Adhyaya 82: The Rise of Mahishasura and the Manifestation of the Goddess from the Gods’ Tejas

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवींमाहात्म्ये मधुकैटभवधो नामैकाशीतितमोऽध्यायः । द्व्यशीतितमोऽध्यायः- ८२ ऋषिरुवाच देवासुरमभूद् युद्धं पूर्णमब्दशतं पुरा । महिषेऽसुराणामधिपे देवानां च पुरन्दरे ॥

Así, en el Śrī Mārkaṇḍeya Purāṇa, en el Sāvarṇika Manvantara, dentro del Devī Māhātmya, concluye el capítulo octogésimo primero, llamado “La muerte de Madhu y Kaiṭabha”. Comienza el capítulo 82. Dijo el Ṛṣi: Antaño, una guerra entre dioses y demonios duró cien años completos, entre Mahīṣa, señor de los asuras, y Purandara (Indra), señor de los dioses.

Verse 2

तत्रासुरैर्महावीर्यैर्देवसैन्यं पराजितम् । जित्वा च सकलान् देवानिन्द्रोऽबून्महिषासुरः ॥

Allí, el ejército de los dioses fue derrotado por los poderosos demonios; y, tras conquistar a todos los dioses, Mahīṣāsura llegó a ser (por así decirlo) Indra.

Verse 3

ततः पराजिता देवाः पद्मयोनिं प्रजापतिम् । पुरस्कृत्य गतास्तत्र यत्रेश-गरुडध्वजौ ॥

Entonces, los dioses derrotados, poniendo al Prajāpati nacido del loto (Brahmā) a la cabeza, fueron al lugar donde estaban Īśa (Śiva) y el de estandarte de Garuḍa (Viṣṇu).

Verse 4

यथावृत्तं तयोस्तद्वन्महिषासुरचेष्टितम् । त्रिदशाः कथयामासुर्देवाभिभवविस्तरम् ॥

Los Treinta (dioses) relataron a aquellos dos (Śiva y Viṣṇu) con exactitud lo sucedido—cómo actuó Mahīṣāsura—y describieron en detalle el sometimiento de los dioses.

Verse 5

सूर्येन्द्राग्न्यनिलेन्दूनां यमस्य वरुणस्य च । अन्येषां चाधिकारान् स स्वयमेवाधितिष्ठति ॥

Él mismo ha usurpado y preside las potestades y oficios del Sol, de Indra, del Fuego, del Viento, de la Luna, de Yama, de Varuṇa, y también de los demás dioses.

Verse 6

स्वर्गान्निराकृताः सर्वे तेन देवगणा भुवि । विचरन्ति यथा मर्त्या महिषेण दुरात्मना ॥

Expulsados del cielo por aquel Mahisha de alma perversa, todas las huestes de los dioses vagan por la tierra como mortales.

Verse 7

एतद्वः कथितं सर्वममरारिविचेष्टितम् । शरणं वः प्रपन्नाः स्मो वधस्तस्य विचिन्त्यताम् ॥

Todo esto te ha sido relatado: la conducta del enemigo de los inmortales. Hemos venido a ti en busca de refugio; resuélvase su muerte.

Verse 8

ऋषिरुवाच इत्त्थं निशम्य देवानां वचांसि मधुसूदनः । चकार कोपं शम्भुश्च भ्रुकुटीकुटिलाननौ ॥

Dijo el Rishi: Al oír así las palabras de los dioses, Madhusūdana (Viṣṇu) y Śambhu (Śiva) se airaron, y sus rostros se fruncieron con las cejas contraídas.

Verse 9

ततोऽतिकोपपूर्णस्य चक्रिणो वदनात्ततः । निष्चक्राम महत्तेजो ब्रह्मणः शङ्करस्य च ॥

Entonces, de la boca del portador del disco (Viṣṇu), colmada de ira vehemente, brotó un gran resplandor; y lo mismo ocurrió desde Brahmā y desde Śaṅkara (Śiva).

Verse 10

अन्येषाञ्चैव देवानां शक्रादीनां शरीरतः । निर्गतं सुमहत्तेजस्तच्चैक्यं समगच्छत ॥

Y también de los cuerpos de los demás dioses—comenzando por Śakra (Indra)—brotó un resplandor inmensamente grande, y todo él se reunió en una sola unidad.

