The exposition of the Pañcamī vow to be observed in the twelve months

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि पंचम्यास्ते व्रतान्यहम् । यानि भक्त्या समास्थाय सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ १ ॥

Sanātana dijo: «Escucha, oh brāhmaṇa. Te expondré los votos (vrata) del día de Pañcamī; quien los observe con bhakti puede alcanzar todos los fines deseados».

Verse 2

प्रोक्ता मत्स्यजयंती तु पंचमी मधुशुक्लगा । अस्यां मत्स्यावतारार्चा भक्तैः कार्या महोत्सवा ॥ २ ॥

Se ha declarado que la Matsya Jayantī cae en Pañcamī, en la quincena luminosa del mes de Madhu (Caitra). En ese día, los devotos deben realizar, como gran festividad, la adoración del avatāra Matsya del Señor Viṣṇu.

Verse 3

श्रीपंचमीति चैषोक्ता तत्र कार्यं श्रियोऽर्चनम् । गंधाद्यैरुपचारैस्तु नैवेद्यैः पायसादिभिः ॥ ३ ॥

Esta observancia se llama «Śrīpañcamī». En esa ocasión debe rendirse culto a Śrī (Lakṣmī), ofreciendo sustancias fragantes y otros servicios rituales, y presentando ofrendas de alimento como el pāyasa (arroz dulce con leche) y similares.

Verse 4

यो लक्ष्मीं पूजयेच्चात्र तं वै लक्ष्मीर्न मुंचति । पृथ्वीव्रतं तथा चांद्रं हयग्रीवव्रतं तथा ॥ ४ ॥

Quienquiera que adore aquí a Lakṣmī, Lakṣmī en verdad no lo abandona. Asimismo se prescriben el Pṛthvī-vrata, el Cāndra-vrata y el Hayagrīva-vrata.

Verse 5

कार्यं तत्तद्विधानेन तत्तत्सिद्धिमभीप्सुभिः । अथ वैशाखपंचम्यां शेषं चाभ्यर्च्य मानवः ॥ ५ ॥

Quienes anhelan el logro en cada empresa deben realizarla conforme a su regla propia. Luego, en la pañcamī del mes de Vaiśākha, la persona debe también adorar a Śeṣa (Ananta).

Verse 6

सर्वैर्नागगणैर्युक्तमभीष्टं लभते फलम् । तथा ज्येष्ठस्य पंचम्यां पितॄनभ्यर्चयेत्सुधीः ॥ ६ ॥

Dotado de la gracia de todas las huestes de los Nāgas, se obtiene el fruto deseado. Asimismo, en la pañcamī del mes de Jyeṣṭha, el sabio debe adorar a los Pitṛs (antepasados).

Verse 7

सर्वकामफलावाप्तिर्भवेद्वै विप्रभोजनैः । अथाषाढस्य पंचम्यां वायुं सर्वगतं मुने ॥ ७ ॥

En verdad, al alimentar a los brāhmaṇas se alcanzan los frutos de todos los deseos. Luego, oh sabio, en la pañcamī del mes de Āṣāḍha, debe adorarse a Vāyu, el Viento que todo lo penetra.

Verse 8

ग्रामाद्बहिर्विनिर्गत्य धरोपस्थे समास्तितः । ध्वजं च पंचवर्णं तु वंशदंडाग्रसंस्थितम् ॥ ८ ॥

Habiendo salido fuera de la aldea, se sentó sobre la tierra; y allí alzó un estandarte de cinco colores, fijado en la punta de un asta de bambú.

Verse 9

समुच्छ्रितं निदध्यात्तु कल्पिताब्जे तु मध्यतः । ततस्तन्मूलदेशे तु दिक्षु सर्वासु नारद ॥ ९ ॥

Debe meditarse en ello como elevándose en lo alto, situado en el centro del loto imaginado. Luego, oh Nārada, en la región de su raíz, en todas las direcciones alrededor, debe contemplarse conforme al rito.

Verse 10

लोकपालान्समभ्यर्च्य कुर्याद्वायुपरीक्षणम् । प्रथमादिषु यामेषु यो यो वायुः प्रवर्तते ॥ १० ॥

Habiendo adorado debidamente a los Guardianes de los Mundos (Lokapālas), debe realizarse el examen de los vientos vitales (vāyu). En el primer y en los siguientes yāmas, obsérvese cuál vāyu se pone en movimiento.

