Adhyaya 21

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पो नाम विंशतितमो ऽध्यायः // २०// समाप्तश्चायं श्राद्धकल्पः / वसिष्ठ उवाच इत्थं प्रवर्त्तमानस्य जमदग्नेर्महात्मनः / वर्षाणि कतिचिद्राजन्व्यतीयुरमितौजसः

Así, en el Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa proclamado por Vāyu, en la sección media, en el tercer pāda del proemio, concluyó el capítulo vigésimo llamado “Śrāddhakalpa”. Vasiṣṭha dijo: Oh rey, mientras el magnánimo Jamadagni, de poder inconmensurable, proseguía así, transcurrieron algunos años.

Verse 2

रामो ऽपि नृपशार्दूल सर्वधर्मभृतां वरः / वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः

Oh tigre entre los reyes, Rāma también fue el mejor de los sostenedores del dharma; conocía la esencia de los Vedas y los Vedāṅga, y era versado en todos los śāstra.

Verse 3

पित्रोश्चकार शुश्रूषां विनीतात्मा महामतिः / प्रीतिं च निजचेष्टाभिरन्वहं पर्यवर्त्तयत्

El magnánimo, de alma humilde, sirvió a sus padres y, con sus propias obras virtuosas, acrecentó día tras día su complacencia.

Verse 4

इत्थं प्रवर्त्तमानस्य वर्षाणि कतिचिन्नृप / पित्रोः शुश्रूषयानैषीद्रामो मतिमतां वरः

Oh rey, así transcurrieron algunos años; Rama, el mejor entre los prudentes, pasó el tiempo dedicado al servicio de sus padres.

Verse 5

स कदाचिन्महातेजाः पितामह गुहं प्रति / गन्तुं व्यवसितो राजन्दैवेन च नियोजितः

Oh rey, aquel de gran esplendor decidió un día ir hacia la cueva del ancestro; y el designio divino también lo encaminó a ello.

Verse 6

निपीड्य शिरसा पित्रोश्चरणौ भृगुपुङ्गवः / उवाच प्राञ्जलिर्भूतवा सप्रश्रयमिदं वचः

El más excelso del linaje de Bhṛgu inclinó la cabeza a los pies de su padre; con las manos juntas, pronunció con reverencia estas palabras.

Verse 7

कञ्चिदर्थमहं तात मातरं त्वां च साम्प्रतम् / विज्ञापयितुमिच्छामि मम तच्छ्रोतुमर्हथः

Padre, ahora deseo comunicar un asunto a mi madre y a ti; tened a bien escuchar lo que he de decir.

Verse 8

पितामहमहं द्रष्टुमुत्कण्ठितमनाश्चिरम् / तस्मात्तत्पार्श्वमधुना गमिष्ये वामनुज्ञया

Desde hace mucho anhelo contemplar a Pitāmaha; por eso ahora, con el permiso de Vāmana, iré a su lado.

Verse 9

आहूतश्चासकृत्तात सोत्कण्ठं प्रीयमाणया / पितामह्या बहुमुखैरिच्छन्त्या मम दर्शनम्

Oh padre, Pitāmahī, complacida y deseosa de mi darśana, me ha llamado muchas veces con anhelo.

Verse 10

पितॄन्पितामहस्यापि प्रियमेव प्रदर्शनम् / सदीयं तेन तत्पार्श्वं गन्तुं मामनुजानत

Para los Pitṛs y también para Pitāmaha, mi contemplación es grata; por ello me concedió ir a su lado.

Verse 11

वसिष्ठ उवाच इति तस्य वचः श्रुत्वा संभ्रान्तं समुदीरितम् / हर्षेण महता युक्तौ साश्रुनेत्रौ बभूवतुः

Dijo Vasiṣṭha: Al oír aquellas palabras pronunciadas con emoción, ambos se colmaron de gran júbilo y sus ojos se llenaron de lágrimas.