Verse 11

अतीव तेजसः कूटं ज्वलन्तमिव पर्वतम् । ददृशुस्ते सुरास्तत्र ज्वालाव्याप्तदिगन्तरम् ॥

Allí los dioses contemplaron una cumbre de esplendor incomparable, como una montaña en llamas, con fuegos que se extendían por las direcciones y por los espacios entre ellas.

Verse 12

अतुलं तत्र तत्तेजः सर्वदेवशरीरजम् । एकस्थं तदभून्नारी व्याप्तलोकत्रयं त्विषा ॥

Allí, aquella radiancia incomparable nacida de los cuerpos de todos los dioses se reunió en un solo lugar y se convirtió en una Mujer, colmando los tres mundos con su fulgor.

Verse 13

यदभूच्छाम्भवं तेजस्तेनाजाय तन्मुखम् । याम्येन चाभवन् केशा बहवो विष्णुतेजसा ॥

La radiancia que era de Śāmbhava (Śiva) se volvió su rostro. Por la energía de Yama surgieron sus muchas guedejas de cabello; y por la energía de Viṣṇu también fueron formadas y dotadas.

Verse 14

सौम्येन स्तनयोर्युग्मं मध्यं चैन्द्रेण चाभवत् । वारुणेन च जङ्घोरू नितम्बस्तेजसा भुवः ॥

Por la energía de Soma llegaron a ser sus dos pechos; por la de Indra, su cintura. Por la energía de Varuṇa, sus pantorrillas y muslos; y por la radiancia de la Tierra, sus caderas.

Verse 15

ब्रह्मणस्तेजसा पादौ तदङ्गुल्योरर्कतेजसा । वसूनाञ्च कराङ्गुल्यः कौबेरेण च नासिका ॥

Por el resplandor de Brahmā se formaron sus pies; por el resplandor del Sol, los dedos de sus pies. De los Vasus surgieron sus dedos, y por el resplandor de Kubera se formó su nariz.

Verse 16

तस्यास्तु दन्ताः सम्भूताः प्राजापत्येन तेजसा । नयनत्रितयं जज्ञे तथा पावकतेजसा ॥

Sus dientes surgieron del resplandor de Prajāpati; y su tríada de ojos nació asimismo del resplandor del Fuego (Agni).

Verse 17

भ्रुवौ च सन्ध्ययोस्तेजः श्रवणावनिलस्य च । अन्येषां चैव देवानां सम्भवस्तेजसां शिवा ॥

Sus cejas procedían del resplandor de las Sandhyās (los crepúsculos), y sus oídos del resplandor del Viento (Vāyu). Así, oh bienaventurada, también de los resplandores de los demás dioses llegaron a existir (sus rasgos restantes).

Verse 18

ततः समस्तदेवानां तेजोराशिसमुद्भवाम् । तां विलोक्य मुदं प्रापुरमराः महिषार्दिताः ॥

Entonces, al verla—surgida de la masa de resplandores de todos los dioses—los inmortales, atormentados por el demonio Búfalo, alcanzaron el gozo.

Verse 19

ततो देवा ददुस्तस्यै स्वानि स्वान्यायुधानि च । ऊचुर्जयजयेत्युच्चैर्जयन्तीं ते जयैषिणः ॥

Entonces los dioses le entregaron sus armas respectivas. Buscando la victoria, le clamaron en alta voz mientras ella permanecía triunfante: «¡Victoria! ¡Victoria!»

Verse 20

शूलं शूलाद्विनिष्कृष्य ददौ तस्यै पिनाकधृक् । चक्रं च दत्तवान् कृष्णः समुत्पाद्य स्वचक्रतः ॥

Śiva, portador de Pināka, extrajo de su propio tridente otro tridente y se lo entregó a Ella. Y Kṛṣṇa (Viṣṇu) le otorgó un disco, haciéndolo surgir de su propio disco.

Verse 21

शङ्खञ्च वरुणः शक्तिं ददौ तस्यै हुताशनः । मारुतो दत्तवांश्चापं बाणपूर्णे तथेषुधी ॥

Varuṇa le dio una caracola (concha); Hutāśana (Agni) le dio una lanza (śakti). Māruta (Vāyu) le dio un arco y también dos aljabas colmadas de flechas.

