabeza; que el de ojo en la frente proteja mi ceja; que el que arrebató el ojo de Bhaga proteja mis ojos; y que Viśvanātha guarde siempre mi nariz.

Verse 15

पायाच्छ्रुती मे श्रुतिगीतकीर्तिः कपोलमव्या त्सततं कपाली । वक्त्रं सदा रक्षतु पंचवक्त्रो जिह्वां सदा रक्षतु वेदजिह्वः

Que el que es alabado en los cantos de los Vedas proteja mis oídos; que Kapālī proteja siempre mis mejillas; que el Señor de cinco rostros guarde mi boca; y que el de lengua védica proteja siempre mi lengua.

Verse 16

कंठं गिरीशोऽवतु नीलकंठः पाणिद्वयं पातु पिनाकपाणिः । दोर्मूलमव्यान्मम धर्मबाहुर्वक्षःस्थलं दक्षमखांतकोऽव्यात्

Que Girīśa, el de garganta azul, proteja mi cuello; que Pinākapāṇi proteja ambas manos; que Dharmabāhu proteja las raíces de mis brazos; y que el destructor del sacrificio de Dakṣa proteja mi pecho.

Verse 17

ममोदरं पातु गिरींद्रधन्वा मध्यं ममाव्यान्मदनान्तकारी । हेरंबतातो मम पातु नाभिं पायात्कटी धूर्जटिरीश्वरो मे

Que el Señor que empuña el arco-montaña proteja mi vientre; que el aniquilador de Kāma proteja mi cintura; que el padre de Heramba proteja mi ombligo; y que Dhūrjaṭi, mi Señor, proteja mis caderas.

Verse 18

ऊरुद्वयं पातु कुबेरमित्रो जानुद्वयं मे जगदीश्वरोऽव्यात् । जंघायुगं पुंगवकेतुरव्यात्पादौ ममाव्या त्सुरवंद्यपादः

Que el Amigo de Kubera proteja mis dos muslos; que el Señor del mundo guarde mis rodillas. Que Puṅgavaketu ampare mis dos piernas; y que Aquel cuyos pies veneran los dioses proteja mis pies.

Verse 19

महेश्वरः पातु दिनादियामे मां मध्ययामेऽवतु वामदेवः । त्रियंबकः पातु तृतीययामे वृषध्वजः पातु दिनांत्ययामे

Que Maheśvara me proteja en la primera vigilia del día; que Vāmadeva me guarde al mediodía. Que Tryambaka me proteja en la tercera vigilia; y que Vṛṣadhvaja me ampare en la última vigilia del día.

Verse 20

पायान्निशादौ शशिशेखरो मां गंगाधरो रक्षतु मां निशीथे । गौरीपतिः पातु निशावसाने मृत्युंजयो रक्षतु सर्वकालम्

Que Śaśiśekhara me proteja al comienzo de la noche; que Gaṅgādhara me guarde a medianoche. Que Gaurīpati me ampare al terminar la noche; y que Mṛtyuṃjaya me proteja en todo tiempo.

Verse 21

अंतःस्थितं रक्षतु शंकरो मां स्थाणुः सदा पातु बहिःस्थितं माम् । तदंतरे पातु पतिः पशूनां सदा शिवो रक्षतु मां समंतात्

Que Śaṅkara me proteja desde dentro; que Sthāṇu me guarde siempre desde fuera. Entre ambos, que Paśupati me ampare; y que Śiva me proteja eternamente por todos los lados.

Verse 22

तिष्ठंतमव्या द्भुवनैकनाथः पायाद्व्रजंतं प्रमथाधिनाथः । वेदांतवेद्योऽवतु मान्निषण्णं मामव्ययः पातु शिवः शयानम्

Que el único Señor de los mundos me proteja mientras estoy de pie; que el Señor de los Pramathas me guarde mientras camino. Que Aquel conocido por el Vedānta me ampare mientras estoy sentado; y que el imperecedero Śiva me proteja mientras yago.