Verse 12

तमालिङ्ग्य महाभागं मूर्ध्न्युपाघ्राय सादरम् / अभिनन्द्याशिषा तात ह्युभौ ताविदमाहतुः

Abrazaron al muy afortunado, y con reverencia besaron/aspiraron la fragancia de su coronilla; lo felicitaron con bendiciones y, oh hijo, ambos dijeron esto.

Verse 13

पितामहगृहं तात प्रयाहि त्वं यथासुखम् / पितामहपितामह्योः प्रीतये दर्शनाय च

Hijo querido, ve con sosiego a la casa del pitāmaha; para darles alegría y para obtener el darśana del abuelo y del bisabuelo.

Verse 14

तत्र गत्वा यथान्यायं तं शुश्रूषा परायणः / कञ्चित्कालं तयोर्वत्स प्रीतये वस तद्गृहे

Al llegar allí, sírvele conforme a lo debido; hijo, permanece algún tiempo en esa casa para complacer a ambos.

Verse 15

स्थित्वा नातिचिरं कालं तयोर्भूयो ऽप्यनुशय / अत्रागच्छ महाभाग क्षेमेणास्मद्दिदृक्षया

No permanezcas allí demasiado tiempo; vuelve aquí, oh afortunado, con bien, pues anhelamos verte.

Verse 16

क्षणार्द्धमपि शक्ताः स्थो न विना पुत्रदर्शनम् / तस्मात्पितामह गृहे न चिरात्स्थातुमर्हसि

Sin el darśana de nuestro hijo no podemos resistir ni medio instante; por eso no te corresponde quedarte mucho en la casa del pitāmaha.

Verse 17

तदाज्ञयाथ वा पुत्र प्रपितामहसन्निधिम् / गतो ऽपि शीघ्रमागच्छ क्रमेण तदनुज्ञया

Por su mandato, hijo, ve también a la presencia del prapitāmaha; pero, obteniendo su permiso en orden, regresa pronto.

Verse 18

वसिष्ठ उवाच इत्युक्तस्तौ परिक्रम्य प्रणम्य च महामतिः / पितरावप्यनुज्ञाप्य पितामहगृहं ततः

Vasiṣṭha dijo: al oírlo, el de gran entendimiento dio la pradakṣiṇa y se postró; pidió también permiso a sus padres y luego se encaminó a la casa del pitāmaha, el abuelo venerable.

Verse 19

स गत्वा भृगुवर्यस्य ऋचीकस्य महात्मनः / प्रविवेशाश्रमं रामो मुनिशिष्योपशोभितम्

Luego Rāma fue ante Ṛcīka, el gran alma, el más excelso del linaje de Bhṛgu, y entró en el āśrama embellecido por los discípulos del sabio.

Verse 20

स्वाध्यायघोषैर्विपुलैः सर्वतः प्रतिनादितम् / प्रशान्तवैर सत्त्वाढ्यं सर्वसत्त्वमनोहरम्

El āśrama resonaba por doquier con abundantes cantos de svādhyāya; sin enemistad, colmado de sattva y deleitoso para el corazón de todos los seres.

Verse 21

स प्रविश्यश्रमं रम्यमृचीकं स्थितमासने / ददर्श रामो राजेन्द्र स पितामहमग्रतः

¡Oh rājendra! Al entrar en el hermoso āśrama, Rāma vio a Ṛcīka sentado en su asiento; y delante de él vio también a su propio pitāmaha.

Verse 22

जाज्वल्यमानं तपसा धिष्ण्यस्थमिव पावकम् / उपासितं सत्यवत्या यथा दक्षिणायऽध्वरम्

Él ardía por su austeridad, como el fuego sagrado asentado en el altar; y Satyavatī lo veneraba como se honra la dákṣiṇā en el rito del yajña.