Verse 22

वज्रमिन्द्रः समुत्पाद्य कुलिशादमराधिपः । ददौ तस्यै सहस्राक्षो घण्टामैरावताद्गजात् ॥

Indra, señor de los inmortales, produciendo un rayo (vajra) de su propio vajra, se lo entregó; el de los mil ojos también le dio una campana tomada de su elefante Airāvata.

Verse 23

कालदण्डाद्यमो दण्डं पाशं चाम्बुपतिर्ददौ । प्रजापतिश्चाक्षमालां ददौ ब्रह्मा कमण्डलुम् ॥

Yama le dio un bastón tomado de su propio bastón de la Muerte; el señor de las aguas (Varuṇa) le dio un lazo (noose). Prajāpati le dio un rosario (mālā), y Brahmā le dio un recipiente de agua (kamaṇḍalu).

Verse 24

समस्तरोमकूपेषु निजरश्मीन् दिवाकरः । कालश्च दत्तवान् खड्गं तस्याश्चर्म च निर्मलम् ॥

El Sol (Divākara) puso sus propios rayos sobre todos sus poros, como un revestimiento resplandeciente. Y el Tiempo (Kāla) le dio una espada y un escudo inmaculado.

Verse 25

क्षीरोदश्चामलं हारमजरे च तथाम्बरे । चूडामणिं तथा दिव्यं कुण्डले कटकानि च ॥

Kṣīroda, el Océano de Leche, le otorgó un collar inmaculado y también vestiduras imperecederas. Le dio además una joya divina para la cresta, pendientes y brazaletes.

Verse 26

अर्धचन्द्रं तथा शुभ्रं केयूरान् सर्वबाहुषु । नूपुरौ विमलौ तद्वद् ग्रैवेयकमनुत्तमम् । अङ्गुलीयकरत्नानि समस्तास्वङ्गुलीषु च ॥

También se le dio un ornamento de media luna, blanco y resplandeciente; brazaletes en todos sus brazos. Asimismo, tobilleras inmaculadas y un adorno de cuello sin par; y anillos enjoyados en todos sus dedos.

Verse 27

विश्वकर्मा ददौ तस्यै परशुञ्चातिनिर्मलम् । अस्त्राण्यनेकरूपाणि तथाभेद्यं च दंशनम् ॥

Viśvakarman le dio un hacha supremamente pura; armas de muchas formas; y también una coraza impenetrable.

Verse 28

अम्लानपङ्कजां मालां शिरस्युरसि चापराम् । अददज्जलधिस्तस्यै पङ्कजं चातिशोभनम् ॥

El Océano le dio una guirnalda de lotos que no se marchita, y otra para su cabeza y su pecho; y el Océano le otorgó también un loto sumamente espléndido.

Verse 29

हिमवान् वाहनं सिंहं रत्नानि विविधानि च । ददावशून्यं सुरया पानपात्रं धनाधिपः ॥

Himavān le dio un león como montura y diversas gemas. Y el Señor de la Riqueza (Kubera) le otorgó un vaso para beber que jamás quedaba vacío de surā (licor fuerte).

Verse 30

शेषश्च सर्वनागेशो महामणिविभूषितम् । नागहारं ददौ तस्यै धत्ते यः पृथिवीमिमाम् ॥

Y Śeṣa, señor de todos los Nāgas, le ofreció un collar de serpientes adornado con grandes gemas—él que sostiene esta tierra.

Verse 31

अन्यैरपि सुरैर्देवी भूषणैरायुधैस्तथा । सम्मानिता ननादोच्चैः साट्टहासं मुहुर्मुहुः ॥

Honrada asimismo por otros dioses con ornamentos y armas, la Diosa rugió en voz alta una y otra vez, con risa resonante.

Verse 32

तस्याः नादेन घोरेण कृत्स्नमापूरितं नभः । अमायतातिमहता प्रतिशब्दो महानभूत् ॥

Con su rugido terrible se llenó todo el cielo; y, por su inmensidad inconmensurable, surgió un poderoso eco.

Verse 33

चुक्षुभुः सकला लोकाः समुद्राश्च चकम्पिरे । चचाल वसुधा चेलुः सकलाश्च महीधराः ॥

Todos los mundos fueron sacudidos; los océanos temblaron; la tierra se estremeció; y todas las montañas se tambalearon.