Verse 11

तस्मै तस्मै दिगीशाय पूजां सम्यक् प्रकल्पयेत् । एवं स्थित्वा निराहारस्तत्र यामचतुष्टयम् ॥ ११ ॥

A cada Señor de las Direcciones (Digīśa) debe disponerse y ofrecerse la adoración de manera correcta. Permaneciendo así, en ayuno, debe quedarse allí durante cuatro yāmas (un día y una noche).

Verse 12

सायमागत्य गेहं स्वं भुक्त्वा स्वल्पं समाहितः । लोकपालान्नमस्कृत्य स्वप्याद्भूमितले शुचौ ॥ १२ ॥

Al caer la tarde, regresando a su casa, habiendo comido un poco con la mente recogida, debe inclinarse ante los Lokapālas y dormir sobre el suelo limpio.

Verse 13

यः स्वप्नो जायते तस्यां रात्रौ यामे चतुर्थके । स एव भविता नूनं स्वप्न इत्याह वै शिवः ॥ १३ ॥

El sueño que surge en la cuarta vigilia de la noche, sin duda, se cumplirá—así lo declara Śiva acerca de los sueños.

Verse 14

अशुभे तु समुत्पन्ने शिवपूजापरायणः । सोपवासो नयेदष्टयामं तद्दिनमेव वा ॥ १४ ॥

Pero cuando surge un presagio infausto, quien está entregado al culto de Śiva debe guardar upavāsa (ayuno) y pasar en esa disciplina ocho yāmas (un día entero) o, al menos, ese mismo día.

Verse 15

भोजयित्वा द्विजानष्टौ ततः शुभफलं लभेत् । व्रतमेतत्समुदितं शुभाशुभनिदर्शनम् ॥ १५ ॥

Tras alimentar a ocho dvija (brāhmaṇas), se obtiene entonces un fruto auspicioso. Este voto se proclama como aquel que revela tanto lo propicio como lo adverso.

Verse 16

नृणां सौभाग्यजनकमिह लोके परत्र च । श्रावणे कृष्णपंचम्यां व्रतं ह्यन्नसमृद्धिदम् ॥ १६ ॥

Para los hombres, este voto engendra buena fortuna, aquí y en el más allá. Observado en el mes de Śrāvaṇa, en kṛṣṇa-pañcamī (el quinto día de la quincena oscura), concede abundancia de alimentos y granos.

Verse 17

चतुर्थ्यां दिनशेषे तु सर्वाण्यन्नानि नारद । पृथक् पात्रेषु संस्थाप्य जलैराप्लावयेत्सुधीः ॥ १७ ॥

Oh Nārada, en caturthī, cuando ya queda sólo el resto del día, el sabio debe colocar todos los alimentos preparados en recipientes separados y luego rociarlos abundantemente con agua.

Verse 18

ततो पात्रांतरे तत्तु निष्कास्यांबु निधापयेत् । प्रातर्भानौ समुदिते पितॄंश्चैव तथा ऋषीन् ॥ १८ ॥

Luego, trasvasando esa agua a otro recipiente, debe apartarla. Por la mañana, cuando el sol ya ha salido, debe rendir honor a los Pitṛs (antepasados) y asimismo a los Ṛṣis (sabios).

Verse 19

देवांश्चाभ्यर्च्य सुस्नातं कृत्वा नैवेद्यमग्रतः । तदन्नं याचकेभ्यस्तु प्रयच्छेत्प्रीतमानसः ॥ १९ ॥

Tras adorar a los dioses, bañarse bien y colocar delante la ofrenda de alimento (naivedya), debe, con el corazón complacido, entregar ese alimento a quienes lo pidan.

Verse 20

सर्वं दिनं क्षिपेदेवं प्रदोषे तु शिवालये । गत्वा संपूजयेद्देवं लिंगरूपिणमीश्वरम् ॥ २० ॥

Así debe transcurrir todo el día; y al pradoṣa (la hora del crepúsculo), yendo al templo de Śiva, debe adorarse debidamente al Señor—Īśvara—que se manifiesta en forma de liṅga.

Verse 21

गंधपुष्पादिभिः सम्यक्पूजयित्वा महेश्वरम् । जपेत्पञ्चाक्षरी विद्यां शतं चापि सहस्रकम् ॥ २१ ॥

Después de venerar debidamente a Maheśvara con fragancias, flores y demás, debe recitar la vidyā de cinco sílabas (pañcākṣarī) cien veces, o incluso mil veces.