Verse 23

स्वसमीपमुपायान्तं राममालोक्य तौ नृप / सुचिरं तं विमर्शेतां समाज्ञापूर्वदर्शनौ

Al ver a Rama acercarse a ellos, aquellos dos nobles—que antes sólo lo habían visto por mandato—lo contemplaron largo rato y lo ponderaron en su interior.

Verse 24

को ऽयमेष तपोराशिः सर्वलत्रणपूजितः / बालो ऽयं बलवान्भातिगांभीर्यात्प्रश्रयेण च

¿Quién es éste—cúmulo de austeridad, venerado por todos los signos nobles? Aunque es un niño, resplandece poderoso; su gravedad y su humildad también asombran.

Verse 25

एवं तयोश्चिन्तयतोः सहर्षं हृदि कौतुकात् / आससाद शनै रामः समीपे विनयान्वितः

Mientras ambos pensaban así, con gozo y curiosidad en el corazón, Rama, lleno de cortesía, se acercó lentamente hasta quedar junto a ellos.

Verse 26

स्वनामगोत्रे मतिमानुक्त्वा पित्रोर्मुदान्वितः / संस्पृशंश्चरणौ मूर्ध्ना हस्ताभ्यां चाभ्यवादयत्

Rama, prudente y gozoso, declaró su nombre y linaje ante sus padres; luego tocó sus pies con la cabeza y los saludó con las manos juntas en reverencia.

Verse 27

ततस्तौ प्रीतमनसौ समुथाप्य च सत्तमम् / आशीर्भिरभिनन्देतां पृथक् पृथगुभावपि

Entonces, con el corazón complacido, ambos levantaron a aquel varón excelso y, cada uno por su parte, lo felicitaron con palabras de bendición.

Verse 28

तमाश्लिष्याङ्कमारोप्य हर्णाश्रुप्लुतलोचनौ / वीक्षन्तौ तन्मुखांभोजं परं हर्षमवापतुः

Lo abrazaron y lo sentaron en su regazo; con los ojos anegados de lágrimas de júbilo, ambos contemplaron su rostro-loto y alcanzaron una dicha suprema.

Verse 29

ततः सुखोपविष्टं तमात्मवंशसमुद्वहम् / अनामयमपृच्छेतां तावुभौ दंपती तदा

Luego, cuando él se sentó cómodamente, sostén de su linaje, aquel matrimonio le preguntó por su salud y bienestar.

Verse 30

पितरौ ते कुशलिनो वत्स किंभ्रातरस्तथा / अनायासेन ते वृत्तिर्वर्तते चाथ कर्हिचित्

Hijo, ¿están bien tus padres? ¿Y tus hermanos? Dime también: ¿tu sustento transcurre sin fatiga ni apremio?

Verse 31

समस्ताभ्यां ततो राजन्नाचचक्षे यथोदितः / तथा स्वानुगतं पित्रोर्भ्रातॄणां चैव चेष्टितम्

Entonces, oh rey, les relató a ambos todo tal como había sucedido; y del mismo modo describió la conducta de sus padres y de sus hermanos, según la había vivido.

Verse 32

एवं तयोर्महाराज सत्प्रीतिजनितैगुणैः / प्रीयमाणो ऽवसद्रामः पितुः पित्रोर्न्निवेशने

Oh gran rey, así, complacido por las virtudes nacidas de la sincera devoción de ambos, Rama se quedó a morar en la casa de su padre y de su abuelo.

Verse 33

स तस्मिन्सर्वभूतानां मनोनयननन्दनः / उवास कतिचिन्मासांस्तच्छुश्रूषापरायणः

Él, deleite de la mente y de los ojos de todos los seres, permaneció allí algunos meses, entregado por completo al servicio y la atención devota.

Verse 34

अथानुज्ञाप्य तौ राजन्भृगुवर्यो महामनाः / पितामहगुरोर्गन्तुमियेषाश्रयमाश्रमम्

Entonces, oh rey, tras pedir permiso a ambos, el magnánimo Bhrigu, el más excelso de los rishis, deseó partir hacia el ashram, refugio de su Gurú ancestral (Pitāmaha).