Verse 34

जयेत्ये देवाश्च मुदा तामूचुः सिंहवाहिनीम् । तुष्टुवुर्मुनयश्चैनां भक्तिनम्रात्ममूर्तयः ॥

Los dioses, regocijados, le clamaron: «¡Victoria!»—a la que cabalga el león. Y los sabios la alabaron, con sus cuerpos inclinados en devoción.

Verse 35

दृष्ट्वा समस्तं संक्षुब्धं त्रैलोक्यममरारयः । सन्नद्धाखिलसैन्यास्ते समुत्तस्थुरुदायुधाः ॥

Al ver el triple mundo entero arrojado al tumulto, los enemigos de los dioses, tras armar todas sus fuerzas, se alzaron con las armas en la mano.

Verse 36

आः किमेतदिति क्रोधादाभाष्य महिषासुरः । अभ्यधावत तं शब्दमशेषैरसुरैर्वृतः ॥

«¡Ah! ¿Qué es esto?»—dijo así con ira; Mahishasura se precipitó hacia aquel sonido, rodeado por todos los asuras.

Verse 37

स ददर्श ततो देवीं व्याप्तलोकत्रयां त्विषा । पादाक्रान्त्या नतभुवं किरीटोल्लिखिताम्बराम् ॥

Entonces contempló a la Diosa, cuyo resplandor penetraba los tres mundos: la tierra se doblaba bajo la presión de sus pies, y su corona parecía rozar el cielo.

Verse 38

क्षोभिताशेषपातालां धनुर्ज्यानिः स्वनेन ताम् । दिशो भुजसहस्रेण समन्ताद् व्याप्य संस्थिताम् ॥

El tañido de la cuerda de su arco sacudió todos los mundos subterráneos; con mil brazos permaneció en pie, colmando las direcciones por doquier.

Verse 39

ततः प्रववृते युद्धं तया देव्याः सुरद्विषाम् । शस्त्रास्त्रैर्बहुधा मुक्तैरादीपितदिगन्तरम् ॥

Entonces comenzó, librada por la Diosa, la batalla contra los enemigos de los dioses; al soltarse muchas armas y proyectiles, los espacios de las direcciones ardieron en resplandores.

Verse 40

महिषासुरसेनानीश्चिक्षुराख्यो महासुरः । युयुधे चामरश्चान्यैश्चतुरङ्गबलान्वितः ॥

El gran asura llamado Cikṣura, comandante del ejército de Mahishasura, combatió; y también lo hicieron Cāmara y otros, provistos de las cuatro divisiones del ejército.

Verse 41

रथानामयुतैः षड्भिरुदग्राख्यो महासुरः । अयुध्यतायुतानाञ्च सहस्रेण महाहनुः ॥

El gran asura llamado Udagra combatió con seis miríadas de carros; y Mahāhanu combatió con mil miríadas.

Verse 42

पञ्चाशद्भिश्च नियुतैरसिलोमा महासुरः । अयुतानां शतैः षड्भिर्वाष्कलो युयुधे रणे ॥

El gran asura Asilomā combatió con cincuenta niyutas; y Vāṣkala luchó en la batalla con seiscientas miríadas.

Verse 43

गजवाजिसहस्रौघैरनेकैरुग्रदर्शनः । वृतो रथानां कोट्या च युद्धे तस्मिन्नयुध्यत ॥

Ugradarśana combatió en aquella batalla, rodeado por innumerables oleadas de miles de elefantes y caballos, y también por un koṭi (un crore) de carros.

Verse 44

बिडालाक्षो 'युतानाञ्च पञ्चाशद्भिरथायुतैः । युयुधे संयुगे तत्र रथानां परिवारितः ॥

Biḍālākṣa combatió allí en aquel encuentro, rodeado de carros—junto con cincuenta miríadas (de tropas o carros).

Verse 45

वृतः कालो रथानाञ्च रणे पञ्चाशतायुतैः । युयुधे संयुगे तत्र तावद्भिः परिवारितः ॥

Kāla (un asura llamado Kāla), rodeado en la batalla por cincuenta mil carros de guerra, combatió allí en la refriega, cercado por igual número de guerreros.

Verse 46

अन्ये च तत्रायुतशो रथनागहयैर्वृताः । युयुधुः संयुगे देव्याः सह तत्र महासुराः ॥

Y otros grandes asuras allí, en grupos de decenas de miles, rodeados de carros, elefantes y caballos, combatieron juntos en aquella batalla contra la Diosa.

