Mantra 4
Sukta 9.74
आत्मन्वन्नभो दुह्यते घृतं पय ऋतस्य नाभिरमृतं वि जायते । समीचीनाः सुदानवः प्रीणन्ति तं नरो हितमव मेहन्ति पेरवः ॥
आ॒त्म॒न्वन्नभो॑ दुह्यते घृ॒तं पय॑ ऋ॒तस्य॒ नाभि॑र॒मृतं॒ वि जा॑यते । स॒मी॒ची॒नाः सु॒दान॑वः प्रीणन्ति॒ तं नरो॑ हि॒तमव॑ मेहन्ति॒ पेर॑वः ॥
ātmanván nabhó duhyate ghṛtáṃ páya ṛtásya nā́bhir amṛ́taṃ ví jāyate | samīcīnā́ḥ sudā́navaḥ prīṇanti táṃ náro hitám áva mehanti péravaḥ ||
From the self-possessed heaven the clarified richness is milked out—its luminous sweetness; from the navel of the Ṛta the immortal essence is born and spreads. Those who move in right accord, the good givers, delight in him; the men, placing him within, pour him down as a fostering rain.
आ॒त्म॒न्ऽवत् । नभः॑ । दु॒ह्य॒ते॒ । घृ॒तम् । पयः॑ । ऋ॒तस्य॑ । नाभिः॑ । अ॒मृत॑म् । वि । जा॒य॒ते॒ । स॒मी॒ची॒नाः । सु॒ऽदान॑वः । प्री॒ण॒न्ति॒ । तम् । नरः॑ । हि॒तम् । अव॑ । मे॒ह॒न्ति॒ । पेर॑वः ॥आत्मन्वत् । नभः । दुह्यते । घृतम् । पयः । ऋतस्य । नाभिः । अमृतम् । वि । जायते । समीचीनाः । सुदानवः । प्रीणन्ति । तम् । नरः । हितम् । अव । मेहन्ति । पेरवः ॥ātman-vat | nabhaḥ | duhyate | ghṛtam | payaḥ | ṛtasya | nābhiḥ | amṛtam | vi | jāyate | samīcīnāḥ | su-dānavaḥ | prīṇanti | tam | naraḥ | hitam | ava | mehanti | peravaḥ