Verse 35

स ताभ्यां प्रीतियुक्ताभ्यामाशीर्भिरभिनन्दितः / यथा चाभ्यां प्रदिष्टेन यया वौर्वाश्रमं प्रति

Bendecido y honrado por ambos con afectuosas bendiciones, partió por el camino que le indicaron hacia el ashram de Vaurva.

Verse 36

तं नमस्कृत्य विधिवच्च्यवनं च महातपाः / सप्रहर्षं तदाज्ञातः प्रययावाश्रमं भृगोः

El gran asceta, tras postrarse conforme al rito ante él y ante Cyavana, y habiendo recibido su mandato, partió gozoso hacia el ashram de Bhrigu.

Verse 37

स गत्वामुनिमुख्यस्य भृगोराश्रममण्डलम् / ददर्श शान्तचेतोभिर्मुनिभिः सर्वतो वृतम्

Al llegar al recinto del ashram de Bhrigu, el principal entre los munis, lo vio rodeado por todas partes de sabios de mente serena.

Verse 38

सुस्निग्धशीतलच्छायैः सर्वर्तुकगुणान्वितैः / तरुभिः संवृतं प्रीतः फलपुष्पोत्तरान्वितैः

Aquel bosque, cercado de árboles de sombra suave y fresca, dotados de las virtudes de todas las estaciones y colmados de frutos y flores, era sumamente grato al corazón.

Verse 39

नानाखगकुलारावैर्मनःश्रोत्रसुखावहैः / ब्रह्मघोषैश्च विविधैः सर्वतः प्रतिनादितम्

Aquel lugar resonaba por doquier con los cantos de múltiples bandadas de aves, gratos al oído y al corazón, y con diversos brahmaghoṣa, clamores sagrados.

Verse 40

समन्त्राहुतिहोमोत्थधूमगन्धेन सर्वतः / निरस्तनिखिलाघौघं वनान्तरविसर्पिणा

El perfume del humo nacido del homa, con ofrendas y mantras, se extendía por doquier, deslizándose por el interior del bosque y ahuyentando toda acumulación de pecados.

Verse 41

समित्कुशाहरैर्दण्डमेखलाजिनमण्डितैः / अभितः शोभितं राजन्रम्यैर्मुनिकुमारकैः

¡Oh rey! Aquel bosque estaba embellecido por doquier por encantadores jóvenes ascetas, que llevaban samit y kuśa, y se adornaban con bastón, ceñidor y piel de ciervo.

Verse 42

प्रसूनजलसंपूर्मपात्रहस्ताभिरन्तरा / शोभितं मुनिकल्याभिश्चरन्तीभिरितस्ततः

Las hijas de los sabios, llevando en sus manos vasijas colmadas de flores y agua, iban y venían; por ellas, aun el interior del bosque resplandecía de hermosura.

Verse 43

सपोतहरिणीयूथैर्विस्रंभादविशङ्किभिः / उटजाङ्गणपर्यन्ततरुच्छायास्वधिष्ठितम्

Con manadas de ciervas con sus crías, confiadas y sin recelo, aquel lugar reposaba en las sombras de los árboles que se extendían hasta el patio de la choza.

Verse 44

रोमन्थतः परामृष्टियूथ साक्षिकमुत्प्रदैः / प्रारब्धताण्डवं केकीमयूरैर्मधुरस्वरैः

Las manadas que rumiaban, testigos de caricias afectuosas, y los pavos reales kekī de dulce voz, al iniciar su tāṇḍava, embellecían el retiro.

Verse 45

प्रविकीर्णकणोद्देशं मृगशब्दैः समीपगैः / अनालीढातपच्छायाशुष्यन्नीवारराशिभिः

Aquel paraje, cubierto de granos esparcidos, resonaba con los bramidos de los ciervos cercanos, y se veía con montones de nīvāra secándose, intactos ante sol y sombra.