Verse 23

मार्गेषु मां रक्षतु नीलकंठः शैलादिदुर्गेषु पुरत्रयारिः । अरण्यवासादिमहाप्रवासे पायान्मृगव्याध उदारशक्तिः

Que Nīlakaṇṭha me proteja en los caminos; que el Enemigo de Tripura me guarde en parajes peligrosos como montes y fortalezas. Y en los grandes viajes—morando en bosques y en largas estancias—que el noble y poderoso Mṛgavyādha, Śiva, me mantenga a salvo.

Verse 24

कल्पांतकाटोपपटुप्रकोपः स्फुटाट्टहासोच्चलितांडकोशः । घोरारिसेनार्णवदुर्निवारमहाभयाद्रक्षतु वीरभद्रः

Que Vīrabhadra nos proteja del gran e irresistible terror: aquel cuya ira feroz es aguda y arrolladora como el cataclismo al fin de un eón; cuya risa estallante y resonante hace temblar las envolturas del cosmos; e invencible aun ante el pavoroso océano de ejércitos enemigos.

Verse 25

पत्त्यश्वमातंगघटावरूथसहस्रलक्षायुतकोटिभीषणम् । अक्षौहिणीनां शतमाततायिनां छिंद्या न्मूढो घोरकुठारधारया

Aunque avanzaran cien akṣauhiṇīs de agresores homicidas—terribles por incontables miles, lakhs, ayutas y crores de infantería, caballos, elefantes, carros y fuerzas acorazadas—un hombre extraviado debería abatirlos con el filo agudo de una hacha espantosa.

Verse 26

निहंतु दस्यून्प्रलयानलार्चिर्ज्वलत्त्रिशूलं त्रिपुरांतकस्य । शार्दूलसिंहर्क्षवृकादिहिंस्रान्संत्रासयत्वीशधनुःपिनाकम्

Que el tridente llameante de Tripurāntaka—como la llama del fuego de la disolución—aniquile a los bandidos; y que Pināka, el arco del Señor, aterrorice a las fieras como tigres, leones, osos, lobos y las demás.

Verse 27

दुःस्वप्नदुःशकुनदुर्गतिदौर्मनस्यदुर्भिक्षदुर्व्यसनदुःसहदुर्यशांसि । उत्पाततापविषभीतिमसद्ग्रहार्तिव्याधींश्च नाशयतु मे जगतामधीशः

Que el Señor de los mundos destruya para mí: malos sueños, presagios funestos, infortunio, abatimiento mental, hambre, calamidades, sufrimientos insoportables e infamia; y también portentos, ardientes aflicciones, temor al veneno, tormento por influencias planetarias maléficas (grahas) y enfermedades.