Verse 22

जपं निवेद्य देवाय भवाय भवरूपिणे । स्तुत्वा सर्वैर्वौदिकैश्च पौराणैश्चाप्यनाकुलः ॥ २२ ॥

Habiendo ofrecido su japa al Señor—Bhava, que trasciende y a la vez encarna el devenir del mundo—, luego, sin turbación, lo alabó con todos los himnos védicos y también puránicos.

Verse 23

प्रार्थयेद्देवमीशानं शश्वत्सर्वान्नसिद्धये । शारदीयानि चान्नानि तथा वासंतिकान्यपि ॥ २३ ॥

Debe uno orar sin cesar al Señor soberano, Īśāna, para alcanzar sin falta toda provisión de granos y alimentos—los del otoño y también los de la primavera.

Verse 24

यानि स्युस्तैः समृद्धोऽहं भूयां जन्मनि जन्मनि । एवं संप्रार्थ्य देवेशं गृहमागत्य वै स्वकम् ॥ २४ ॥

«Que sea yo colmado de esas mismas bendiciones y prospere por ellas, nacimiento tras nacimiento». Habiendo así suplicado con fervor al Señor de los dioses, regresó a su propia casa.

Verse 25

दत्वान्नं ब्राह्मणादिभ्यः पक्वं भुञ्जीत वाग्यतः । एतदन्नव्रतं विप्र विधिनाऽचरितं नृभिः ॥ २५ ॥

Después de dar alimento a los brāhmaṇas y a otros, debe uno comer sólo comida cocida, guardando moderación en la palabra. Oh brāhmaṇa, éste es el Annāvrata, el voto relativo al alimento, que los hombres han de practicar conforme al rito.

Verse 26

सर्वान्नसंपज्जनकं परलोके गतिप्रदम् । श्रावणे शुक्लपञ्चजम्यां नृभिरास्तिक्यतत्परैः ॥ २६ ॥

En la quinta luna creciente (Śukla Pañcamī) del mes de Śrāvaṇa, las personas firmes en la fe deben observar ese rito, que engendra abundancia de todos los granos y concede un destino dichoso en el más allá.

Verse 27

द्वारस्योभयतो लेख्या गोमयेन विषोल्बणाः । गंधाद्यैः पूजयेत्तांश्च तथेंद्राणीमनंतरम् ॥ २७ ॥

A ambos lados de la puerta deben trazarse, con estiércol de vaca, signos auspiciosos de protección, hechos eficaces contra el veneno; y han de venerarse con fragancias y otras ofrendas, y después rendir culto a Indrāṇī.

Verse 28

संपूज्य स्वर्णरूप्यादिदध्यक्षतकुशांबुभिः । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैर्दीपैर्नैवेद्यसंचयैः ॥ २८ ॥

Habiendo adorado debidamente (a la Deidad) con oro, plata y otros bienes, con cuajada, arroz akṣata (sin quebrar), hierba kuśa y agua consagrada; junto con fragancias, flores, incienso, lámparas y abundantes ofrendas de alimento (naivedya).

Verse 29

ततः प्रदक्षिणीकृत्य तद्द्रव्यं संप्रणम्य च । संप्रार्थ्य भक्तिभावेन विप्राग्र्येषु समर्पयेत् ॥ २९ ॥

Luego, tras realizar la pradakṣiṇā (circunvalación reverente) y postrarse ante aquella ofrenda, debe orar con espíritu de bhakti y entregarla a los brāhmaṇas más eminentes.

Verse 30

यदिदं स्वर्णरौप्यादि द्रव्यं वै विप्रसात्कृतम् । तदनंतफलं भूयान्मम जन्मनि जन्मनि ॥ ३० ॥

Cualquier riqueza—como oro, plata y demás—que en verdad haya sido entregada a un brāhmaṇa, que se convierta para mí en fruto de mérito sin fin, nacimiento tras nacimiento.

Verse 31

इत्येवं ददतो द्रव्यं भक्तिभावेन नारद । प्रसन्नः स्याद्धनाध्यक्षः स्वर्णादिकसमृद्धिदः ॥ ३१ ॥

Así, oh Nārada, cuando alguien entrega riqueza con espíritu de bhakti, el Señor que preside la fortuna se complace y concede prosperidad en oro y otras riquezas.