Verse 47

कोटिकोटिसहस्रैस्तु रथानां दन्तिनां तथा । हयानां च वृतो युद्धे तत्राभून्महिषासुरः ॥

Allí, en aquella guerra, Mahiṣāsura permanecía en pie, rodeado de carros, elefantes y caballos en multitudes incontables: crores sobre crores y millares.

Verse 48

तोमरैर्भिन्दिपालैश्च शक्तिभिर्मुसलैस्तथा । युयुधुः संयुगे देव्याः खड्गैः परशुपट्टिशैः ॥

Combatieron a la Diosa en lucha cuerpo a cuerpo con lanzas, bhindipālas (cierto proyectil o maza arrojadiza), jabalinas, mazas, espadas, hachas y pattisas (hachas de guerra o alabardas).

Verse 49

केचिच्च चिक्षिपुः शक्तीः केचित् पाशांस्तथापरे । देवीं खड्गप्रहारैस्तु ते तां हन्तुं प्रचक्रमुः ॥

Unos arrojaban jabalinas; otros lanzaban lazos; y con tajos de espada comenzaron a intentar dar muerte a la Diosa.

Verse 50

सापि देवी ततस्तानि शस्त्राण्यस्त्राणि चण्डिका । लीलयैव प्रचिच्छेद निजशस्त्रास्त्रवर्षिणी ॥

Entonces la Diosa—Chandikā—como en un juego, hizo pedazos aquellas armas y proyectiles, mientras ella misma hacía llover sus propias armas y dardos divinos.

Verse 51

अनायस्तानना देवी स्तूयमाना सुरर्षिभिः । मुमोचासुरदेहेषु शस्त्राण्यस्त्राणि चेश्वरी ॥

La Diosa, sin esfuerzo en su obrar, alabada por los dioses y los videntes, lanzó sus armas y proyectiles a los cuerpos de los asuras: la Señora Soberana.

Verse 52

सोऽपि क्रुद्धो धुतसटो देव्याः वाहनकेशरी । चचारासुरसैन्येषु वनेष्विव हुताशनः ॥

Y también su león, su montura—airado, sacudiendo la melena—recorrió los ejércitos de los asuras como un fuego abrasador que avanza por los bosques.

Verse 53

निश्वसान्मुमुचे यांश्च युध्यमाना रणेऽम्बिका । त एव सद्यः सम्भूता गणाः शतसहस्रशः ॥

Y aquellos a quienes Ambikā exhaló con su aliento mientras combatía en el campo de batalla, esos mismos se convirtieron al instante en huestes (gaṇas) por cientos de miles.

Verse 54

युयुधुस्ते परशुभिर्भिन्दिपालासिपट्टिशैः । नाशयन्तोऽसुरगणान् देवीशक्त्युपबृंहिताः ॥

Esas huestes combatieron con hachas, bhindipālas, espadas y pattisas, destruyendo las bandas demoníacas, fortalecidas y potenciadas por la śakti de la Diosa.

Verse 55

अवादयन्त पटहान् गणाः शङ्खांस्तथापरे । मृदङ्गांश्च तथैवान्ये तस्मिन् युद्धमहोत्सवे ॥

En aquella gran festividad de la batalla, algunos de los asistentes golpeaban timbales, otros soplaban caracolas sagradas, y otros hacían resonar los tambores mṛdaṅga.

Verse 56

ततो देवी त्रिशूलेन गदया शक्तिवृष्टिभिः । षड्गादिभिश्च शतशो निजघान महासुरान् ॥

Entonces la Diosa abatió a los grandes Asuras por centenares: con su tridente, con su maza, con lluvias de lanzas, y con espadas y otras armas.

Verse 57

पातयामास चैवान्यान् घण्टास्वनविमोहितान् । असुरान् भुवि पाशेन बद्ध्वा चान्यानकर्षयत् ॥

A algunos Asuras, confundidos por el sonido de su campana, los hizo caer al suelo; a otros los ató con un lazo y los arrastró.

Verse 58

केचिद् द्विधा कृतास्तीक्ष्णैः खड्गपातैस्तथापरे । विपोथिता निपातेन गदया भुवि शेरते ॥

A unos los partió en dos con tajos de espada afilada; a otros, aplastados por el golpe de la maza, los dejó tendidos en el suelo.