Verse 28

ओंनमो भगवते सदाशिवाय सकलतत्त्वात्मकाय सकलतत्त्वविहाराय सकललोकैककर्त्रे सकललौकैकभर्त्रे सकललोकैकहर्त्रे सकललोकैकगुरवे सकललोकैकसाक्षिणे सकलनिगमगुह्याय सकलवरप्रदाय सकलदुरितार्तिभंजनाय सकलजगदभयंकराय सकललोकैकशंकराय शशांकशेखराय शाश्व तनिजाभासाय निर्गुणाय निरुपमाय नीरूपाय निराभासाय निरामयाय निष्प्रपंचाय निष्कलंकाय निर्द्वंद्वाय निःसंगाय निर्मलाय निर्गमाय नित्यरूपविभवाय निरुपमविभवाय निराधाराय नित्यशुद्धबुद्धपरिपूर्णसच्चिदानंदाद्वयाय परमशांतप्रकाशतेजोरूपाय जयजय महारुद्र महारौद्र भद्रावतार दुःखदावदारण महाभैरव कालभैरव कल्पान्तभैरव कपालमालाधर खट्वांगखड्गचर्मपाशांकुशडमरुशूलचापबाणगदाशक्तिभिं डिपालतोमरमुसलमुद्गरपट्टिशपरशुपरिघभुशुंडीशतघ्नीचक्राद्यायुधभीषणकरसहस्र मुखदंष्ट्राकराल विकटाट्टहासविस्फारितब्रह्मामण्डल नागेंद्र कुण्डल नागेंद्रहार नागेंद्रवलय नागेंद्रचर्मधर मृत्युंजय त्र्यंबक त्रिपुरांतक विरूपाक्ष विश्वेश्वर विश्वरूप वृषभवाहन विषभूषण विश्वतोमुख सर्वतो रक्षरक्ष मां ज्वलज्वल महामृत्युभयमपमृत्युभयं नाशयनाशय रोगभयमुत्सादयोत्सादय विषसर्पभयं शमयशमय चोरभयं मारयमारय मम शत्रूनुच्चा टयोच्चाटय शूलेन विदारयविदारय कुठारेण भिंधिभिंधि खड्गेन छिंधिछिंधि खट्वांगेन विपोथयविपोथय मुसलेन निष्पेषयनिष्पेषय बाणैः संताडय संताडय रक्षांसि भीषयभीषय भूतानि विद्रावयविद्रावय कूष्मांडवेतालमारीगणब्रह्मराक्षसान्संत्रासयसंत्रासय ममाभयं कुरुकुरु वित्रस्तं मामाश्वास याश्वासय नरकभयान्मामुद्धारयोद्धारय संजीवयसंजीवय क्षुत्तृड्भ्यां मामाप्याययाप्यायय दुःखातुरं मामानन्दयानंदय शिवकवचेन मामाच्छादया च्छादय त्र्यंबक सदाशिव नमस्तेनमस्तेनमस्ते । ऋषभ उवाच । इत्येतत्कवचं शैवं वरदं व्याहृतं मया । सर्वबाधाप्रशमनं रहस्यं सर्व देहिनाम्

Om—saludos al Bendito Sadāśiva: la encarnación de todos los principios, el único creador, sustentador y destructor de todos los mundos; el único Gurú y Testigo. ¡Victoria, victoria—oh Mahārudra, Mahābhairava; portador de la guirnalda de calaveras; terrible con innumerables armas! Oh Señor que cabalgas el toro, protégeme, protégeme por todos lados. Arde, arde; destruye el miedo a la muerte y la enfermedad; aniquila a mis enemigos y ahuyenta a los espíritus malignos. Cúbreme con la Armadura de Shiva (Śiva-kavaca). Ṛṣabha dijo: "Así ha sido pronunciado por mí este himno protector de Shiva, un secreto para todos los seres encarnados, que calma toda aflicción".

Verse 29

यः सदा धारयेन्मर्त्यः शैवं कवचमुत्तमम् । न तस्य जायते क्वापि भयं शम्भोरनुग्रहात्

Cualquier mortal que lleve continuamente este supremo himno protector de Shiva (kavaca) nunca encuentra el miedo en ninguna parte, gracias a la gracia de Shambhu.

Verse 30

क्षीणायुर्मृत्युमापन्नो महारोगहतोऽपि वा । सद्यः सुखमवाप्नोति दीर्घमायुश्च विंदति

Incluso aquel cuya vida se está desvaneciendo, que ha caído en las garras de la muerte o está afectado por una grave enfermedad, obtiene inmediatamente bienestar y encuentra una larga vida.

Verse 31

सर्वदारिद्र्यशमनं सौमंगल्यविवर्धनम् । यो धत्ते कवचं शैवं स देवैरपि पूज्यते

Aquel que lleva el amuleto protector de Shiva (kavaca), que pacifica toda forma de pobreza y aumenta la fortuna auspiciosa, se vuelve digno de honor incluso por los mismos dioses.

Verse 32

महापातकसंघातैर्मुच्यते चोपपातकैः । देहांते शिवमाप्नोति शिववर्मानुभावतः

Por el poder de la Śiva-varma, uno se libera de los grandes pecados y de las transgresiones menores; y al final de la vida corporal, uno alcanza a Śiva.