Verse 46

हूयमानानलं काले पूज्यमानातिथिव्रजम् / अभ्यस्यमानच्छन्दौघं चिन्त्यमानगमोदितम्

A su debido tiempo se avivaba el fuego del homa y se vertían las oblaciones; se honraba a la comitiva de huéspedes; se ejercitaba el caudal de los metros sagrados, y se meditaba sobre el ir y venir.

Verse 47

पठ्यमानाखिलस्मार्त्तं श्रौतार्थप्रविचारणम् / प्रारब्धपितृदेवेज्यं सर्वभूतमनोहरम्

Se recitaban por completo los ritos smārta y se examinaban los sentidos śrauta; había comenzado el culto a los antepasados y a los dioses, deleitando a todos los seres.

Verse 48

तपस्विजनभूयिष्ठमाकापुरुषसेवितम् / तपोवृद्धिकरं पुण्यं सर्वसत्त्वसुखास्पदम्

Aquel āśrama estaba colmado de ascetas, servido por seres celestiales; era santo, acrecentaba la austeridad y era refugio de dicha para todos los seres.

Verse 49

तपोधनानन्दकरं ब्रह्मलोकमिवापरम् / प्रसूनसौरभभ्राम्यन्मधुपारावनादितम्

Daba gozo a los sabios ricos en tapas, como si fuera otro Brahmaloka; el perfume de las flores hacía revolotear a las abejas, y el lugar resonaba con su zumbido.

Verse 50

सर्वतो वीज्यमानेन विविधेन नभस्वता / एवंविधगुणोपेतं पश्यन्नाश्रममुत्तमम्

Con vientos diversos que soplaban desde todas partes, contempló aquel āśrama excelso, dotado de tales virtudes.

Verse 51

प्रविवेश विनीतात्मा सुकृतीवामरालयम् / संप्रविश्यश्रमोपान्तं रामः स्वप्रपितामहम्

Rāma, de ánimo humilde, entró en los contornos del āśrama como un virtuoso que entra en la morada de los dioses, y se acercó a su tatarabuelo.

Verse 52

ददर्श परितो राजन्मुनिशिष्यशतावृतम् / व्याख्यानवेदिकामध्ये निविष्टं कुशविष्टरे / सितश्मश्रुजटाकूर्चब्रह्मसूत्रोपशोभितम्

¡Oh rey! Rāma vio al muni rodeado por cien discípulos; sentado en el centro de la plataforma de enseñanza sobre un asiento de hierba kuśa, adornado con barba blanca, jata, un manojo de kuśa y el cordón sagrado, el brahmasūtra.

Verse 53

वामेतरोरुमध्यास्त वामजङ्घेन जानुना

Se sentó sobre el muslo derecho y, con la pierna izquierda, sostuvo la rodilla en su lugar.

Verse 54

योगपट्टेन संवीतस्वदेहमृषिपुङ्गवम् / व्याख्यानमुद्राविलसत्सव्यपाणितलांबुजम्

Se veía al excelso rishi, ceñido el cuerpo con el yogapaṭṭa; su palma izquierda, como loto, resplandecía en el gesto de la enseñanza.

Verse 55

योगपट्टोपरिन्यस्तविभ्राजद्वामपाणिकम् / सम्यगारण्यवाक्यानां सूक्ष्मतत्त्वार्थसंहतिम्

Con la mano izquierda, refulgente y apoyada sobre el yogapaṭṭa, exponía con justeza el conjunto de sentidos sutiles de la verdad en las palabras de los Āraṇyakas.

Verse 56

विवृत्य मुनिमुख्येभ्यः श्रावयन्तं तपोनिधिम् / पितुः पितामहं द्दष्ट्वा रामस्तस्य महात्मनः

Rama, al ver a aquel gran espíritu—tesoro de austeridad—que desvelaba el sentido y lo hacía oír a los principales munis, lo reconoció como el abuelo de su padre.