Verse 32

एतद्व्रतं नरः कृत्वा विप्रान्संभोज्य भक्तितः । पश्चात्स्वयं च भुञ्जीत दारापत्यसुहृद्दृतः ॥ ३२ ॥

Habiendo cumplido este voto, el hombre debe, con devoción, alimentar a los brāhmaṇas; después podrá comer él mismo, acompañado de su esposa, hijos y amigos.

Verse 33

भाद्रे तु कृष्णपंचम्यां नागान् क्षीरेण तर्पयेत् ॥ ३३ ॥

En el mes de Bhādrapada, en Kṛṣṇa Pañcamī (quinto día de la quincena oscura), debe apaciguarse a los Nāgas ofreciéndoles leche en tarpaṇa.

Verse 34

यस्तस्याऽसप्तमं यावत्कुलं सर्पात्सुनिर्भयम् । भाद्रस्य शुक्लपंचम्यां पूजयेदृषिसत्तमान् ॥ ३४ ॥

Quien, en la Śukla Pañcamī (quinto día de la quincena clara) de Bhādrapada, venere a los más excelsos ṛṣis, hará que su linaje, hasta la séptima generación, quede totalmente libre del temor a las serpientes.

Verse 35

प्रातर्नद्यादिके स्नात्वा कृत्वा नित्यमतंद्रितः । गृहमागत्य यत्नेन वेदिकां कारयेन्मृदा ॥ ३५ ॥

Al alba, tras bañarse en un río o en aguas sagradas semejantes y cumplir sin desidia sus deberes cotidianos, debe volver a casa y, con esmero, hacer una vedikā (altar) de arcilla.

Verse 36

गोमयेनोपलिप्याथ कृत्वा पुष्पोपशोभिताम् । तत्रास्तीर्य कुशान्विप्रऋषीन्सप्त समर्चयेत् ॥ ३६ ॥

Luego, tras enlucirlo con estiércol de vaca y adornarlo con flores, debe extender allí hierba kuśa y venerar debidamente a los siete ṛṣis brāhmaṇas.

Verse 37

गन्धैश्च विविधैः पुष्पैर्धूपैर्दीपैः सुशोभनेः । कश्यपोऽत्रिर्भरद्वाजौ विश्वामित्रोऽथ गौतमः ॥ ३७ ॥

Hermoseado con múltiples fragancias, flores variadas, incienso y lámparas resplandecientes—allí estaban Kaśyapa, Atri, Bharadvāja, también Viśvāmitra, y luego Gautama.

Verse 38

जमदग्निर्वसिष्ठश्च सप्तैते ऋषयः स्मृताः । एतैभ्योऽघ्य च विधिवत्कल्पयित्वा प्रदाय च ॥ ३८ ॥

Jamadagni y Vasiṣṭha—junto con los demás—son recordados como los siete ṛṣis. Habiendo preparado debidamente el arghya (ofrenda reverente) según el rito prescrito, debe presentárselo a ellos.

Verse 39

नैवेद्यं विपचेद्वीमान्श्यामाकाद्यैरकृष्टकैः । तन्निवेद्य विसृज्येमान्स्वयं चाद्यात्तदेव हि ॥ ३९ ॥

Debe cocinar naivedya (ofrenda de alimento) para el sagrado asiento de Viṣṇu con granos no cultivados, como el śyāmāka. Tras ofrecerlo, debe dejarlos en libertad, y él mismo ha de comer de ese mismo alimento.

Verse 40

अनेन विधिना सप्त वर्षाणि प्रतिवत्सरम् । कृत्वा व्रतांते वरयेदाचार्यान् सप्त वैदिकान् ॥ ४० ॥

Con este método prescrito, debe observarse el voto cada año durante siete años. Al concluir el voto, debe honrarse y recompensarse a siete maestros védicos (ācāryas).

Verse 41

प्रतिमाः सप्तकुर्वींत सुवर्णेन स्वशक्तितः । जटिलाः साक्षसूत्राश्च कमण्डलुसमन्विताः ॥ ४१ ॥

Según las propias posibilidades, deben hacerse siete imágenes de oro, representándolos como ascetas de cabellera enmarañada (jaṭā), con el cordón sagrado y provistos de kamaṇḍalu (vasija de agua).