Verse 33

त्वमपि श्रद्धया वत्स शैवं कवच मुत्तमम् । धारयस्व मया दत्तं सद्यः श्रेयो ह्यवाप्स्यसि

Tú también, hijo querido, con fe, lleva esta suprema coraza protectora śaiva que te he dado; al instante alcanzarás bienestar auspicioso y bien espiritual.

Verse 34

सूत उवाच । इत्युक्त्वा ऋषभो योगी तस्मै पार्थिवसूनवे । ददौ शंखं महारावं खड्गं चारिनिषूदनम्

Dijo Sūta: Habiendo hablado así, el yogui Ṛṣabha dio al hijo del rey una caracola de gran bramido y una espada que aniquila a los enemigos en combate.

Verse 35

पुनश्च भस्म संमंत्र्य तदंगं सर्वतोऽस्पृशत् । गजानां षट्सहस्रस्य द्विगुणं च बलं ददौ

Luego, de nuevo, tras consagrar con mantra la ceniza sagrada, tocó todo su cuerpo; y le otorgó una fuerza doble a la de seis mil elefantes.

Verse 36

भस्मप्रभावात्संप्राप्य बलैश्वर्यधृतिस्मृतीः । स राजपुत्रः शुशुभे शरदर्क इव श्रिया

Por el poder de aquella ceniza sagrada, al obtener fuerza, soberanía, firmeza y memoria, el príncipe resplandeció en esplendor como el sol de otoño.

Verse 37

तमाह प्रांजलिं भूयः स योगी राजनंदनम् । एष खड्गो मया दत्तस्तपोमंत्रानुभावतः

De nuevo el yogui habló al hijo del rey, que estaba con las palmas juntas: «Esta espada te la he dado por el poder de la austeridad y del mantra».

Verse 38

शितधारमिमं खड्गं यस्मै दर्शयसि स्फुटम् । स सद्यो म्रियते शत्रुः साक्षान्मृत्युरपि स्वयम्

A quienquiera que muestres con claridad esta espada de filo agudo, ese enemigo muere al instante—hasta la misma Muerte, manifestada en persona.

Verse 39

अस्य शंखस्य निह्रादं ये शृण्वंति तवाहिताः । ते मूर्च्छिताः पतिष्यंति न्यस्तशस्त्रा विचेतना

Los que te son hostiles, al oír el resonar de esta caracola, se desmayarán y caerán—soltando las armas, sin sentido.

Verse 40

खड्गशंखाविमौ दिव्यौ परसैन्यविनाशिनौ । आत्मसैन्यस्वपक्षाणां शौर्यतेजोविवर्धनौ

Esta espada y esta caracola, divinas, destruyen el ejército enemigo; y acrecientan el valor y el fulgor de las propias tropas y aliados.

Verse 41

एतयोश्च प्रभावेन शैवेन कवचेन च । द्विषट्सहस्रनागानां बलेन महतापि च

Por el poder de estos dos, y también por la coraza protectora śaiva, y además por la gran fuerza de dos veces seis mil elefantes,

Verse 42

भस्मधारणसामर्थ्याच्छत्रुसैन्यं विजेष्यसि । प्राप्य सिंहासनं पैत्र्यं गोप्तासि पृथिवीमिमाम्

Por la potencia obtenida al llevar la ceniza sagrada, vencerás al ejército enemigo; y, alcanzando el trono ancestral, protegerás esta tierra.

Verse 43

इति भद्रायुषं सम्यगनुशास्य समातृकम् । ताभ्यां संपूजितः सोऽथ योगी स्वैरगतिर्ययौ

Así, tras instruir debidamente a Bhadrāyuṣa junto con su madre, el yogui—honrado y adorado por ambos—partió luego libremente, yendo adondequiera que su voluntad lo llevaba.