Verse 57

शनैरिवमहाराज समीपं समुपागमत् / तमागतमुपालक्ष्य तत्प्रभावप्रधर्षिताः

Oh gran rey, Rama se acercó lentamente. Al verlo llegar, los presentes quedaron sobrecogidos por su poder y esplendor.

Verse 58

शङ्कामवापुर्मुनयो दूरादेवाखिला नृप / तावदूभृगुरमेयात्मा तदागमनतोषितः

¡Oh rey! Todos los munis, aun desde lejos, cayeron en duda; entonces Bhṛgu, de alma inconmensurable, se alegró con su llegada.

Verse 59

निवृत्तान्यकथालापस्तं पश्यन्नास पार्थिव / रामो ऽपि तमुपागम्य विनयावनताननः

Oh soberano, él dejó otras conversaciones y lo contempló; y Rama también se acercó, con el rostro inclinado por humildad.

Verse 60

अवन्दत यथान्ययमुपेन्द्र इव वेधसम् / अभिवाद्य यथान्यायं ख्यातिं च विनयान्वितः

Rama lo veneró según la norma, como Upendra venera a Vedhas; tras saludar conforme al rito, con humildad alcanzó también renombre.

Verse 61

तांश्च संभावयामास मुनीन्रामोयथावयः / तैश्च सर्वैर्मुदोपेतैराशीर्भिरभिवर्द्धितः

Rama honró a aquellos munis conforme a su edad; y todos ellos, llenos de gozo, lo engrandecieron con bendiciones.

Verse 62

उपाविवेश मेधावी भूमौ तेषामनुज्ञया / उपविष्टं ततो राममाशीर्भिरभिनन्दितम्

Rama, el prudente, se sentó en el suelo con su permiso; y entonces, ya sentado, fue honrado con bendiciones.

Verse 63

पप्रच्छकुशलप्रश्नं तमालोक्य भृगुस्तदा / कुशलं खलु ते वत्स पित्रोश्च किमनामयम्

Al verlo, Bhṛgu le hizo la pregunta de buen augurio: “Hijo, ¿estás bien? ¿Y tu padre y tu madre, están libres de enfermedad?”

Verse 64

भ्रातॄणां चैव भवतःपितुः पित्रोस्तथैव च / किमर्थमागतो ऽत्र त्वमधुनामम सन्निधिम्

“¿Están bien tu padre y tu madre, y también tus hermanos? Entonces, ¿por qué has venido ahora aquí, a mi presencia?”

Verse 65

केनापि वा त्वमादिष्टः स्वयमेवाथवागतः / ततोरामो यथान्यायं तस्मै सर्वमशेषतः

“¿Alguien te ha enviado, o has venido por ti mismo?” Entonces Rāma, conforme al deber, le relató todo por completo, sin omitir nada.

Verse 66

कथयामास यत्पृष्टं तदा तेन महात्मना / पितुर्मातुश्च वृत्तान्त भ्रातॄणां च महात्मनाम्

Lo que aquel gran sabio preguntó, entonces Rāma lo contó: la situación de su padre y su madre, y también la de sus hermanos magnánimos.

Verse 67

पितुः प्रित्रोश्चकौशल्य दर्शनं च तयोर्नृप / एतदन्यच्च सकलं भृगोः सप्रश्रयं मुदा

Oh rey, la salud de su padre y su madre, el haberlos visto, y todo lo demás: Rāma lo comunicó a Bhṛgu con reverencia y alegría.

Verse 68

न्यवेदयद्यथान्यायमात्मनश्च समीहितम् / श्रुत्वैतदखिलं राजन्रामेण समुदीरितम्

Él expuso, conforme a la norma, el deseo de su propio corazón. Oh rey, tras oír todo lo que Rama había proclamado.

Verse 69

तं च दृष्ट्वा विशेषेण भृगुः प्रीतो ऽभ्यनन्दत / एवं तस्य प्रियं कुर्वन्नुत्कृष्टैरात्मकर्मभिः

Al verlo de modo especial, Bhrigu se alegró y lo felicitó. Así, con actos excelsos, procuraba complacerle.