Verse 42

संस्थाप्य कलशेष्वेतांस्ताम्रेषु मृन्मयेषु वा । स्नापयेद्विधिवद्भक्त्या पृथक्पंचामृतैरपि ॥ ४२ ॥

Habiéndolos instalado en kalasas rituales—de cobre o de barro—debe bañarlos con devoción y conforme al rito. Y también debe bañarlos por separado con pañcāmṛta, los cinco néctares sagrados.

Verse 43

उपचारैः षोडशभिस्ततः संपूज्य भक्तितः । अर्घ्यं दत्वा ततो होमं तिलव्रीहियवादिभिः ॥ ४३ ॥

Luego, con devoción (bhakti), debe adorarse plenamente mediante los dieciséis servicios rituales; después de ofrecer el arghya, oblación de respeto, ha de realizarse el homa, ofrenda al fuego, con sésamo, arroz, cebada y otros granos semejantes.

Verse 44

। सहस्तोमाइति ऋखा नामनन्त्रैस्तु वा पृथक् । पुण्यैर्मन्त्रैस्तथैवान्यैर्हुत्वा पूर्णाहुतिं चरेत् ॥ ४४ ॥

Recitando el verso del Ṛg llamado “Sahastomā”, o bien realizando la ofrenda por separado con sus propios mantras, deben ofrecerse oblaciones con mantras auspiciosos y con otros mantras prescritos, y luego efectuarse la pūrṇāhuti, la oblación final completa.

Verse 45

ततस्तु सप्त गा दद्याद्वस्त्रालंकारसंयुताः । आचार्यं पूजयेज्जैव वस्त्रालंकारभूषणैः ॥ ४५ ॥

Después, debe entregarse en dádiva siete vacas provistas de vestiduras y ornamentos; y asimismo ha de honrarse al ācārya con vestiduras, joyas y adornos.

Verse 46

अनुज्ञया गुरोः पश्चान्मूर्तीर्विप्रेषु चार्पयेत् । भोजयित्वा तु तान्भक्त्या प्रणिपत्य विसर्जयेत् ॥ ४६ ॥

Tras obtener el permiso del guru, deben ofrecerse las mūrtis, las imágenes sagradas, a los brāhmaṇas. Habiéndolos alimentado con bhakti, uno debe postrarse y despedirlos con respeto.

Verse 47

ततश्चेष्टैः सहासीनः स्वयं ब्राह्मणशेषितम् । भुंक्त्वा वै षड्रसोपेतं प्रमुद्यात्सह बंधुभिः ॥ ४७ ॥

Luego, sentado junto con sus asistentes, él mismo debe comer el alimento que quedó tras los brāhmaṇas—dotado de los seis sabores—y regocijarse con sus parientes.

Verse 48

एतत्कृत्वा व्रतं गांगं भोगान्भुक्त्वाथ वाञ्छितान् । सप्तर्षीणां प्रसादेन विमानवरगो भवेत् ॥ ४८ ॥

Habiendo cumplido este voto relacionado con el Gaṅgā y, después, disfrutado los goces deseados, por la gracia de los Siete Ṛṣi uno llega a ser viajero en un excelso carro celeste (vimāna).

Verse 49

आश्विने शुक्लपञ्चम्यामुपांगललिताव्रतम् ॥ ४९ ॥

En el quinto día lunar (pañcamī) de la quincena luminosa del mes de Āśvina, debe observarse el voto llamado Upāṅga-Lalitā Vrata.

Verse 50

तस्याः स्वर्णमयीं मूर्तिं शक्त्या निर्माय नारद । उपचारैः षोडशभिः पूजयेत्तां विधानतः ॥ ५० ॥

Oh Nārada, habiendo modelado—según la propia capacidad—una imagen de oro de Ella, debe adorársela conforme al rito prescrito con las dieciséis ofrendas (ṣoḍaśopacāra).

Verse 51

पक्वान्नं फलसंयुक्तं सघृतं दक्षिणान्वितम् । द्विजवर्याय दातव्यं व्रतसंपूर्तिहेतवे ॥ ५१ ॥

Comida cocida, acompañada de frutos, con ghee (ghṛta) y junto con la dakṣiṇā, debe darse a un excelente brāhmaṇa para consumar el voto (vrata).