Verse 59

वेमुश्च केचिद्रुधिरं मुसले भृशं हताः । केचिन्नपातिता भूमौ भिन्नाः शूलेन वक्षसि ॥

Algunos, golpeados con furia por la clava, vomitaron sangre; otros, con el pecho hendido por la lanza, cayeron sobre la tierra.

Verse 60

निरन्तराः शरौघेण कृताः केचिद्रणाजिरे । शैलानुकारिणः प्राणान् मुमुचुस्त्रिदशार्दनाः ॥

En el campo de batalla, algunos quedaron convertidos en una masa ininterrumpida de heridas por los torrentes de flechas; aquellos atormentadores de los dioses entregaron la vida, cayendo como montañas.

Verse 61

केषाञ्चिद्वाहवश्छिन्नाश्छिन्नग्रीवास्तथापरे । शिरांसि पेतुरन्येषामन्ये मध्ये विदारिताः ॥

A unos les fueron cercenados los brazos; a otros, se les seccionó el cuello. A unos se les desprendieron las cabezas; a otros se les partió el cuerpo por la mitad.

Verse 62

विच्छिन्नजङ्घास्त्वपरे पेतुरुर्व्यां महासुराः । एकबाह्वक्षिचरणाः केचिद्देव्याः द्विधा कृताः ॥

Otros, con las piernas cercenadas, cayeron a la tierra—grandes Asuras. Algunos, quedándoles sólo un brazo, un ojo y una pierna, fueron partidos en dos por la Diosa.

Verse 63

छिन्नेऽपि चान्ये शिरसि पतिताः पुनरुत्थिताः । कबन्धा युयुधुर्देव्याः गृहीतपरमायुधाः ॥

Aun cuando les cortaban la cabeza, algunos, aunque caídos, se alzaban de nuevo; como troncos sin cabeza (kabandhas), tomaban sus mejores armas y combatían a la Diosa.

Verse 64

ननृतुश्चापरे तत्र युद्धे तूर्यलयाश्रिताः । कबन्धाश्छिन्नखिरसः खड्ग-शक्त्यृष्टिपाणयः ॥

Otros allí, en aquella batalla, danzaban al compás del ritmo de los instrumentos; kabandhas sin cabeza, con la cabeza cercenada, sostenían en sus manos espadas, lanzas y picas.

Verse 65

तिष्ठ तिष्ठेति भाषन्तो देवीं अन्ये महासुराः । रुधिरौघविलुप्ताङ्गाः संग्रामे लोमहर्षणे ॥

Otros grandes asuras clamaron a la Diosa: «¡Detente! ¡Detente (y combate)!»—mientras sus cuerpos, destrozados, eran arrastrados por torrentes de sangre—en medio de aquella batalla que erizaba el cabello.

Verse 66

पातितै रथनागाश्वैः असुरैश्च वसुन्धरा । अगम्या सा अभवत् तत्र यत्राभूत् स महारणः ॥

Con carros, elefantes, caballos y asuras caídos, la tierra de aquel lugar se volvió intransitable, allí donde tuvo lugar aquella gran batalla.

Verse 67

शोणितौघा महा नद्यः सद्यस्तत्र विसुस्रुवुः । मध्ये चासुरसैन्यस्य वारणासुरवाजिनाम् ॥

Grandes ríos—torrentes de sangre—fluyeron de inmediato allí, en medio del ejército asura, entre elefantes, asuras y caballos.

Verse 68

क्षणेन तन्महासैन्यमसुराणां तथाम्बिका । निन्ये क्षयं यथा वह्निस्तृणदारुमहाचयम् ॥

En un instante, Ambikā llevó a la destrucción a aquel vasto ejército de asuras, como el fuego consume un gran montón de hierba y leña.

Verse 69

स च सिंहो महानादमुत्सृजन् धुतकेसरः । शरीरेभ्यो 'मरारीणामसूनिव विचिन्वति ॥

Y su león, sacudiendo la melena y lanzando un poderoso rugido, parecía arrancar el aliento vital mismo de los cuerpos de los enemigos de los dioses.

Verse 70

देव्या गणैश्च तैस्तत्र कृतं युद्धं तथासुरैः । यथैषां तुतुषुर्देवाः पुष्पवृष्टिमुचो दिवि ॥

Allí la Diosa y sus gaṇas libraron batalla contra los asuras; los dioses en el cielo se regocijaron y derramaron lluvias de flores.