Verse 70

तत्राश्रमे ऽवसद्रामो दिनानि कतिचिन्नृप / ततः कदाचिदेकान्ते रामं मुनिवरोत्तमः

Oh rey, Rama permaneció en aquel ashram durante algunos días. Luego, en cierta ocasión, en privado, el más excelso de los sabios llamó a Rama.

Verse 71

वत्सागच्छेति तं राजन्नुपाह्वयदुपह्वरे / सो ऽभिगम्य तमासीनमभिवाद्य कृताञ्जलिः

Oh rey, en aquel retiro lo llamó: «Hijo, ven». Él se acercó, saludó al que estaba sentado y, con las manos juntas, permaneció de pie.

Verse 72

तस्थौ तत्पुरतो रामः सुप्रीतेनान्तरात्मना / आशीर्भिरभिनन्द्याथ भृगुस्तं प्रीत मानसः

Rama permaneció ante él, con el alma interior colmada de gozo. Entonces Bhrigu, de mente complacida, lo saludó con palabras de bendición.

Verse 73

प्राह नाधिगताशङ्कं राममालोक्य सादरम् / श्रुणु वत्स वचो मह्य यत्त्वां वक्ष्यामि सांप्रतम्

Al contemplar con respeto a Rama, libre de duda, dijo: “Hijo, escucha mis palabras; lo que ahora voy a declararte.”

Verse 74

हितार्थं सर्वलोकानां तव चास्माकमेव च / गच्छ पुत्र ममादेशाद्धिमवन्तं महागिरिम्

Por el bien de todos los mundos, y también por tu dicha y la nuestra: hijo, ve por mi mandato al gran monte Himaván.

Verse 75

अधुनैवाश्रमादस्मात्तपसे धृतमानसः / तत्रगत्वा महाभाग कृत्वाश्रमापदं शुभम्

Ahora mismo, sal de este ashram con la mente firme para la austeridad; oh afortunado, al llegar allí establece un retiro sagrado y propicio.

Verse 76

आराधय महादेवं तपसा नियमेन च / प्रीतिमुत्पाद्य तस्य त्वं भक्त्यानन्यगया चिरात्

Adora a Mahadeva con austeridad y disciplina; con devoción indivisa y prolongada, suscita en Él complacencia.

Verse 77

श्रेयो महदवाप्नोषि नात्र कार्या विजारणा / तरसा तव भक्त्या च प्रीतो भवति शङ्करः

Alcanzarás un gran bien; no hay duda en ello. Por la fuerza de tu devoción, Shankara se complace con prontitud.

Verse 78

करिष्यति च ते सर्वं मनसा यद्यदिच्छसि / तुष्टे तस्मिञ्जगन्नाथे शङ्करे भक्तवत्सले

Cuando Jagannātha Śaṅkara, el Señor del mundo y amante de los devotos, queda complacido, todo cuanto desees en tu mente lo realizará para ti.

Verse 79

अस्त्रग्राममशेषं त्वं वणु पुत्र यथेप्सितम् / त्वया हितार्थं देवानां करणीयं सुदुष्करम्

Oh hijo de Vaṇu, recibe sin falta todo el conjunto de armas, según tu deseo; por el bien de los dioses, has de realizar una obra sumamente difícil.

Verse 80

विद्यते ऽभ्यधिकं कर्म शस्त्रसाध्यमनेकशः / तस्मात्त्वं देवदेवेशं समाराधय शङ्करम्

Existen muchas obras más elevadas que se logran con las armas; por eso, adora debidamente a Śaṅkara, Señor de los señores de los dioses.

Verse 81

भक्त्या परमया युक्तस्ततो ऽभीष्टमवाप्स्यसि

Unido a la devoción suprema, entonces alcanzarás lo que anhelas.