Verse 52

सवाहना शक्तियुता वरदा पूजिता मया । मातर्मामनुगृह्याथ गम्यतां निजमंदिरम् ॥ ५२ ॥

Oh Madre, Tú que vas montada en Tu vehículo, dotada de poder divino y dadora de dones: habiendo sido adorada por mí, concédeme Tu gracia y luego regresa a Tu propio santuario.

Verse 53

कार्तिके शुक्लपंचम्यां जयाव्रतमनुत्तमम् । कर्तव्यं पापनाशाय श्रद्धया द्विजसत्तम ॥ ५३ ॥

En el quinto día lunar de la quincena clara (Śukla Pañcamī) del mes de Kārttika, oh el mejor de los dos veces nacidos, debe observarse con fe el voto insuperable llamado Jayā-vrata, para la destrucción de los pecados.

Verse 54

पूजयित्वा जयां विप्र यथाविधि समाहितः । उपचारैः षोडशभिस्ततः शुचिरलंकृतः ॥ ५४ ॥

Oh brāhmaṇa, tras adorar debidamente a Jayā según el rito prescrito y con la mente recogida, luego—purificado y bien engalanado—ofrezca los dieciséis servicios rituales (ṣoḍaśopacāra).

Verse 55

विप्रैकं भोजयेच्चापि तस्मै दत्त्वा च दक्षिणाम् । विसर्जयेत्ततः पश्चात्स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ ५५ ॥

Debe alimentarse a un solo brāhmaṇa; tras darle la dakṣiṇā prescrita, debe despedírsele con respeto. Después de ello, uno puede comer, guardando moderación en la palabra.

Verse 56

यस्तु वै भक्तिसंयुक्तः स्नानं कुर्य्याज्जयादिने । नश्यन्ति तस्य पापानि सिंहाक्रांता मृगा यथा ॥ ५६ ॥

Quien, unido a la bhakti, realiza el baño ritual en el día de Jayā, ve destruidos sus pecados, como los ciervos desaparecen cuando los embiste un león.

Verse 57

यदश्वमेधावभृथे फलं स्नानेन कीर्तितम् । तत्फलं प्राप्यते विप्रस्नानेनापि जयादिने ॥ ५७ ॥

El mérito que se proclama surgir del baño en el avabhṛtha, la ablución conclusiva del sacrificio Aśvamedha—oh brāhmaṇa—ese mismo mérito se obtiene también con el baño en el día de Jayā.

Verse 58

अपुत्रो लभते पुत्रं वंध्या गभ च विंदति । रोगी रोगात्प्रमुच्येत बद्धो मुच्येत बंधनात् ॥ ५८ ॥

El que no tiene hijos obtiene un hijo varón; la mujer estéril también concibe. El enfermo queda libre de la dolencia, y el atado es soltado de sus cadenas.

Verse 59

मार्गशुक्ले च पञ्चम्यां नागानिष्ट्वा विधानतः । नागेभ्यो ह्यभयं लब्ध्वा मोदते सह बांधवैः ॥ ५९ ॥

En la Pañcamī del quincenario claro del mes de Mārgaśīrṣa, tras adorar debidamente a los Nāgas según el rito prescrito, se obtiene de las deidades serpiente el don de la intrepidez y se goza junto con los parientes.

Verse 60

पौषेऽपि शुक्लपञ्चम्यां सम्पूज्य मधुसूदनम् । लभते बाञ्छितान्कामान्नात्र कार्या विचारणा ॥ ६० ॥

Aun en el mes de Pauṣa, al venerar debidamente a Madhusūdana (Viṣṇu) en la Pañcamī de la quincena clara, se alcanzan los deseos anhelados; no hay necesidad de duda ni de más deliberación.

Verse 61

पंचम्यां प्रतिमासे तु शुक्ले कृष्णे च नारद । पितॄणां पूजनं शस्तं नागानां चापि सर्वथा ॥ ६१ ॥

Oh Nārada, en la Pañcamī de cada mes—tanto en la quincena clara como en la oscura—se prescribe como benéfica la adoración de los Pitṛs (antepasados), y asimismo, en todo sentido, la adoración de los Nāgas.

Verse 62

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थपञ्चमीव्रतनिरूपणं नाम चतुर्दशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११४ ॥

Así concluye, en el Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa—en el Pūrva-bhāga, dentro del Gran Relato (Bṛhad-upākhyāna), en el Cuarto Cuarto (Caturtha-pāda)—el capítulo ciento catorce, titulado: «Exposición del voto de Pañcamī que ha de observarse en los doce meses».